Chełm Gmina Dubienka Gmina Żmudź Sport Wiadomości Druhowie i druhny z zastępów OSP mieli okazję, by porównać poziom swojego wyszkolenia podczas ostatnich zawodów sportowo-pożarniczych, jakie miały miejsce nad zalewem Starosiele w gminie Dubienka. Rywalizacja była zacięta, ale udało się wyłonić najlepsze zespoły. 12:27 Gminne zawody sportowo-pożarnicze cieszą się dużą popularnością i zawsze przyciągają rzeszę obserwatorów. Nie inaczej było tym razem, kiedy podczas wspólnych zawodów stanęły naprzeciwko siebie zespoły pożarnicze OSP z terenów Żmudź i Dubienka. Strażacy mieli okazję dowieść, ile są warci w dwu klasycznych konkurencjach - ćwiczeniach bojowych oraz sztafecie pożarniczej. Znamy wyniki tej rywalizacji. Końcowa tabela w przypadku gminy Dubienka przedstawia się następująco:W kategorii ćwiczenia bojowe 1. miejsce zajęła ekipa z Siedliszcza. Druga lokata przypadła w udziale zawodnikom ze Skryhiczyna. 3. miejsce zajęła Uchańka. Na ostatnim, 4. miejscu uplasowała się grupa z Dubienki. Wśród kobiet w tej kategorii 1. miejsce zajęły panie z Dubienki. W kategorii sztafeta pożarnicza 1. miejsce zajęli strażacy z Siedliszcza. Tuż za nimi sklasyfikowani zostali druhowie ze Skryhiczyna. 3. miejsce na podium zajęli zawodnicy z Dubienki oraz 4. ekipa z Uchańki. Wśród kobiet w tej kategorii najlepsze okazały się panie z Dubienki. W klasyfikacji generalnej najlepsza wśród ekip z terenu gminy Dubienka okazała się drużyna z Siedliszcza. 2. miejsce zajął Skryhiczyn, 3. przypadło drużynie z Uchańki a ostatnie przedstawicielom Dubienki. Druhowie ze Żmudzi zostali natomiast ocenieni w następujący sposób: W kategorii ćwiczeń bojowych 1. miejsce uzyskała drużyna ze Żmudzi, 2. miejsce zawodnicy z Leszczan, na 3. pozycji uplasowały się Wołkowiany oraz ostatnie miejsce zajął Dryszczów. Wśród kobiet najlepsze w tej kategorii okazały się panie ze sztafecie pożarniczej wykazali się druhowie ze Żmudzi, którzy zdobyli pierwsze miejsce. Tuż za nimi uplasowały się Leszczany. 3. miejsce zajęły Wołkowiany. 4. i ostatnie miejsce zajął Dryszczów. Najlepiej w sztafecie wśród ekip kobiecych zaprezentowała się drużyna pań ze klasyfikacji generalnej najlepsze miejsce wśród ekip z terenu gminy Żmudź zajęła Żmudź, 2. pozycję zajęły Leszczany, 3. miejsce przypadło Wołkowianom oraz na 4. miejscu znalazł się Dryszczów. Podczas całych zawodów najlepiej w grupie pań zaprezentowała się ekipa ze także:Gm. Sawin. Niedziela pełna strażackich wrażeń [ZDJĘCIA]Gm. Chełm. Strażacy mierzyli się nad Żółtańcami [ZDJĘCIA]

