🐷 Pies Gryzie Rzeczy Gdy Zostaje Sam

Istnieje kilka powodów, dlaczego pies wszystko gryzie. Jeśli Twój przyjaciel gryzie meble, ściany, dywany itd. To idealnie trafiłeś.

A może kiedykolwiek siedziałeś na kanapie i twój pies zaczął lizać twoje ręce lub bose stopy? Dlaczego psy liżą ludzi. Okazuje się, że nie tylko my zadajemy sobie pytania o dziwne zachowanie wpiszesz w Google wyrażenie „dlaczego pies”, to są to pytania, które Google automatycznie sugeruje, co oznacza, że ​​są to najczęściej zadawane pytania:Dlaczego pies je trawę?Dlaczego pies liże?Dlaczego pies wyje?Dlaczego pies dyszy?Dlaczego pies się trzęsie, drży?Kiedy zrozumiesz motywację lub przyczynę tych dziwnych zachowań psów, samo zachowanie nabierze większego niektórych przypadkach przyczyną może być podstawowy problem zdrowotny i w tym przypadku należy skontaktować się z psy jedzą trawę?Dlaczego psy liżą ludzi?Dlaczego psy wyją?Dlaczego psy dyszą?Dlaczego psy się trzęsą?Dlaczego psy jedzą trawę?Pies jedzący trawę może wydawać się dziwny, ale w rzeczywistości jest to całkiem normalne University of New England wykazało, że jedzenie trawy jest powszechne wśród psów i generalnie nie jest powodem do zmartwień.„Jedzenie trawy nie powinno być postrzegane jako problematyczne zachowanie dla większości psów lub jako wskaźnik choroby” – napisali więc psy jedzą trawę? Prawdopodobnie postrzegają to tylko jako jedzenie i od czasu do czasu delektują się przyjemną trawiastą trawa jest ogólnie bezpieczna do jedzenia, nie pozwól swojemu psu jeść trawy w nieznanych miejscach, ponieważ może być spryskana herbicydami lub trawa jest na twoim podwórku, wiesz, że nie jest spryskiwana niczym toksycznym, a w pobliżu nie ma niebezpiecznych roślin, to możesz pozwolić swojemu psu chrupać dowiedzieć się więcej, przeczytaj artykuł Dlaczego psy jedzą trawę?Dlaczego psy liżą ludzi?Według ekspertów psy liżą ludzi z różnych powodów. Obejmują one:Coś pozostało na twojej skórze – powiedzmy, resztki kanapki z indykiem, którą właśnie złagodzić to być również coś, czego nauczyli się jako szczenięta, kiedy lizali swoją matkę i rodzeństwo. Oznacza to, że lizanie może odnosić się do próby udobruchania osoby, która wydaje się zła lub po prostu wyraża uczucia albo może wskazywać na stadach psy niższej rangi będą lizać psy z wyższej rangi, to samo dotyczy psów i zwykle dotyczy uwagi, jeśli krzyczysz na swojego psa lub go odepchniesz może to faktycznie wzmocnić chęć lizania. Jeśli nie lubisz jak pies cię liże, nie krzycz na niego tylko wstań i odejdź na kilka na nadmierne lizanie, niezależnie od tego, czy pies liże ciebie, siebie, czy różne przedmioty jest to powód do niepokoju i powinieneś skontaktować się z pies nadmiernie cię liże, pies może próbować łagodzić swój stres poprzez lizanie. Stres może być spowodowany na przykład bólem lub niepewnością, jak się zachować wobec ciebie. Psy z alergią i bólem często też same się informacji znajdziesz w artykule: Dlaczego pies liże swojego właściciela po twarzy?Dlaczego psy wyją?Prawdopodobnie słyszałeś, jak twoje szczenię lub inne psy wyją w tym czy innym momencie i zastanawiałeś się, czy kierują swoim wewnętrznym się, że wycie jest formą komunikacji głosowej. Te psy, które wyją, zwykle robią to, aby:„Zawołać” inne na wycie innego uwagę na dźwięk, taki jak całkiem normalne rzeczy. Jednak wycie może być również