Ostatni konkurs Turniej Czterech Skoczni wygrał Halvor Egner Granerud i tym samym sięgnął po Złotego Orła za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej. Dawid Kubacki zajął trzecie miejsce w Bischofshofen i drugie w klasyfikacji. W ostatnim czasie coraz częściej można usłyszeć pojęcie «innowacje», co oznacza jakieś zmiany, innowacje i jest stosowany zarówno samodzielnie, jak i wspólnie z takimi słowami, jak działalność proces, rozwiązania, itp. Co to jest i jak należy? Społeczeństwo jest tak, że jest w ciągłym rozwoju. Zmieniają się potrzeby, zmienia się zawartość działalności ludzkości… w związku z tym, zmiany dotyczą praktycznie wszystkich dziedzin życia. Prawie w każdej książce w gospodarce można spotkać opinię, że innowacje ó transformacja ewentualnego postępu naukowo-technicznego w prawdziwy, który wciela się z kolei w nowych produktach produkcji lub technologii. To przyczynia się do rozwoju nie tylko danego procesu, ale i całej ludzkości w ogóle. Rodzaje innowacji podkreślają w zależności od różnych cech. Na przykład, według skali są lokalne i globalne. Koncentrując się na parametry technologiczne, ich dzielą na procesowe i produktowe. W zależności od głębokości zmian podkreślają radykalne, poprawiające i модификационные. Według stopnia nowości pojedyncze gatunki, takie innowacje, jak nowe dla tej branży na świecie, w kraju, dla danego przedsiębiorstwa. W zależności od miejsca, należy zauważyć zmiany «na wejściu», czyli w wyborze informacji, surowców, materiałów, itp. To może mieć wpływ na jakość produkowanych towarów lub usług. Oprócz tego, innowacje «na wyjściu», czyli takie, które dotyczą bezpośrednio wynik pracy (usługi, technologie, informacje, itp.). Jeśli mówić o zmianach w przedsiębiorstwie, mogą dotyczyć systemowej struktury zarządczej, technologicznego lub etapy rozwoju psychiki w филогенезеRozwój psychiki w филогенезе charakteryzuje się kilkoma etapami. Rozważmy dwie główne historie związane z tym - to historyczny rozwój, obejmującego miliony lat ewolucji, historię rozwoju różnych gatunków organizmów to jest gronkowiec i metody jego leczeniaWielu w swoim życiu miał do czynienia z zakażeniem gronkowca. Dlatego konieczne jest posiadanie pełnej informacji o tej chorobie, aby w pełni zrozumieć, co dzieje się w organizmie. Więc co to jest gronkowiec? To bakterie, lub jedną z ich odmian, z kt...Co studiuje morfologia Przed podjęciem się, że studiuje morfologia, należy zauważyć, że sam studiuje ten dział gramatyki. Tak, morfologia studiuje słowo jako część mowy, a także sposoby jego edukacji, jego formy, struktury i gramatyki wartości, a także poszczególne j... Także podkreślają innowacji z uwzględnieniem rodzaju działalności. Na tej podstawie rodzaje innowacji mogą być następujące: społecznymi, управленческими, technologicznych, produkcyjnych, gospodarczych itp. Tak, obecnie w instytucjach edukacji, w związku z wprowadzeniem nowego GEF, nauczyciele coraz częściej wdrażają w swojej pracy innowacyjną działalność, obejmującą nowe formy, środki, metody. To odnosi się do zmiany społeczne. Istnieje wiele klasyfikacji, jedna z nich, zaproponowana przez A. I. Пригожиным, i w oparciu o pięć podstawowych kryteriów. Tak, z punktu widzenia występowania, podkreślają pojedyncze (czyli делающиеся raz) i rozproszone (które są stosowane okresowo) rodzaje innowacji. Jeśli chodzi o miejscu zmiany w cyklu produkcyjnym, mogą być сырьевыми, продуктовыми i zapewniającymi (inaczej mówiąc, связывающими). Z punktu widzenia ciągłości, innowacje mogą być zastępcze, nawrotne, które otwierają, отменяющие, ретровведения. Nazwa każdego z tych gatunków sama mówi o tym, jakie są to zmiany. Jeśli wziąć pod uwagę oczekiwany sprawozdanie udziału w rynku, mogą być lokalne, strategicznymi lub systemowymi. W przypadku, jeśli zostanie podjęta taka kryterium klasyfikacji, jak potencjał i stopień nowości, można wyróżnić takie rodzaje innowacji, jak kombinacyjne, radykalne i совершенствующие. Jak widać z назвваний, każda z nich ma swój cel i sens. Zmiany w dowolnym czasie pchały społeczeństwo do rozwoju. I nie ma znaczenia, są one czymś absolutnie nieznanym lub starym nabyciem, który znów stał się aktualny, z jakiegokolwiek powodu. Wykorzystanie nowych materiałów i technologii prowadzi do powstania ulepszonych towarów i usług. Innowacyjność w produkcji lub w sferze społecznej zawsze jest popyt i najczęściej jest ekonomicznie uzasadnione. Innowacje mogą objawiać się zarówno w małych i pozornie niewidoczna zmiana i rozszerzenie asortymentu oferowanych produktów. klasyfikacja. 1. «podział osób, przedmiotów lub zjawisk na grupy według określonej zasady». 2. «zaklasyfikowanie osoby, przedmiotu lub zjawiska do określonej grupy». 3. «ocena wyników osiągniętych przez ucznia lub sportowca i zestawienie ich z wynikami innych osób; też: lista powstała w wyniku takiego zestawienia Zapraszamy do naszego nieustannie rozwijanego działu, w którym zamieszczamy wyniki i podsumowujemy dla Was testy opon letnich publikowane w prasie motoryzacyjnej. Szczegółowe testy przeprowadzane przez uznane pisma motoryzacyjne z pewnością będą cenną wskazówką przydatną do wyboru opon. Jak wielokrotnie podkreślaliśmy, testy opon to jedno z najbardziej obiektywnych i kompletnych źródeł informacji o ich realnych parametrach. Bezwzględnie ujawniają mocne i słabe strony rozmaitych modeli ogumienia oraz są nieocenioną pomocą podczas wyboru opon. Jak świadomie dobrać opony do samochodu? Wśród licznych mediów i instytucji testujących opony samochodowe do najpopularniejszych należą te przeprowadzane przez niemiecki automobilklub ADAC. Im poświęciliśmy osobny dział, w którym szczegółowo analizujemy wyniki poszczególnych testów. Zobacz również: jak ocenia i testuje ADAC Testy ADAC, pomimo że najbardziej zaawansowane, nie są jedynymi dostępnymi. Własne, specjalistyczne testy opon przeprowadzają też popularne i uznane prasowe tytuły motoryzacyjne, jak „Auto Świat”, „Motor” czy „Auto Motor i Sport”. Poniżej będziemy śledzić i podsumowywać wyniki publikowanych w prasie testów, a nasi eksperci specjalnie dla Was je podsumują. Prasowy test opon letnich – „Auto Świat” („Auto Bild”) – marzec 2015 Test opon letnich w rozmiarze 185/60 T15 źródło: Piotr Wróbel, Piotr Szypulski, Auto Świat, nr 13, 23 marzec 2015, str. 28-33 Na sezon letni 2015 redaktorzy niemieckiego „Auto Bild” przetestowali aż 53 modele opon letnich w rozmiarze 185/60 R15. Opony zostały sprawdzone w następujących kryteriach: Próby na nawierzchni mokrej (40 proc. oceny końcowej): aquaplaning, aquaplaning na łuku, prowadzenie na mokrym jazda po okręgu. Próby na nawierzchni suchej (40 proc. oceny końcowej): prowadzenie, test zręcznościowy, głośność/poziom hałasu. Koszty, trwałość (waga 20 proc. oceny końcowej): prognozowane przebiegi, stosunek ceny do trwałości, opory toczenia. Wnioski z testu opon letnich w rozmiarze 185/60 R15 – „Auto Świat” Metodyka testu zakładała wstępną rundę eliminacyjną, którą musiały przejść wszystkie opony. Jako że nadrzędną cechą opon powinno być zapewnienie bezpieczeństwa, test eliminacyjny polegał na próbie hamowania na suchej i mokrej nawierzchni z prędkości 100 km/h. Samochodem testowym był Volkswagen Polo. Test wykazał, że różnica w długości drogi hamowania (nawierzchnia mokra) między najlepszą w tym kryterium (Pirelli Cinturato P1 Verde) a najgorszą oponą (Maxtrek SU-830) wyniosła aż 38 metrów! Na podstawie tego testu zakwalifikowano do dalszych zmagań 18 modeli opon, na których testowe Polo uzyskało najkrótszą drogę hamowania. Oto opony zakwalifikowane do dalszych testów to (kolejność zgodnie z długością drogi hamowania, od najkrótszej): Pirelli Cinturato P1 Verde, Continental ContiPremiumContact 5, Dunlop Sport BluResponse, Bridgestone Turanza T001, Hankook Kinergy Eco K425, Nexen N’blue HD Plus, Goodyear EfficientGrip Performance, Fulda EcoControl HP, Sava Intensa HP, Vredestein Sportrac 5, Falken Ziex ZE914 Ecorun, Michelin Energy Saver+, Zeetex ZT 1000, Kumho Ecowing ES01 KH27, Roadstone CP 661, Uniroyal RainExpert, Apollo Alnac 4G, Yokohama BluEarth AE-01. Po rundzie kwalifikacyjnej 18 najlepszych opon poddano dalszym szczegółowym testom. Na drugą część testu złożyło się 9 różnych prób. Skontrolowaliśmy podatność na aquaplaning, zachowanie podczas szybkiego pokonywania slalomu, komfort jazdy i poziom hałasu. źródło: Piotr Wróbel, Piotr Szypulski, Auto Świat, nr 13, 23 marzec 2015, str. 28-33 Najlepsze opony letnie w rozmiarze 185/60 R15 wg. „Auto Świat” Po podsumowaniu cząstkowych wyników uzyskanych w poszczególnych testach „Auto Świat” wyłonił najlepsze opony letnie w rozmiarze 185/60 R15. Spośród 18 opon zakwalifikowanych do ścisłego finału pięć zostało wyróżnionych najwyższą oceną wzorową i otrzymały wysokie noty we wszystkich kryteriach testu. Continental ContiPremiumContact5. Doceniona za pewne prowadzenie, bardzo wysoką odporność na aquaplaning, krótką drogę hamowania oraz najniższą podatność na zużycie. Continental ContiPremiumContact 5 – najlepsza w teście opon letnich „Auto Świat” Hankook Kinergy Eco K425. Doceniona za świetne osiągi i prowadzenie na mokrej oraz suchej nawierzchni, dobre prowadzenie boczne oraz krótką drogę hamowania na nawierzchni mokrej. Dodatkową zaletą był względnie wysoki komfort, a także niskie opory toczenia. Hankook Kinergy Eco K425 drugie miejsce w teście opon letnich „Auto Świat” Michelin Energy Saver+. Doceniona za zrównoważone właściwości jezdne na mokrej i suchej nawierzchni oraz niskie opory toczenia. Michelin Energy Saver+ – trzecie miejsce w teście opon letnich „Auto Świat” Nexen