objawem stresu emocjonalnego, takiego jak twój pies zmagający się z lękiem jest, aby pamiętać, że psy są towarzyskie, więc izolacja od innych może być dla nich bardzo stresująca. Wycie może być sposobem na przyciągnięcie uwagi, szukania wycie jest sposobem na zwrócenie uwagi, sugerujemy, aby nauczyć psa, że w rzeczywistości takie zachowanie skutkuje mniejszą karcić psa za takie zachowanie, spójrz w sufit i poczekaj cierpliwie, aż wycie ustanie, policz do 10, a następnie poświęć swojemu psu psów podchodzi do ludzi po cichu, zanim zaczną wyć. Jeśli potrafisz dostrzec to ciche skradanie, wzmocnij je pochwałami, pieszczotami lub smakołykami, a wycie nawet się nie podejrzewasz, że Twój pies wyje z powodu lęku separacyjnego (wyje za każdym razem, gdy zostaje sam, nawet jeśli dzieje się to tylko przez krótki czas), skonsultuj się ze swoim weterynarzem lub od zachowania zwierząt powinien być w stanie rozwiązać problem emocjonalny, który powoduje wycie i może pomóc ci się go Twój pies wyje, nawet gdy nie jest sam może to oznaczać, że Twój zwierzak cierpi z powodu innego problemu medycznego. Zdecydowanie skontaktuj się w tej sprawie ze swoim informacji znajdziesz w artykule: Dlaczego pies wyje? Poznaj najpopularniejsze przyczyny wycia psy dyszą?Pies dyszący w upalny letni dzień to częsty widok. W ten sposób ochładzają się lub pocą się tylko w miejscach, gdzie naturalnie nie mają futra, więc dyszenie jest najlepszym narzędziem, jakie psy mają do obniżenia temperatury więc, jeśli na dworze jest gorąco, a Twój pies dyszy to jest normalne się, że zapewniasz psu chłodne miejsce i miskę czystej wody, w przeciwnym razie może on być narażony na udar cieplny lub wyczerpanie ochłodzeniem psy dyszą z kilku innych powodów, z których niektóre uzasadniają wizytę u dyszeć, jeśli są przestraszone, nadmiernie podekscytowane, odczuwają ból, jeśli mają gorączkę lub jeśli czują informacji znajdziesz tutaj: Dlaczego pies dyszy? Czy musze się tym martwić?Dlaczego psy się trzęsą?Podobnie jak psy dyszą, gdy jest im gorąco, tak też trzęsą się, gdy jest im podejrzewasz, że twojemu psu jest zimno to zalecamy zabranie go do domu lub ubranie specjalnego sweterka, aby było mu również się trzęsą, jeśli są przestraszone lub podekscytowane. Na przykład, jeśli twój pies denerwuje się głośnymi dźwiękami, najczęściej taka sytuacja zdarza się w sylwestra, podczas odpalania toksyny i problemy zdrowotne mogą również powodować drżenie małe psy, takie jak maltańczyki lub pudle miniaturowe mogą mieć zaburzenie związane ze stresem, tzw. zespół Shakera to stan obejmujący uogólnione drżenie głowy i ciała u psów. Jest często określany jako zespół wytrząsacza białego psa, ponieważ jest powszechnie obserwowany u białych psów małych podejrzewasz, że twój pies się trzęsie z powodu choroby, skonsultuj się z kiedy już wiesz dlaczego psy robią dziwne rzeczy, ich zachowanie nie wydaje się takie dziwne, prawda?Zwrócenie uwagi na zmiany w zachowaniu psa i ustalenie przyczyny może pomóc w zapewnieniu mu najlepszej możliwej opieki.

Umaszczenie: białe, czarne, brązowe, pomarańczowe, szare cieniowane (wilczaste) oraz inne maści. Określenie „inne maści” występuje wyłącznie u szpica miniaturowego. Zawiera wszystkie odcienie kolorów, takie jak: kremowy, kremowo-śniady, pomarańczowo-śniady, czarny podpalany oraz łaciaty (zawsze z dominującą bielą).

Mój pies niszczy różne rzeczy, gdy zostawię go samego w domu. Co mam zrobić? To pytanie często pojawia się w gazetach i Internecie. Zrozpaczeni właściciele nie wiedzą jak poradzić sobie z pupilem. Oskarżają go o złośliwość. Wracają do domu pełni obaw i lęku, co tym razem zostało zniszczone. Aby poradzić sobie z tym problemem musimy poznać odpowiedź na pytanie, jaka jest przyczyna niszczenia przedmiotów. Rozważmy dwa przypadki. 1. Azor 8 miesięczny labrador. Na spacery wychodzi 4 razy po 15 min. W domu właściciele mają z nim różne problemy: kradnie jedzenie ze stołu i rzeczy właścicieli, jest niesforny, nie zna żadnych komend. Po wyjściu opiekunów wyciąga im obuwie z szafek i gryzie, włazi na kanapy, szczeka na psy za Lucek 10 miesięczny spaniel. Piesek ma dobry kontakt z właścicielami, zapewnione długie spacery i zabawę. Jest ogólnie nieśmiały i niepewny w nowych sytuacjach. W domu chodzi cały czas za właścicielką, która poświęca mu ciągle swoją uwagę. Pozostawiony sam skomli, drapie drzwi, gryzie meble i ubrania. W obu wypadkach psy niszczą, gdy zostają same. Przyczyny takiego stanu rzeczy w każdym przypadku mogą być inne. Azor, to pies, któremu się nudzi, jego potrzeba pracy i zabawy nie jest zaspokojona, nie mając zajęcia wymyśla je sobie sam. Lucek to typowy przykład lęku separacyjnego, psiak oddzielony od rodziny przeżywa silny stres. Oba psy wymagają wiele pracy nad ich zachowaniem, ale przede wszystkim zmian w postępowaniu opiekunów. Aby zmienić coś w zachowaniu psa najpierw należy zmienić swoje zachowanie! Co zrobić, jeśli nie wiemy czy nasz pies się nudzi czy też przeżywa lęk separacyjny. Jeśli psiak denerwuje się już przy pierwszych symptomach naszego wyjścia, a zostawiony sam wyje, skomli, szczeka, ziaje, drapie w drzwi lub biega od drzwi do okien może to świadczyć o lęku. Jeśli przy naszym wyjściu jest odprężony, a działania niszczycielskie raz się pojawiają a innym razem nie, możemy zastanowić się czy przyczyną nie jest nuda. Aby postawić prawidłową diagnozę warto w domu włączyć kamerę i poobserwować zachowanie psa w trakcie naszej nieobecności. Jeśli przyczyną niszczenia jest głównie nuda i brak wyznaczonych zasad zachowania warto popracować nad ogólnym posłuszeństwem psa. Zapisać się np. na zajęcia w szkole dla psów. Pupil nauczy się tam panować nad emocjami, a zmęczony treningiem wykorzysta naszą nieobecność na sen i odpoczynek. Ciekawe, długie adekwatnie do potrzeb zwierzęcia spacery, połączone ze wspólną aktywnością, zabawą i tropieniem pozwolą nam cieszyć się w domu ze spokojnego, zrelaksowanego psa. Naucz swojego pupila, które przedmioty służą do zabawy a czego ruszać się nie opłaca. Jeśli próbuje gryźć twoje rzeczy wymieniaj je na jego zabawki. Baw się razem z psem zachęcaj go do noszenia piłeczek, tarmoszenia szarpaków i przeciągania się kółkiem. Zabawki, gryzaki, kong pozostawione pod twoją nieobecność pomogą mu się zrelaksować i wyciszyć. Co można zrobić, gdy przyczyną jest lęk separacyjny? Bardzo dużo i z reguły z satysfakcjonującym rezultatem. Naprawdę warto, przecież ta sytuacja jest męczarnią i dla ciebie i dla psa. Psy, jako zwierzęta społeczne bardzo źle znoszą rozłąkę ze swoimi opiekunami. Aby sobie z tą sytuacją poradzić gryzą i żują np. przedmioty przesiąknięte zapachem właściciela. Motywacją niszczenia może być też próba wydostania się z mieszkania i podążenia za rodziną. Najważniejsze zadanie to obniżenie poziomu stresu i stopniowe przyzwyczajanie psa do samotności. Już od szczeniaka warto pupila pozostawiać samego, gdy jest śpiący i zmęczony zabawą. Uczymy go, że właściciel zawsze wraca. Kojarzymy nasze powroty z