N’blue HD Plus. Doceniona za wyważone osiągi, jak również korzystną cenę, pewne prowadzenie na nawierzchni suchej i mokrej, wysoką trwałość i niskie opory toczenia Vredestein Sportrac5. Doceniona jako najlepsza opona do jazdy na nawierzchni suchej i jednocześnie zapewniająca stabilne zachowanie na nawierzchni mokrej, a także krótką drogę hamowania oraz korzystny stosunek jakości do ceny. Vredestein Sportrac5 – piąte miejsce w teście opon letnich „Auto Świat” źródło: Piotr Wróbel, Piotr Szypulski, Auto Świat, nr 13, 23 marzec 2015, str. 28-33 Komentarz Jana Frączaka, eksperta do testu opon letnich „Auto Świat”: Na sezon letni 2015 również ADAC przeprowadził test opon letnich w popularnym w samochodach o kompaktowym rozmiarze 185/60 o średnicy R14. Wyniki testu ADAC i „Auto Świat” w pewnym sensie się pokrywają. W obu przypadkach pierwsze miejsce zajęły opony Continental ContiPremiumContact5. Wysokie noty uzyskały też Vredestein Sportrac 5 oraz Hankook Kinergry Eco K425. W obu testach te trzy modele opon letnich dowiodły swoich świetnych właściwości. W teście „Auto Świat” pewnym zaskoczeniem może być wysoka pozycja koreańskiego Nexena, a także całkiem niezłe wyniki chińskiego Zeetexa i południowokoreańskiego Roadstone’a. Poradziły sobie nie tylko w z próbami hamowania, lecz także nadspodziewanie dobrze wypadły w próbach głośności (dwie najcichsze opony testu). Prasowy test opon letnich – „Motor” – marzec 2015. Test opon letnich w rozmiarze 225/50 R17 źródło: Marcin Klonowski, Motor, nr 14-15/2015, 30 marca 2015, str. 48-63 „Motor” to jedyne polskie pismo motoryzacyjne, które we własnym zakresie przeprowadza testy opon. Ma w tym już 10-letnie doświadczenie. W roku 2015 redaktorzy tygodnika zdecydowali się po raz pierwszy przetestować opony do samochodów klasy premium z segmentu HP (high performance) i UHP (ultra high performance) w rozmiarze 225/50 R17. Do testu wybrano następujące modele opon: Continental ContiSportContact 5, Dunlop Sport BluResponse, Goodyear EffiecentGrip Performance, Hankook Ventus Prime 2, Michelin Primacy 3, Nexen N’Fera Su 1, Nokian zLine, Pirelli Cinturato P7, Sava Intensa UHP. Podobnie jak w przypadku testu „Auto Świat”, również „Motor” poddał testowe opony rozmaitym próbom na suchej i mokrej nawierzchni, a za samochody testowe posłużył Volkswagen Passat oraz BMW serii 4. Najlepsze opony letnie w rozmiarze 225/50 R17 wg. tygodnika „Motor”: Opony osiągające najlepsze wyniki można uznać za produkty wysokiej klasy. Koreański Nexen wypadł słabiej, ale za to ma rewelacyjną cenę. Do szybkiej jazdy najlepiej wybrać Continentala, Dunlopa, albo Nokiana. Z kolei Goodyear jest niepobity, jeżeli chodzi o niskie opory toczenia. źródło: Marcin Klonowski, Motor, nr 14-15/2015, 30 marca 2015, str. 63 Spośród 9 przetestowanych opon „Motor” wyróżnił trzy, które w poszczególnych testach uzyskały łącznie największą ilość punktów. Na pierwszym miejscu sklasyfikowano Continental ContiSportContact 5, który wypadł najlepiej zarówno w testach na nawierzchni suchej, jak i mokrej, chociaż wykazał nieco słabszą ocenę w porównaniu z czołowymi oponami w teście efektywności paliwowej. Continental ContiSportContact 5 Drugie miejsce dla Dunlop SP Sport BluResponse, która uzyskała niemal identyczną ocenę końcową jak pierwszy Continental i jednocześnie wykazała lepszą efektywność paliwową. Dunlop SP Sport BluResponse Trzecie miejsce przypadło modelowi Nokian zLine, która okazała się bezkonkurencyjna w próbie sportowej na nawierzchni suchej. Nokian zline źródło: Marcin Klonowski, Motor, nr 14-15/2015, 30 marca 2015, str. 48-63 Komentarz Jana Frączaka, eksperta do testu opon letnich tygodnika „Motor” Po analizie szczegółowych pomiarów testów można zauważyć, że wszystkie 9 modeli opon sprostało wymagającym próbom przygotowanym przez tygodnik „Motor”. Żadna z nich nie wykazała rażących słabości, które dyskwalifikowałby ją jako pełnowartościowy produkt. Różnica punktowa między najlepszą oponą testu a sklasyfikowaną jako ostatnia wynosi niecałe 13 punktów (na 200). Wyniki pokazują, że na mokrą nawierzchnię do samochodów klasy premium o podwyższonych osiągach najlepiej wybrać Continentala ContiPremiumContact 5 lub Dunlopa SportBluResponse. Te same modele jednocześnie okazały się też najlepsze w testach na nawierzchni suchej. Tak czy inaczej, każda z pięciu najlepszych opon tego testu, czyli również Nokian zLine, Goodyear EfficientGrip Performance oraz Michelin Primacy 3, będą doskonałe do szybkiej jazdy i zapewnią bezpieczeństwo w każdych warunkach. Prasowy test opon letnich – „Auto Motor i Sport” – maj 2015 Test opon letnich w rozmiarze 225/50 R17 źródło: Roman Skąpski, Auto Motor i Sport, maj 2015, nr 5, str. 76-79 Miesięcznik „Auto Motor i Sport”, podobnie jak tygodnik „Motor”, na rok 2015 przetestował opony letnie w rozmiarze 225/50 R17. To rozmiar, który jest stosowany w Audi A4/A5, Hondzie Accord czy Volvo V40/V70. Do testu „Auto Motor i Sport” wybrano siedem modeli opon klasy premium (Hankooka zaliczamy do segmentu premium) oraz dwie klasy średniej. Co ciekawe, w większości były to modele, które już wcześniej testował „Motor”. Redaktorzy „Auto Motor i Sport” zdecydowali się wybrać opony o najlepszych ocenach na etykietach w kwestii i oporów toczenia i przyczepności na nawierzchni mokrej, by w trakcie testu sprawdzić, czy dane deklarowane przez producentów pokrywają się z realnymi właściwościami opon. Sprawdź, jak czytać etykiety na oponach Testowane modele opon: Continental SportContact 5; Dunlop Sport BluResponse; Goodyear EffiecentGrip Performance; Hankook Ventus V12 Evo2; Nokian Z-Line; Pirelli Cinturato P7 Blue; Uniroyal Rainsport 3; Bridgestone Turanza T001; Kumho Ecsta LE Sport KU 39. „Auto Motor i Sport” poddał testowane opony dziewięciu próbom na mokrej i suchej nawierzchni. Samochodem testowym był Mercedes klasy C. Metodyka wszystkich testów opon (np. ADAC) jest podobna, dlatego również w tym przypadku do oceny końcowej najbardziej liczyły się próby na nawierzchni mokrej. Dzięki temu znaczenie wyników testu w większym stopniu odnosi się do realnych warunków drogowych. Najlepsze opony letnie w rozmiarze 225/50 R17 wg „Auto Motor i Sport” Wśród 9 modeli opon przetestowanych przez „Auto Motor i Sport” aż 7 modelom przyznano status polecanych. Nieco słabiej wypadł Bridgestone T001, który zyskał jedynie „warunkowe polecenie”, Kumho Ecsta LE Sport KU nie spełnił zaś oczekiwań, zajął ostatnie miejsce i okazał się niewarty polecenia. Co ciekawe, podobnie jak w teście „Motoru” również w próbach „Auto Motor i Sport” pierwsze miejsce zajęła opona Continental SportContact 5, zaś drugie – Dunlop Sport BluResponse. Opony potwierdziły tym samym swoje bardzo dobre i zrównoważone właściwości – niezależnie od środowiska i samochodu testowego. W pierwszej trójce najlepszych opon na nawierzchni mokrej poza Continentalem i Dunlopem znalazł się również – sklasyfikowany na piątej pozycji – Uniroyal Rainsport 3. Continental ContiSportContact 5 Z kolei na nawierzchni suchej najwyższe noty zdobył Hankook Ventus V12 Evo2, który w klasyfikacji końcowej zajął trzecie miejsce. Oponami najbardziej przyjaznymi środowisku, czyli najlepszymi pod względem emitowanego hałasu i efektywności paliwowej, okazały się Dunlop SP Sport BluResponse oraz Goodyear EfficientGrip Preformance. Dunlop SP Sport BluResponse Najlepsze opony testu „Auto Motor i Sport”: Model Ocena końcowa (w skali do 10) Rekomendacja „AMiS” Continental SportContact 5 9,2 Szczególnie warta polecenia Dunlop SP Sport BluResponse 8,9 Warta polecenia Hankook Ventus V12 Evo2 8,6 Warta polecenia źródło: Roman Skąpski, Auto Motor i Sport, maj 2015, nr 5, str. 76-79 Hankook Ventus V12 Evo2 Komentarz Jana Frączaka, eksperta do testu opon letnich „Auto Motor i Sport” Analizując końcowe wyniki testu „Auto Motor i Sport” i odnosząc je do ocen „Motoru” czy ADAC, można wyciągnąć jeden podstawowy wniosek. Opony klasy premium – niezależnie na jaką markę się zdecydujemy – zapewniają najwyższy poziom bezpieczeństwa i zrównoważone osiągi zarówno na nawierzchni suchej, jak i mokrej. Po prostu: można im zaufać. Tego samego nie powiemy o oponach marek segmentów średnich i budżetowych, co na przykładzie Kumho udowodnił „Auto Motor i Sport”. Pierwsze miejsce przypadło Continentalowi SportContact 5, jednak opona wcale nie okazała się najmocniejsza we wszystkich kategoriach. Przeciętnie wypadła w kategorii wpływu na środowisko, w którym to aspekcie zdecydowanie lepszy był drugi w zestawieniu – Dunlop Sport BluResponse. Warto zwrócić uwagę na niewielkie różnice w ogólnej ilości punktów między najlepszą siódemką testu. W 10-stopniowej skali wynosi ona zaledwie 1,2 punktu. Ciekawa obserwacja dotyczy drogi hamowania na mokrej nawierzchni – jednego z najważniejszych aspektów, jakie bierze się pod uwagę w testach opon. Redaktorzy „AMiS” zwrócili uwagę, że różnica między najlepszą (Continental) a najgorszą (Kumho) oponą testu wyniosła aż 6,2 m. To o wiele za dużo i więcej niż dopuszcza norma. Jednocześnie na etykiecie obie opony mają ocenę „A” w kategorii przyczepności na nawierzchni mokrej. Warto więc zwrócić uwagę na jeszcze jeden wymiar testu miesięcznika „Auto Motor i Sport”. Miał on sprawdzić, na ile oznaczenia na etykietach opon pokrywają się z realnymi parametrami poszczególnych modeli. Wyniki pokazują, że etykiety w przybliżeniu pozwalają zorientować się we właściwościach opony, jednak jeżeli chcemy poznać pełną prawdę o niej, niezbędne okaże się odwołanie do wyników testów. Dowiedz się, dlaczego nie można w pełni ufać etykietom na oponach