pozytywnymi bodźcami, a więc nigdy nie karcimy pieska, gdy się zsikał lub coś zbroił pod naszą nieobecność. Niezależnie od tego uczymy szczeniaka, że gryźć można tylko swoje zabawki, a meble i buty są dla zwierzaka zakazane. Jak wiadomo sto razy lepsze jest zapobieganie problemowi niż korygowanie złych zachowań. Jeśli twój pies nie jest małym szczeniaczkiem praca z nim wymagać będzie dużej konsekwencji i cierpliwości. Ale przecież chcesz mieć szczęśliwego i zadowolonego czworonoga a nie kłębek nerwów. Jeśli u twojego psa stres jest bardzo silny, jeśli w mieszkaniu jest twoim cieniem i trudno ci bez niego wejść do toalety musisz rozpocząć pracę z pupilem od przyzwyczajenia go do krótkich rozstań w domu. Uczymy psa, że nie zawsze właściciel jest do jego dyspozycji. W dowolnych drzwiach, najlepiej w pomieszczeniu, w którym chcesz by pies zostawał podczas twojej nieobecności, zamontuj barierkę i podaj psu przysmak do żucia lub konga pełnego smakołyków. Odczekaj kilka minut by zwierzak zajął się gryzieniem, następnie odejdź i usiądź w pewnej odległości, tak by cię widział. Zrelaksuj się. Ćwicz, zwiększając czas i odległość, na jaką zostawiasz psa. Stopniowo podnoś kryteria by pies pozostawał spokojny i zrelaksowany. Jeśli zwierzak staje się pobudzony oznacza to, ze wymagałaś zbyt dużo na raz. Wróć do łatwiejszego etapu i posuwaj się do przodu małymi krokami. Gdy pies całkowicie toleruje fizyczną separację od ciebie i jest zajęty żuciem znikaj na moment z jego pola widzenia. Tak jak poprzednio musisz stopniowo wydłużać czas, w którym pies traci cię z oczu. Ważne by te kryteria podnosić nieliniowo, czyli za pierwszym razem znikasz na 1s, dalej na 2s, na 1s, na 3s, na 2s, na 4s, na 1s, na 3s, na 5s, na 2s, na 6s. Pies nigdy nie będzie wiedział jak długo cię nie będzie. Naszym celem jest byś mógł odejść od psa do innych pomieszczeń bez wywoływania u niego niepokoju. Dopiero teraz możesz zacząć ćwiczenia z wychodzeniem z domu. Zmień rytuał wyjść i powrotów. Jeśli do tej pory żegnałeś się z psem wylewnie i witałeś bardzo radośnie zrezygnuj z tego zwyczaju. Wychodząc z domu mów po prostu „do zobaczenia” zwykłym, pogodnym głosem i bez dodatkowych ceregieli wyjdź. Wracając zachowaj spokój, niech twój powrót nie będzie niczym nadzwyczajnym. Tuż po wejściu do domu nie zajmuj się intensywnie psem nawet, jeśli bardzo się za nim stęskniłeś. Powiedz „cześć Rex”, pogłaskaj psa i zajmij się swoimi sprawami. Witanie się przejętym głosem lub robienie dużego zamieszania z powodu wyjścia opiekuna nie pomoże psu się zrelaksować. Jeśli ty jesteś spokojny to i psu łatwiej się opanować. Są zwierzęta, które już na pierwszy sygnał, że zamierzasz wyjść zaczynają się niepokoić. Zwróć uwagę czy u twojego zwierzęcia objawy stresu pojawiają się, gdy szykujesz się do opuszczenia domu. Może denerwuje się, gdy bierzesz klucze, a może wtedy, gdy czeszesz się lub zakładasz buty. Jeśli zauważysz, że tak jest, warto odwrażliwić psa na poszczególne czynności. Zakładaj buty kilka razy w ciągu dnia, zdejmuj je i wracaj do swoich zajęć. Wkładaj klucze do torebki, czesz się i ubieraj kurtkę, a następnie odkładaj wszystko na miejsce. Twój pies po kilku dniach przestanie zwracać na te zachowania uwagę, wtedy zacznij stosować je, jako całą sekwencję tak jak byś naprawdę miał wyjść z domu. Przy prawdziwych wyjściach staraj się jak najbardziej zmienić swoje zwyczaje, by pies niepotrzebnie się nie odwrażliwianiu oraz nieprzewidywalności twoje rytuały związane z wychodzeniem zmienią się z czynników wywołujących lęk w nudne, codzienne czynności. Oczywiście, jeśli twój pies nie ma problemów z przebywaniem w innym pomieszczeniu i nie denerwuje się, gdy wychodzisz możesz pominąć opisane wyżej ćwiczenia i od razu przejść do wychodzenia z domu. Zacznij od zapewnienia pupilowi odpowiedniej dawki ruchu. Przed wyjściem z domu zabierz psa na długi, spokojny spacer by zmęczył się fizycznie. Nie funduj mu intensywnych pobudzających zabaw np. aportowanie. Chcemy by pies był zmęczony i zrelaksowany. Dzięki temu oboje będziecie spokojniejsi i w pogodnym nastroju, co zmniejszy poziom lęku zwierzaka. Przygotuj się do wyjścia tak jakbyś naprawdę zamierzał opuścić mieszkanie. Powiedz psu „Do zobaczenia” i przejdź za drzwi. Odczekaj 5 sekund i wróć do domu. Poćwicz tak kilka razy w ciągu dnia. Gdy w psie nie będzie to już budziło żadnych emocji możesz stopniowo i nieliniowo przedłużać czas swojej nieobecności. Pamiętaj by po powrocie nie okazywać psu nadmiernych emocji. Jeśli zwykle odjeżdżasz samochodem dodaj do swoich ćwiczeń uruchamianie samochodu, a następnie wyłączanie go. Po kilku powtórkach (oczywiście za każdym razem wracasz do domu) możesz wyjechać na ulicę, ale tylko na chwilę. Ćwiczenia te powtarzaj wielokrotnie w ciągu dnia, stopniowo wydłużając czas, gdy cię nie ma. Pamiętaj o tym by długość twojej nieobecności była dla psa nieprzewidywalna. Raz to będzie 2 min, a następnym razem 20min (jeśli już tyle czasu znosi spokojnie) i znowu 5 min. Co jeszcze możesz zrobić by zmniejszyć lęk twojego psa przed samotnością? Gdy wychodzisz z domu, jak najmniej w nim zmieniaj. Jeśli cały dzień masz włączone radio lub telewizor, niech działają i gdy ciebie niema, jeśli światła się palą to zostawiaj je włączone. Ponieważ miejsce przebywania psa podczas twojej nieobecności może wpłynąć na poziom przeżywanego stresu powinieneś zastanowić się gdzie twój pupil czuje się najbardziej komfortowo i tam go zostawiaj. Dla niektórych psów łatwiejsza do zniesienia będzie pełna swoboda biegania po domu, inne dużo lepiej zniosą przebywanie w małym pomieszczeniu cichym i pozbawionym zewnętrznych bodźców. Zamiast zostawiać psa w domu, spróbuj wypuść go na podwórko może tu poczuje się mniej samotny. Warto nauczyć psa przebywania w klatce, tak by było to dla niego miejsce relaksu i komfortowego wypoczynku. Taki psi azyl gdzie nikt go nie niepokoi, gdzie można uciec od domowego zgiełku i się porządnie wyspać. Jeśli pupil dobrze się czuje zamykany w klatce w twojej obecności, łatwiej mu będzie znosić w tym miejscu samotność. Klatka ma też tą zaletę, że zabezpiecza mieszkanie przed zniszczeniem a psa przed urazami i niebezpieczeństwami domu (np. pogryzione kable pod prądem grożą porażeniem) Twój pies powinien mieć możliwość żucia i gryzienia odpowiednich przysmaków. Mogą to być preparowane kości, gryzaki z prasowanej skóry, kong, żwacze. Dla psa żucie to jedna z najskuteczniejszych metod radzenia sobie ze stresem, dlatego nie możesz jej zaniedbać. Gryzaki powinny być dostępne także, gdy jesteś w domu by pies nie kojarzył ich z twoim wyjściem. Zostawiaj swojemu psu rzeczy przesiąknięte twoim zapachem, świetnie się sprawdzi noszony podkoszulek lub używane skarpety. Będzie mniej tęsknił, gdy czuć będzie wkoło twój zapach. Możesz wypróbować dostępny w sklepach preparat DAP zawierający składnik przypominający feromony wydzielane przez karmiącą sukę. Dla człowieka zapach jest niewyczuwalny a na psa działa uspokajająco. Szkolenie i nauka mogą poprawić twój kontakt z pupilem i pokazać mu jak może radzić sobie z emocjami. Czym więcej pozna różnych zjawisk tym mniej dźwięków, zapachów i rzeczy będzie wzbudzało jego strach. Przecież przejeżdżająca za oknem koparka może wzbudzić panikę, jeśli nigdy się jej nie