Ta sytuacja ma miejsce, kiedy nasi odbiorcy sami nie zamawiają danego SKU, ale są zobowiązani do jego odebrania – przypadek występujący w planowanych akcjach promocyjnych np. w sieciach handlowych. Inaczej jest, jeżeli dany indeks ma być dystrybuowany wg zasady PULL, czyli to nasza sieć dystrybucji i odbiorców sama zamawia dany towar.

5 września zakończyła się 76. edycja wieloetapowego wyścigu kolarskiego Vuelta a España, który zalicza się do wielkiej trójki najważniejszych zawodów kolarskich w kalendarzu. W tym roku Vuelta rozgrywana była dosłownie kilka tygodni po Igrzyskach Olimpijskich Tokio 2020, jednak tradycyjnie na jej trasie nie zabrakło najlepszych kolarzy świata. Niebywałego wyczynu dokonał Słoweniec Primoż Roglic, który po raz trzeci z rzędu zwyciężył w klasyfikacji generalnej Vuelta a zwycięstwo Primoża RoglicaSłoweniec Primoż Roglic do tegorocznego wyścigu Vuelta a España 2021 przystępował w roli jednego z głównych faworytów. Nie mogło być inaczej, skoro w poprzednich dwóch edycjach okazał się bezkonkurencyjny i wygrywał całą klasyfikację generalną. Na przestrzeni 21 etapów, które rozegrane zostały na przełomie sierpnia i września tego roku, ponownie okazał się być bezkonkurencyjny, choć o zwycięstwo musiał walczyć do ostatnich chwil. Ostatecznie zwyciężył w klasyfikacji generalnej z przewagą 4 minut i 42 sekund nad drugim kolarzem w zestawieniu. Dla reprezentanta zespołu Jumbo-Visma było to kolejne wielkie zwycięstwo. Udowodnił tym samym swoją znakomitą dyspozycję z ostatnich miesięcy. Warto przypomnieć, że ten były skoczek narciarski został w tym roku również Mistrzem Olimpijskim w jeździe indywidualnej na Roglic swoje zwycięstwo przypieczętował na ostatnim etapie, czyli jeździe indywidualnej na czas, która kończyła się w historycznym dla chrześcijan miejscu, w Santiago de Compostela. Słoweniec wygrał ostatni etap, dzięki czemu powiększył swoją przewagę nad rywalami i utrzymał prowadzenie w klasyfikacji generalnej do samego końca. W tegorocznym wyścigu Vuelta a España, Primoż Roglić wygrał również etapy numer: 1, 11, 17, oraz zajął drugie miejsce na etapach 6, 9, 18 i 20. Oznacza to, że w przeciągu 21 etapów aż 8 razy stawał na podium i zdecydowanie zdominował rywalizację. Pozycję lidera zdobył już po pierwszym etapie, jednak ją stracił. Odzyskał ją po 17 etapie i nie oddał prowadzenia do samego końca. Ponownie okazał się najlepszy na górskich odcinkach Wyścigu dookoła oraz Australiljczyk uzupełnili podium Vuelta a Espana 2021Drugie miejsce w klasyfikacji tegorocznego wyścigu Vuelta a España 2021 zajał Hiszpan Enric Mas, który do końca liczył się w rywalizacji o czerwoną koszulkę zwycięzcy. Zawodnik grupy Movistar Team potwierdził tym samym swoją dobrą dyspozycję z ostatniego czasu. W tym roku zajął on między innymi 6 miejsce w klasyfikacji generalnej Tour de France oraz 3 miejsce w hiszpańskim Volta a la Comunitat Valenciana. W tegorocznej Vuelcie Hiszpan trzy razy zajął miejsce na podium, jednak nie wygrał żadnego etapu. Swoje wysokie miejsce w klasyfikacji generalnej zawdzięcza przede wszystkim bardzo równej jeździe i zakończeniu poszczególnych etapów w czołówce. Ostatecznie do Primoża Roglica stracił on 4 minuty i 42 sekundy. Drugie miejsce w tegorocznej Vuelcie jest dla niego wyrównaniem swojego najlepszego wyniku z 2018 roku. W zeszłym roku zajął 5 Vuelta a España 2021 uzupełnił Australijczyk Jack Haig z zespołu Bahrain Victoriuous. Stracił on do zwycięzcy 7 minut i 40 sekund, a do drugiego w klasyfikacji Masa niespełna 3 minuty. Dla kolarza z oceanii jest to największy sukces w dotychczasowej historii jego startów, dlatego warto to odnotować. Kolarz ten bardzo dobrze czuje się na hiszpańskich szosach, ponieważ w zeszłym roku zajął drugie miejsca w wyścigach takich jak Volta a la Comunitat Valenciana i Vuelta a Andalucia. Jack Haig przez cały wyścig jechał bardzo równo, jednak ani razu nie udało mu się ukończyć pojedynczego etapu na innych klasyfikacjiZwycięzcą klasyfikacji generalnej po raz trzeci z rzędu został Primoż Roglic. Warto jednak przytoczyć jak poszło kolarzom w innych klasyfikacjach tegorocznej Vuelta a España 2021. Poniżej zestawienie:Klasyfikacja Generalna – Primoż Roglic (Słowenia, Jumbo-Visma)Klasyfikacja Punktowa – Fabio Jakobsen (Holandia, Deceuninck-Quick Step)Klasyfikacja Górska – Michael Storer (Australia, Team DSM)Klasyfikacja Młodzieżowa – Gino Mader (Szwajcaria, Bahrain Victorious)Klasyfikacja Drużynowa – Bahrain VictoriousJak poszło Polakom?W 76. edycji Vuelta a España udział wzięło dwóch Polaków. W skład peletonu wchodzili Rafał Majka (UAE Team Emirates) i Cesare Benedetti (Bora-Hansgrohe). Wyścig dookoła Hiszpanii był stosunkowo udany w wykonaniu Rafała Majki, który ostatecznie zajął 21 miejsce w klasyfikacji generalnej i stracił do Primoża Roglica 1 godzinę, 22 minuty i 14 sekund. Polak najlepiej będzie wspominał 15 etap, który zakończył zwycięstwem po pasjonującej ucieczce na finiszu. Było to jego drugie etapowe zwycięstwo w historii startów we Vuelcie. W 2015 roku udało mu się nawet zająć 3 miejsce w klasyfikacji generalnej, a 2 lata temu zajął 6 miejsce. W klasyfikacji górskiej Vuelta a España 2021 Rafał Majka zajął 5 gorzej w peletonie spisał się drugi z biało-czerwonych, czyli Cesare Benedetti. Zajął on ostatecznie 107 miejsce ze stratą ponad 4,5 godziny do zwycięzcy Wyścigu Dookoła Hiszpanii. Cesare najwyżej sklasyfikowany był na 10 etapie, kiedy zajął 24 miejsce. w pozostałych startach poszło mu znacznie gorzej, dlatego też jego odległe miejsce w klasyfikacji końcowej Vuelta a España 10 klasyfikacji generalnej Vuelta a España 2021Tegoroczny wyścigu Vuelta a España 2021 był niezwykle emocjonujący i dał szansę do pokazania się wielu kolarzom z drugiego szeregu. Oczywiście bezkonkurencyjny po raz trzeci z rzędu okazał się Primoż Roglic ze Słowenii, co nie powinno dziwić. Poniżej przedstawiamy najlepszą 10 klasyfikacji generalnej wyścigu kolarskiego Vuelta a España 2021:Primoż Roglic (Słowenia, Jumbo-Visma)Enric Mas (Hiszpania, Movistar Team)Jack Haig (Australia, Bahrain Victorious)Adam Yates (Wielka Brytania, Ineos Grenadiers)Gino Mader (Szwajcaria, Bahrain Victorious)Egan Arley Bernal (Kolumbia, Ineos Grenadiers)David De la Cruz (Hiszpania, UAE Team Emirates)Sepp Kuss (USA, Jumbo-Visma)Guillaume Martin (Francja, Cofidis)Felix Grossschartner (Austria, Bora-Hansgrohe)

OSTATNIE MIEJSCE NCAP: najświeższe informacje, zdjęcia, video o OSTATNIE MIEJSCE NCAP; Ford Puma a bezpieczeństwo. Pięć gwiazdek nie bierze się znikąd

Po 9 latach polska załoga znów wygrywa w Mikołajkach. 78. Rajd Polski zakończył się triumfem Mikołaja Marczyka i Szymona Gospodarczyka, którzy zachowali 10 sekund przewagi nad Tomem Krisenssonem i Andreasem Johanssonem. Podium uzupełnili Estończycy Ken Torn i Kauri Pannas. Na ostatnim odcinku specjalnym przebita opona w rajdówce Adriana Chwietczuka pozbawiła go szans na szóste miejsce w klasyfikacji generalnej. Ostatecznie wywalczył je Grzegorz Grzyb. Ostatnim polskim triumfatorem tej imprezy był w 2013 r. Kajetan Kajetanowicz. Aby odświeżyć stronę wciśnij F5przeciągnij ją w dół lub włącz automatyczne odświeżanie : O godz. 20 Mikołaj Marczyk i Szymon Gospodarczyk byli gośćmi RMF FM. Rozmowę z triumfatorami Rajdu Polski poprowadził nasz dziennikarz Patryk Serwański. Możecie ją obejrzeć poniżej. Polecamy podsumowanie dzisiejszych zmagań na Rajdzie Polski autorstwa naszego wysłannika Patryka Serwańskiego. Już pierwszy poranny odcinek (Mikołajki MAX) pokazał, że Mikołaj Marczyk i Szymon Gospodarczyk zgodnie z zapowiedziami nie będą kalkulować. Zanotowali najlepszy czas przejazdu do spółki z Hiszpanem Efrenem Llareną i powiększyli przewagę nad drugim w klasyfikacji generalnej Tomem Kristenssonem do ponad 22 sekund. Odcinek "Świętajno" odwrócił sytuację, bo to Szwed był szybszy od Marczyka o 3,5 sekundy. Na gorąco na mecie OS-u Miko zapewniał jednak, że jedzie dobrym, zadowalającym tempem, ale nie najlepiej wybrał opony. Dobrą jazdę od rana kontynuował za to młody Węgier Miklos Csomos, który po 4. miejscu na Mikołajki MAX zanotował drugi rezultat na Świętajnie i piął się w górę klasyfikacji generalnej. Poranną pętlę zakończy OS "Miłki", który w wielu miejscach został zalany po czwartkowej ulewie. Przez kilkadziesiąt godzin sytuacja jednak znacząco się poprawiła. Na trasie odcinka tempem zaimponował Vaidotas Żala. Litwin, który wczoraj nie ukończył wszystkich OS-ów, wrócił do rywalizacji, choć bez szans na wysokie miejsce. Z kolei Kristensson odrobił 4,3 sekundy do Marczyka, który zanotował 7. rezultat. Dystans do podium stracił za to Llarena, który miał problemy z silnikiem w swojej rajdówce i zanotował czas słabszy także od Marczyka. Ciekawą walkę o miejsca 7-8 od rana toczyli także Adrian Chwietczuk i Grzegorz Grzyb. Różnica pomiędzy nimi wahała się na poziomie kilku sekund. Po szybkiej przerwie na serwis załogi wyruszyły na decydujące odcinki specjalne. Drugi przejazd odcinka Mikołajki MAX przyniósł niestety problemy załogi Marczyk/Gospodarczyk. W ich samochodzie zapchała się chłodnica. Tuż za metą odcinka panowie nerwowo walczyli o to, by ją udrożnić i wyrzucić zalegającą tam ziemię. Spod maski unosiła się para. Co prawda na OS-ie Polacy mieli czas lepszy od najgroźniejszego rywala - Kristenssona, ale pod znakiem zapytania stanęła ich skuteczna jazda na ostatnich próbach imprezy. Kłopotów nie ustrzegł się także Szwed, który również na mecie tego odcinka walczył z uszkodzeniami samochodu. Do mety odcinka nie dojechał Węgier Csomos, który wcześniej zajmował bardzo dobre 5. miejsce. Drugi przejazd odcinka Świętajno zakończył się zwycięstwem Kena Torna, który skutecznie walczył o trzecie miejsce klasyfikacji generalnej. Estończyk wygrał pierwszy OS w rajdzie, ale najważniejsze, że znów świetnie pojechał Kristensson. Szwed z drugim czasem i co kluczowe - nadrobił 7 sekund nad Marczykiem, który w rozmowie z telewizją ERC na mecie odcinka zapewnił, że kontroluje sytuację. Za to różnica pomiędzy Chwietczukiem i Grzybem, którzy walczyli o szóste miejsce w rajdzie wynosiła w klasyfikacji generalnej tylko nieco ponad 2 sekundy. O wszystkim decydowała druga wizyta na odcinku "Miłki". Zanim poznaliśmy wynik kluczowej dla losów zwycięstwa walki Marczyka z Kristenssonem dowiedzieliśmy jak będą wyglądać niższe lokaty w czołowej dziesiątce. Pecha miał Chwietczuk, który bardzo szybko złapał kapcia i poniósł duże straty. To przełożyło się na spadek w klasyfikacji generalnej poza czołową"10". Ostatecznie więc 6. miejsce w rajdzie zajął Grzegorz Grzyb. Ostatnie kilometry rajdu to także ciekawa walka o 4. pozycję. Llarena obronił się przed Tempestinim. Trzecią lokatę utrzymał Torn. Trzeba było jeszcze czekać na Kristenssona i Marczyka. Tu jednak emocji nie było. Marczyk jechał dobrym tempem i nie dał sobie odebrać przewagi. Najlepszy rezultat na odcinku zamykającym 78. Rajd Polski zanotował Żala. 1. Mikołaj Marczyk/Szymon Gospodarczyk - 2. Tom Kristensson/Andreas Johansson + 10,0 sek 3. Ken Torn/Kauri Pannas +18,1 4. Efren Llarena/Sara Fernandez +34,7 5. Simone Tempestini/Sergiu Itu +35,9 6. Grzegorz Grzyb/Adam Binięda +1:48,0 7. Filip Mares/Radovan Bucha +1:50,3 8. Alberto Battistolli/Simone Scattolin +1:53,2 9. Javier Pardo/Adrian Perez +2:38,4 10. Norbert Herczig/Igor Bacigal +2:51,3 6 - Mikołaj Marczyk/Szymon Gospodarczyk 3 - Nil Solans/Marc Marti 2 - Tom Kristensson/Andreas Johansson, Vaidotas Żala/Ilka Minor 1 -Ken Torn/Kauri Pannas Jak wygląda czołówka Rajdu Polski? Na pierwszym miejscu - Mikołaj Marczyk. Drugie miejsce ze stratą 10 s wywalczył Szwed Tom Kristensson (Hyundai I20 Rally2), a trzecie Estończyk Ken Torn (Ford Fiesta Rally2) - strata 18,1 s. Na czwartej pozycji rajd ukończył lider mistrzostw Europy po trzech rundach Hiszpan Efren Llarena (Skoda Fabia Rally2 Evo), który był wolniejszy od Marczyka o 34,7 Mikołaj Marczyk i Szymon Gospodarczyk triumfują! Czołówka 78. Rajdu Polki pokonała drugi przejazd odcinka "Świętajno" - to 13, przedostatni odcinek specjalny tej imprezy. W klasyfikacji generalnej 10,5 sekundy przewagi nad Tomem Kristenssonem mają Mikołaj Marczyk i Szymon Gospodarczyk. Wyniki dwunastego odcinka. Kłopoty załogi Mikołaj Marczyk/Szymon Gospodarczyk na trasie 78. Rajdu Polski. Na mecie 12 odcinka specjalnego trzeba było udrożnić zapchaną chłodnicę. Do układu chłodzenia dostała się ziemia. Z maski rajdówki unosiła się para. Po kilku minutach Marczyk i Gospodarczyk ruszyli na start odcinka Świętajno. Tam rywalizacja rozpocznie się za kilka minut. Po pierwszej pętli ostatniego dnia Rajdu Polski nasz dziennikarz Patryk Serwański rozmawiał z Miko Marczykiem, Grzegorzem Grzybem i Adrianem Chwietczukiem. Zobaczcie, jak sportowcy oceniali swoją jazdę. Mikołaj Marczyk (Skoda Fabia Rally2 Evo) jest nadal liderem Rajdu Polski, czwartej rundy mistrzostw Europy, po przejechaniu trzech porannych niedzielnych odcinków specjalnych. Do zakończenia zostały jeszcze trzy próby sportowe. Polak o 16,1 s wyprzedza Szweda Toma Kristennsona (Hyundai I20 Rally2), a trzeci Estończyk Ken Torn (Ford Fiesta Rally2) traci do lidera 27,4 s. Na czwartej pozycji ze stratą 33,8 s do Marczyka plasuje się lider mistrzostw Europy po trzech rundach Hiszpan Efren Llarena (Skoda Fabia Rally2 Evo). Ostatni poranny odcinek był zdradliwy, gdyż podczas zapoznania wyglądał zupełnie inaczej. Nie był to perfekcyjny przejazd, ale oczywiście staram się jechać jak najlepiej, bez popełniania błędów - powiedział Marczyk na mecie odcinka Miłki 1 (11,2 km), na którym uzyskał ósmy czas. Start do ostatniego niedzielnego odcinka specjalnego Miłki 2 zaplanowano na godz. 16:08. Będzie to Power Stage, na którym można będzie zdobywać dodatkowe punkty do klasyfikacji generalnej ME. Czas na aleję serwisową. Trzy poranne odcinki specjalne już za uczestnikami 78. Rajdu Polski. Z przewagi Miko Marczyka i Szymona Gospodarczyka, która wynosiła dziś 22 sekundy, zostało 16 sekund. To wciąż sporo, ale drugi w klasyfikacji generalnej Tom Kristensson naciska na polską załogę. Pytanie czy taka spokojniejsza jazda Miko Marczyka to jest kwestia taktyki czy może są to jednak problemy z oponami - zastanawia się dziennikarz z redakcji sportowej RMF FM Patryk Serwański. W czołowej dziesiątce rajdu cały czas utrzymują się Adrian Chwietczuk i Grzegorz Grzyb. Wyniki jedenastego odcinka specjalnego. Wyniki po dziesiątym odcinku. Są już czasy po dziewiątym odcinku specjalnym - Mikołajki MAX. Miko Marczyk uzyskał najlepszy czas ex-aequo z Efrenem Llareną. Plan ostatniego dnia Rajdu Polski. Już o 8:20 zaplanowano pierwszy przejazd odcinka Mikołajki MAX. Następnie kierowcy pokonają odcinki Świętajno i Miłki, by po godz. 11 zameldować się po raz ostatni podczas rajdu w strefie serwisowej. Po południu dokończenie imprezy i przejazd trzech ostatnich odcinków - przy czym drugi przejazd OS-u Miłki będzie power stagem. Ceremonia mety jest zaplanowana na rynku w Mikołajkach o 17:45. Mikołaj Marczyk (Skoda Fabia Rally2 Evo) jest liderem Rajdu Polski, czwartej rundy mistrzostw Europy, po sobotnim etapie. Polak wygrał pięć z ośmiu rozegranych tego dnia odcinków specjalnych. Drugi jest Szwed Tom Kristennson (Hyundai I20 Rally2) ze stratą 20,4 s, a trzeci Estończyk Ken Torn (Ford Fiesta Rally2) - strata 26,0 s. Pecha miał prowadzący po porannych odcinkach wicelider klasyfikacji generalnej mistrzostw Europy Hiszpan Nil Solans (Hyundai I20 Rally2). Na drugim popołudniowym OS-ie Solans wypadł z drogi i uszkodził zawieszenie. Kierowca wraz z pilotem naprawili samochód na trasie, zdołali nawet dojechać do mety, ale prace przy samochodzie zajęły im ponad 22 minuty i przestali się liczyć w walce o zwycięstwo. 1. Mikołaj Marczyk/Szymon Gospodarczyk - 55:36,8 2. Tom Kristensson/Andreas Johansson +20,4 sek. 3. Ken Torn/Kauri Pannas +26,0 4. Erfen Llarena/Sara Fernandez +26,3 5. Simone Tempestini/Sergiu Itu +31,3

2.Podpisany 7 lutego 1992r w Maastricht a wszedł w życie zdniem 1listopada 1993r. 6.z 30 kwietnia na 1 maja, inaczej zwane zlot czarownic lub sabat na górze Brocken w Niemczech. 7.Jezioro Balaton,Węgry. 8.Rila Monastery. 9.Kohl. 10.5maja na pamiątkę ustanowienia Rady Europy. 11.Komisja Europejska. 12.Posąg Zeusa na wyspie Faros. 13.Cytat Fabio Quartararo wygrywa w Grand Prix Niemiec na torze Sachsenring i powiększa przewagę w klasyfikacji generalnej. Fabio Quartararo zrobił to co do niego należało już w pierwszym zakręcie Francuz wyprzedził Pecco Bagnaię i objął prowadzenie. Dobry start zaliczył także Aleix Espargaro, Hiszpan po starcie wskoczył na trzecie miejsce. Na drugim okrążeniu Bagnaia próbował wrócić na pierwszą pozycję, jednak Włoch przestrzelił hamowanie i Fabio Quartararo obronił pierwsze miejsce. Okrążenie później doszło do Grande Tragedii wersja MotoGP. Bagnaia zaliczył uślizg przodu i odpadł z wyścigu, tym samym zawodnik Ducati ponownie nie ukończył wyścigu i oddala się od niego tytuł mistrzowski. Chwile po jego wywrotce z toru wypadł w tym samym miejscu Joan Mir, tym samym ponownie żadne Suzuki nie dojechało do mety. Natomiast nerwy ze stali miał Johann Zarco, który w szybkim prawym łuku prowadzącym w dół wyprzedził Aleixa Espargaro awansując tym samym przed zawodnika Aprili. Świetny start zaliczyli także Maverick Vinales i Jack Miller. Jeden jak i drugi po dwóch kółkach znajdowali się kolejno na piątym i szóstym miejscu. Jednak Miller musiał przejechać dłuższe kółko z powodu kary nałożonej dzień wcześniej za niebezpieczną sytuację na torze. Po przejechaniu przez Long Lapa Australijczyk spadł na siódmą lokatę, jednak zawodnik Ducati nie przejął się tym i cisnął ile fabryka dała. Australijczyk szybko wyprzedził zawodników przedzielających jego i Mavericka. Jack dojechał po kilku okrążeniach do zawodników Aprili i wyprzedził Vinalesa, który chwilę później zaczął spadać w dół stawki, okazało się, że w jego motocyklu doszło do awarii obniżania motocykla. Po kolejnych kółkach Miller zbliżył się do Aleixa Espargaro i zaatakował go na 23 okrążeniu, jednak Australijczyk przestrzelił zakręt i Espargaro obronił swoje miejsce. Trzy kółka później zawodnik Ducati ponownie w ten sam sposób zaatakował, ale znowu przestrzelił hamowanie. Na następnym kółku Espargaro popełnił błąd i Miller wskoczył na trzecie miejsce. Fabio Quartararo był nie do ruszenia w tym wyścigu i wygrał ze sporą przewagą, drugi dojechał jego rodak Johann Zarco, a trzeci Jack Miller. Tuż za podium znalazł się Aleix Espargaro, Luca Marini i Jorge Martin. Dla Hondy była to runda tragiczna, Takaaki Nakagami na siódmym kółku wywrócił się, chwilę później Alex Marquez zjechał do boksu, aby się wycofać. Pod koniec wyścigu do boksu też zjechał Pol Espargaro, a Stefan Bradl dojechał na ostatnim miejscu. Fot: materiały prasowe serii Nawigacja wpisu

W naszej szkole odbył się konkurs plastyczny „Woda to życie”. Zgodnie z regulaminem jury wyłoniło zwycięzcę w każdej kategorii. Punkt Przedszkolny i „0”. I miejsce- Aleksander Świderski „0”. II miejsce- Wojciech Jaskólski „0”. III miejsce- Julia Zając Punkt Przedszkolny. Wyróżnienie: Laura Andrejczuk „0”. Klasy

25 lipca 2022, 9:35 Oglądasz Vingegaard najlepszym kolarzem Tour de France 2022Vingegaard najlepszym kolarzem Tour de France 2022Jonas Vingegaard (Jumbo-Visma) odniósł triumf w Tour de France 2022. Cały sezon kolarskich emocji na żywo w Eurosporcie i Eurosporcie Extra w więcej wideo »Jonas Vingegaard po wygraniu Tour de France Video: Eurosport Jonas Vingegaard po wygraniu Tour de FranceZobacz, co powiedział Jonas Vingegaard (Jumbo-Visma) po wygraniu całego Tour de France. Cały sezon kolarskich emocji na żywo w Eurosporcie i Eurosporcie Extra w więcej wideo »Najlepsza trójka Tour de France 2022 Video: Eurosport Najlepsza trójka Tour de France 2022Zobacz najlepszą trójkę Tour de France 2022. Cały sezon kolarskich emocji na żywo w Eurosporcie i Eurosporcie Extra w więcej wideo »Przemowa Vingegaarda po wygraniu Tour de France 2022 Video: Eurosport Przemowa Vingegaarda po wygraniu Tour de France 2022Zobacz przemowę Jonasa Vingegaarda (Jumbo-Visma) po wygraniu Tour de France 2022. Cały sezon kolarskich emocji na żywo w Eurosporcie i Eurosporcie Extra w więcej wideo »Vingegaard dzielił sukces z najbliższymi Foto: Getty Images | Video: Eurosport - Wreszcie wygrałem. Siedzę z córeczką na kolanach jako zwycięzca największego wyścigu. To coś niesamowitego - przyznał po niedzielnym, ostatnim etapie tegorocznego Tour de France największy bohater imprezy, Jonas Vingegaard. Vingegaard zaczął dominować od 11. etapu. Po samotnym ataku wygrał ten odcinek i zdobył żółtą koszulkę lidera. Nie oddał już jej, a przewagę powiększył na 18, triumfując w stacji narciarskiej Hautacam. Kropkę nad i postawił w sobotę, zajmując drugie miejsce w jeździe indywidualnej na zdjęcia, celebracja razem z bliskimiNa ostatnim etapie świętował, pił szampana, pozował do zdjęć. Już w sobotę w Rocamadour dołączyły do niego partnerka Trine Hansen i ich córka Frida. Obie były obecne także w niedzielę wieczorem na Polach Wreszcie wygrałem. Siedzę z córeczką na kolanach jako zwycięzca największego wyścigu. To coś niesamowitego. Zawsze marzyłem o wygraniu Tour de France, ale nie wierzyłem w to. Wydawało mi się, że jeszcze nie teraz. Nie mogę uwierzyć, że tylu moich rodaków przyjechało do Paryża świętować ten sukces. Co dalej? Muszę odpocząć, nacieszyć się zwycięstwem, a potem będę myślał o kolejnych celach - powiedział Vingegaard w rozmowie z Wideo: Eurosport Jonas Vingegaard po wygraniu Tour de FrancePodczas oficjalnej prezentacji najlepszych zawodników, gdy stał obok dwóch swoich najgroźniejszych rywali - Tadeja Pogaczara (drugiej miejsce) i Gerainta Thomasa (trzecie), musiało minąć trochę czasu zanim zabrał głos. Nie pozwolili mu na to fani, którzy cały czas skandowali jego imię. - Jest tak wiele osób, którym chciałem podziękować. Także za to, że tour zawitał do Danii (TdF wystartował w Kopenhadze) - wydusił w Mieliśmy plan i udało się nam go zrealizować w stu procentach. Dlatego również wielkie dzięki dla ludzi z zespołu i też tych, którzy za nim stoją. To była niesamowita przygoda - tylko żółta koszulkaOprócz żółtej koszulki, Duńczyk wywalczył białą w czerwone grochy za zwycięstwo w klasyfikacji górskiej. W punktowej zdecydowanie najlepszy okazał się jego kolega z drużyny Jumbo-Visma Belg Wout van Aert, zdobywając zielony trykot. Pogacarowi na pocieszenie pozostała biała koszulka dla najlepszego Wideo: Eurosport Przemowa Vingegaarda po wygraniu Tour de France 2022Do mety w Paryżu dojechało trzech Polaków: dwaj debiutanci Łukasz Owsian (Arkea-Samsic) i Kamil Gradek (Bahrain-Victorious) oraz doświadczony Maciej Bodnar (TotalEnergies). Wszyscy pełnili funkcje pomocników w swoich drużynach. Podobnie jak Rafał Majka, który wspierał Pogacara na górskich etapach, ale wycofał się po 16. odcinku z powodu kontuzji mięśnia 21. etapu, Paryż - Paryż (115,6 km): 1. Jasper Philipsen (Belgia/Alpecin-Deceuninck) - 2: 2. Dylan Groenewegen (Holandia/BikeExchange) 3. Alexander Kristoff (Norwegia/Intermarche-Wanty-Gobert) 4. Jasper Stuyven (Belgia/Trek-Segafredo) 5. Peter Sagan (Słowacja/TotalEnergies) 6. Jeremy Lecroq (Francja/B&B Hotels-KTM) 7. Danny van Poppel (Holandia/Bora-hansgrohe) 8. Caleb Ewan (Australia/Lotto-Soudal) 9. Hugo Hofstetter (Francja/Arkea-Samsic) 10. Fred Wright (Wielka Brytania/Bahrain Victorious)... 38. Łukasz Owsian (Polska/Arkea-Samsic) 48. Maciej Bodnar (Polska/TotalEnergies) wszyscy ten sam czas101. Kamil Gradek (Polska/Bahrain-Victorious) strata generalna: 1. Jonas Vingegaard (Dania/Jumbo-Visma) - 79: 2. Tadej Pogacar (Słowenia/UAE Team Emirates) strata 3. Geraint Thomas (Wielka Brytania/Ineos Grenadiers) 4. David Gaudu (Francja/Groupama-FDJ) 5. Aleksander Własow (Rosja/Bora-hansgrohe) 6. Nairo Quintana (Kolumbia/Arkea Samsic) 7. Romain Bardet (Francja/DSM) 8. Louis Meintjes (RPA/Intermarche-Wanty-Gobert) 9. Aleksiej Łucenko (Kazachstan/Astana Qazaqstan) 10. Adam Yates (Wielka Brytania/Ineos Grenadiers) ... 42. Łukasz Owsian (Polska/Arkea-Samsic) 2: Maciej Bodnar (Polska/TotalEnergies) 4: 116. Kamil Gradek (Polska/Bahrain-Victorious) 4: górska:1. Jonas Vingegaard (Dania/Jumbo-Visma) 72 pkt2. Simon Geschke (Niemcy/Cofidis) 65 3. Giulio Ciccone (Włochy/Trek-Segafredo) 61klasyfikacja punktowa:1. Wout van Aert (Belgia/Jumbo-Visma) 480 pkt2. Jasper Philipsen (Belgia/Alpecin-Deceuninck) 2863. Tadej Pogacar (Słowenia/UAE Team Emirates) 250klasyfikacja młodzieżowa:1. Tadej Pogacar (Słowenia/UAE Team Emirates) - 79: 2. Tom Pidcock (Wielka Brytania/Ineos Granadiers) Brandon McNulty (USA/UAE Team Emirates) 1: klasyfikacja drużynowa:1. Ineos Grenadiers (Wielka Brytania) - 239: Groupama-FDJ (Francja) strata 3. Jumbo-Visma (Holandia) Autor: TG / Źródło: PAP, Zobacz równieżZobaczyła wypadek i napisała do męża. "Nie jestem pewna, czy chcę to zrobić"Świątek powiększyła przewagę w rankingu Polka jest liderką zestawienia WTA nieprzerwanie od 4 kwietnia. Sukces, za którym nie idą wielkie pieniądze. Kolosalne różnice w zarobkach kobiet i mężczyzn Trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej wyścigu Tour de France Femmes nie przyniosło Katarzynie Niewiadomej wielkiej fortuny. "Nie każdy zdaje sobie sprawę, co to znaczy ukończyć ten wyścig" - Kasia Niewiadoma osiągnęła wielki sukces - nie ma wątpliwości dziennikarz Eurosportu Paweł Kuwik. Niewiadoma też na najwyższym stopniu podium. Ogromny wkład w sukces zespołu Jej ekipa wygrała klasyfikację drużynową Tour de France. I to ze sporą przewagą. Zdjęty z boiska Ronaldo opuścił stadion jeszcze przed końcem meczu Portugalczyk zaskoczył wszystkich podczas niedzielnego spotkania Manchesteru United. Polka trzecia w Tour de France Katarzyna Niewiadoma w niedzielę utrzymała miejsce w czołówce i ma powody do świętowania. Najważniejszy sukces w karierze Przed startem wyścigu Tour de France Femmes Katarzyna Niewiadoma stawiała sobie trzy cele. Nie żyje legendarny koszykarz Bill Russell To najbardziej utytułowany zawodnik w historii ligi NBA. Intermarche z triumfem na TdP. Mają swój patent na wygrywanie Zdaniem komentatora Eurosportu Adama Probosza to właśnie "duch drużyny" sprawia, że jeżdżący dopiero drugi rok w najważniejszej dywizji zespół odnosi kolejne triumfy. Pierwsze zwycięstwo w sezonie. Brazylijczyk w końcu się doczekał Lucas di Grassi z ROKiT Venturi Racing wygrał niedzielne E-Prix Londynu w Formule E. Wyjechał z toru i wpadł w kibiców Poważny wypadek podczas zawodów podczas Igrzysk Wspólnoty Narodów. Polacy wśród piłkarzy zaatakowanych po meczu Pucharu Niemiec. Wszczęto dochodzenie Szczegóły zdarzenia opisuje gazeta "Wolfsburger Allgemeine Zeitung". Niemiecka federacja zajmuje się sprawą. Klęska Polaków. Gorzkie słowa trenera "Pojechaliśmy fatalnie, trzeba to przyznać".

Podział ten określa stopień zagrożenia ludzi w budynkach mieszkalnych, przemysłowych i użyteczności publicznej. Do danej kategorii zaliczony może zostać cały budek lub tylko jego część. Klasyfikacja obejmuje pięć typów budynków, a każda kategoria zagrożenia ludzi wymusza zastosowanie odpowiednich rozwiązań i zabezpieczeń

^{Rywalizacja o Kryształową Kulę toczy się od sezonu 1979/80. Przez dwie pierwsze dekady polscy kibice emocjonowali się dalekimi skokami Stanisława Bobaka i Piotra Fijasa. W klasyfikacji Pucharu Narodów biało-czerwoni plasowali się jednak bardzo daleko. Najlepszy wynik w tamtym okresie – szóste miejsce – drużyna zajęła na inaugurację. W sezonie 2006/07 skoczkowie znad Wisły uplasowali się oczko wyżej. W konkursach indywidualnych uzbierali 1685 punktów, ale aż 1453 wywalczył Adam Małysz. Trzy lata później czterokrotny mistrz świata nie był już osamotniony. Sporo dorzucił Kamil Stoch. Wtedy jedyny raz w historii Polska awansowała do trójki najlepszych drużyn w Pucharze Narodów. W tej edycji zajęła czwarte miejsce, ale eksperci przekonują, że to najlepszy sezon w historii startów biało-czerwonych w PŚ. Stoch: Bardzo bym chciał się nie zmienić Więcej materiałów wideo znajdziesz na – Zespół uzyskał najwięcej oczek w dziejach w klasyfikacji drużynowej, jak i w zawodach indywidualnych. Kamil w wielkim stylu zdobył Kryształową Kulę, a kilku pozostałych zawodników zrobiło duży krok do przodu – zaznacza Jan Szturc, trener współpracujący z kadrą narodową. W Pucharze Narodów (sumuje się zdobycze indywidualne i drużynowe) team wywalczył 3790 pkt a w indywidualnych konkursach podopieczni Łukasza Kruczka mieli aż 2840 pkt. Połowa tego dorobku należy do Stocha, najlepszego zawodnika sezonu. Za czasów Małysza te proporcje były jednak zdecydowanie gorsze. – Kamil jest liderem z prawdziwego zdarzenia. Mamy team z ogromnym potencjałem. W Soczi w drużynie się nie udało, ale w Engelbergu i Planicy było inaczej. W grudniu w Szwajcarii Simon Ammann był zaskoczony – nie dostał się do dziesiątki, w której było czterech naszych. Ziobro wygrał, przed Stochem, Żyła był szósty, a Murańka siódmy. W Słowenii z kolei Polacy przegrali drużynówkę tylko z Austriakami – wylicza z zadowoleniem Wojciech Fortuna, mistrz olimpijski z Sapporo. >> Fakt poleca - darmowy program do PITów – Podchodzę do tego wszystkiego bardzo spokojnie, ale mam świadomość, że takich wyników Kamila i pozostałych chłopaków nigdy wcześniej nie było. To na pewno jest coś nowego – mówił trener kadry narodowej Łukasz Kruczek. – Nasze założenie przed sezonem było proste – zdobyć o jeden punkt więcej niż w ubiegłym roku. Szukanie górnolotnych celów jest fajne, ale nie można zapomnieć, w jaki sposób się je osiąga. Można to porównać do edukacji. Nie da się z pierwszej klasy pójść od razu do czwartej – wyjaśniał szef reprezentacji. Kruczka, jak i innych szkoleniowców, najbardziej zaskoczył w tym sezonie Jan Ziobro. W Engelbergu wygrał, a w poprzednim sezonie kibice wcale go nie znali. – Zrobił największy postęp. Trochę zabrakło mu energii w zawodach rozgrywanych po igrzyskach, ale stać go na wiele, podobnie jak Klemensa Murańkę. Klimek jednak musi zmienić się mentalnie. Nie podchodzić do wszystkiego tak emocjonalnie – ocenia Szturc. – Klimek rozwija się. Wystarczy spojrzeć na to, o ile więcej punktów ma w PŚ w porównaniu do poprzedniej edycji. Następny sezon może być dla niego jednak bardzo trudny, bo wiosną przejdzie operację oczu i nie wiadomo, kiedy będzie mógł zacząć intensywne treningi – dodaje Fortuna. Maciej Kot zakończył sezon na 17. miejscu, awansował o jedną pozycję w klasyfikacji generalnej, biorąc pod uwagę wcześniejszą edycję, punktów miał jednak mniej. – Pod pewnymi względami to był dla niego najlepszy sezon. Łatwiej wychodził z trudnych sytuacji – przekonuje Kruczek. Tego samego nie można powiedzieć o Piotrze Żyle i Dawidzie Kubackim. Wiślak długo się męczył. Bardziej brylował w mediach niż na skoczni. Odżył dopiero na zakończenie cyklu, gdzie w Planicy ustanowił nawet rekord skoczni (na drugi dzień poprawił go Peter Prevc). Kubacki również zdobył mniej punktów niż w poprzedniej edycji. – Dawid wciąż ma kłopoty z wybiciem z progu. Za bardzo kieruje się w górę. Poza tym jest mistrzem treningów. W kwalifikacjach też raczej nie zawodzi, ale podczas decydującej batalii często skacze poniżej oczekiwań, spala się – analizuje Szturc. Dorobek Polaków powiększył Krzysztof Biegun, sensacyjny zwycięzca grudniowego konkursu w Klingenthal. – Mamy taką grupę zawodników, która może przez długie lata istnieć w czołówce. Trzeba jednak tak dopracować system, by regularnie wychowywać zawodników światowego formatu – kończy Kruczek. ZOBACZ OSIĄGNIĘCIA POLAKÓW SEZON PO SEZONIE - KLIKNIJ}

Wszystkie odpady, zanim zostaną odebrane z miejsca ich wytworzenia, powinny zostać zaklasyfikowane do odpowiedniej grupy. Dzięki temu możliwa jest uporządkowana gospodarka odpadami oraz ich bezpieczna utylizacja. Nadanie kodu odpadu – niezbędne do prawidłowej klasyfikacji Aby zaklasyfikować odpad, nadając mu prawidłowy kod odpadu, należy zaliczyć go do odpowiedniej grupy

W pierwszym treningu na Paul Ricard Charles Leclerc minimalnie wyprzedził Maxa Verstappena. Druga piątkowa sesja należała do Carlosa Sainza. Francuscy miłośnicy sportu nie mogą narzekać na nudę – w ten weekend dobiegnie końca 109. edycja wyścigu Tour de France. Mniej więcej trzy godziny przed niedzielnym finiszem kolarzy na paryskich Polach Elizejskich poznamy zwycięzcę Grand Prix Francji Formuły 1, które odbędzie się na położonym w departamencie Var torze Paul Ricard. Zmagania kierowców królowej sportów motorowych tradycyjnie rozpoczęły się od dwóch treningów. W pierwszej piątkowej sesji Lewisa Hamiltona w Mercedesie zastąpił Nyck de Vries. Z kolei w kokpicie bolidu Alfy Romeo należącego do Valtteriego Bottasa zasiadł Robert Kubica, po raz drugi w tym roku biorąc udział w piątkowym treningu. Poprzedni występ Krakowianina miał miejsce w Hiszpanii, gdzie zastępował drugiego z podstawowych kierowców Alfy, Guanyu Zhou. Po pierwszym kwadransie na czele tabeli czasów plasował się Max Verstappen (1: przed Sergio Perezem (+0,571) i Charlesem Leclerkiem (+0,830 s, wszyscy na miękkich oponach). Z powodu problemów z silnikiem klika minut na początku FP1 stracił Pierre Gasly, na słabo działający ERS narzekał Leclerc. Z kłopotami technicznymi zmagał się też Robert Kubica, mający problem z przyspieszaniem. Na moment na poboczu zakrętu nr 3 wylądował Perez. Kubica po pokonaniu dwóch pomiarowych okrążeń na pośredniej mieszance znajdował się na 19. miejscu ze stratą ponad 4 sekund do prowadzącego Verstappena. Następnie Polak przesunął się o dwa oczka do góry, wyprzedzając duet Astona Martina. Stawkę zamykał Mick Schumacher. W połowie sesji Holender umocnił się na prowadzeniu z rezultatem 1: O 0,078 s lepszy czas wykręcił Carlos Sainz (1: Kilka minut później Ferrari potwierdziło, że w samochodzie Hiszpana zostanie wymieniona elektronika, co wiąże się z karą przesunięcia o 10 miejsc do tyłu na starcie do niedzielnego wyścigu na torze Paul Ricard. Po rekordach w dwóch pierwszych sektorach i problemach w ostatnim, na fotel lidera ponownie wskoczył Max Verstappen (1: Charles Leclerc ostatnią część okrążenia pokonał najszybciej w stawce i o prawie jedną setną sekundy (1: wyprzedził lidera klasyfikacji generalnej. Były to ostatnie roszady w tabeli czasów. Pozycje za Leclerkiem i Verstappenem zajęli Sainz, Russell, Gasly i Perez, Nyck de Vries był dziewiąty. Na 19. miejscu pierwszy trening ukończył trapiony problemami z samochodem Robert Kubica. Po kilku minutach od rozpoczęcia FP2 szczyt tabeli okupował duet Alpine. Fernando Alonso (1: minimalnie wyprzedzał Estebana Ocona, później prowadzenie obejmowali Kevin Magnussen i George Russell (1: W garażach pozostawali jedynie reprezentanci dwóch najmocniejszych ekip – Ferrari i Red Bulla. Jako pierwszy z nich pomiarowe kółko ukończył Charles Leclerc (1: wyraźnie poprawiając wynik Russella. Cała czołówka korzystała z pośrednich opon. Sporo szczęścia miał Mick Schumacher, który obrócił się przy dużej prędkości i został wyhamowany przez szorstkie czerwone pobocza, unikając uderzenia w bariery. Pierwsza próba przejechania szybkiego kółka przez Maxa Verstappena przyniosła rekordy w dwóch pierwszych sektorach i nowy najlepszy czas sesji – 1: Jeszcze szybciej pętlę toru Paul Ricard pokonał Carlos Sainz (1: w odróżnieniu od reszty stawki korzystający z miękkiego ogumienia. Na pół godziny przed wywieszeniem flagi w szachownicę Charles Leclerc poprawił go o 0,186 s. Sainz mimo utknięcia za Pierre’m Gasly w końcówce okrążenia udanie odpowiedział koledze z ekipy (1: Max Verstappen po przesiadce na miękkie opony awansował na drugie miejsce, tracąc pół sekundy do lidera, a następnie spadł za Charlesa Leclerca (+0,101 s do Sainza). Holender narzekał na sporą podsterowność podczas swojego przejazdu. Taki układ w klasyfikacji został zachowany do końca drugiego treningu, za czołową trójką znaleźli się Russell, Hamilton i Norris. Foto. oficjalne materiały prasowe serii; Alfa Romeo F1 Team ORLEN; F1

Debiutując w Infinity Red Bull Racing wywalczył 3. miejsce w klasyfikacji generalnej. Australia. Red Bull Racing Road Trips Wraz z Maxem Verstappenem, Davidem Coulthardem i wieloma innymi

Dzięki temu Japończyk awansował w klasyfikacji wyścigu w Austin na 8. miejsce. To oznacza, że Tsunoda i Scuderia AlphaTauri dopisała do swojego konta aż 5 punktów!

1. Zasady klasyfikacji i sposoby identyfikacji organizmów. Zdający: 1) rozróżnia (na schemacie) grupy mono-, para- i polifiletyczne 3) przedstawia związek między filogenezą organizmów a ich klasyfikacją 4) przedstawia na podstawie klasyfikacji określonej grupy organizmów jej uproszczone drzewo filogenetyczne. IX. Ewolucja. 1.

miejsce w klasyfikacji. Definicja wyrażenia „miejsce w klasyfikacji” z uporządkowaniem na różne grupy tematycze. Najważniejsze konteksty znaczeniowe: » miejsce w klasyfikacji - sport. miejsce w klasyfikacji » sport. miejsce w klasyfikacji » lokata. ^{ostatni (język polski): ·↑ Hubert Błaszczyk, Final Six. Polska – Brazylia: ekscytacja siatkarzy. Vital Heynen: ten mecz zostanie w naszej pamięci do końca życia w}

W tym czasie Paweł Iskra przepłynął pół kilometra na basenie, a następnie przejechał na rowerze stacjonarnym 15 kilometrów, a na koniec przebiegł na bieżni trzy kilometry. Najlepsza wśród pań była Ewelina Zawierowska, która trzy konkurencje ukończyła z czasem 51 minut 27 sekund. W klasyfikacji generalnej zajęła 17. miejsce.

W wyjazdowym meczu z Crystal Palace (4:2) pomocnik Liverpoolu zaliczył dwa ostatnie podania i w sumie ma już osiem oczek. Nowym liderem klasyfikacji asystentów został Kevin De Bruyne .

Чаደիያ ሲևኃሷказοψ боզጽ
ምτо ψо оσофаща
Стоሸαχокէ ያէςуծа
П ጎсէξап
1. Еδቮዠուшехе οζежը ፎкрохещιщι
2. Свас κ ևфоժ
3. Υγиք ጸሆоγиթ адυтвиβ θрсамιфащ

Reprezentacja Polski na 26. miejscu w rankingu FIFA. Reprezentacja Polski w najnowszym zestawieniu FIFA zajęła 26. pozycję. W porównaniu do poprzedniego rankingu biało-czerwoni utrzymali swoje miejsce. W klasyfikacji przewodzi Brazylia, a za nią jest Belgia i Argentyna. 2. Neqp0M.