widziało. A gdy jest się samemu świat wydaje się jeszcze straszniejszy. Ucz swojego pupila, pokazuj mu świat i dbaj o jego pozytywne kontakty z otoczeniem a będzie zrelaksowany i pewny siebie. Możesz także zastanowić się nad zapewnieniem twojemu pupilowi towarzystwa w postaci kota lub drugiego psa. To rozwiązanie sprawdzi się też u zwierząt nudzących się pod twoją nieobecność. Pamiętaj jednak, że drugi zwierzak to dodatkowe zajęcie i odpowiedzialność. W okresie pracy nad zmianą zachowania musisz zapewnić psu takie warunki by nic nie niszczył. Zamknij go w bezpiecznym pomieszczeniu gdzie nie da się nic niebezpiecznego lęk jest bardzo silny powinieneś wiedzieć, że pies może zacząć stosować zachowania samo destrukcyjne (gryzienie łap, wydrapywanie sobie sierści). Nie zostawiaj go na dłużej samego, zapewnij mu opiekę lub zabieraj go ze sobą. Jeśli twój pies to przypadek skrajnie trudny zasięgnij porady behawiorysty, może też potrzebna okazać się pomoc weterynarza, by w trakcie pracy nad zachowaniem psa obniżyć farmakologicznie jego stres. Musisz tylko pamiętać, że leki bez treningu nie dadzą trwałych efektów. Pamiętaj, że niszczenie mieszkania to tylko jeden z aspektów życia z twoim psem. Pomóż mu być zwierzęciem pewnym siebie, naucz go, że świat jest przyjazny a nie straszny. Zapewnij satysfakcjonujące kontakty z otoczeniem. Bądź cierpliwy. Zmiana reakcji twojego psa na pozostawanie samemu w domu może trochę potrwać. Nawet, jeśli będziesz stosował się do wszystkich porad, zachowanie pupila nie zmieni się z dnia na dzień. Ale w końcu się zmieni. Oboje odczujecie tę różnice. Pies będzie spokojny w domu a ty będziesz wracał zrelaksowany. Agnieszka Grabka

Jak rozdzielić gryzące się psy ? Agresywnego psa zawsze prowadzimy na smyczy i w dobrze dopasowanym kagańcu. Istnieje niestety wiele osób, które o tym zapominają, wskutek czego dość często dochodzi do pogryzień. Biorąc pod uwagę wielkość tych psów i ich łatwość wchodzenia w konflikty skutki bywają tragiczne.

Wielu opiekunów psów z pewnością doświadcza problematycznej sytuacji, gdy ich pupil buntuje się przed samotnym pozostaniem w domu. Pies pozostawiony samotnie wyje, szczeka, niszczy sprzęty domowe, buty i wszystko, co tylko znajdzie w swoim zasięgu, drapie drzwi, załatwia swoje potrzeby fizjologiczne, a niekiedy nawet samookalecza się. Nie trzeba wspominać, że jest to dla opiekuna uciążliwy problem – zdemolowane mieszkanie, skargi sąsiadów, wyrzuty sumienia podczas każdego wyjścia do pracy i męczący się w domu pies. Przyczyny takiego psiego zachowania mogą tkwić w jakimś traumatycznym zdarzeniu z lat szczenięcych lub wynikają z nieprzyzwyczajenia zwierzęcia do samotności i nadmiernego uzależnienia od człowieka (prowadzi to do rozwinięcia się u psa tzw. lęku separacyjnego). Niechęć do samotnego pozostawania psa w mieszkaniu może mieć też źródło w nieprawidłowych relacjach między członkami stada i zaburzonej hierarchii. Pies może uważać siebie za osobnika alfa, w związku z czym czuje się zobowiązany do kontrolowania i pilnowania swojego stada, co w przypadku „rozłażenia się” tego stada powoduje u psa frustrację i niepokój. Jest jednak wiele metod, które mogą pomóc naprostować psychikę naszego psa tak, aby samotne pozostawanie w domu nie stanowiło dla niego problemu. Rzecz jasna, najlepiej jest zapobiegać późniejszym problemom. Aby pies przyzwyczaił się do samotnego zostawania w domu, należy rozpocząć taką naukę jak najwcześniej. Nie wolno dopuścić do tego, aby pies zbytnio uzależnił się od opiekuna, ponieważ wtedy każde nasze wyjście będzie doprowadzać zwierzę do autentycznej rozpaczy – nie będzie rozumiał, dlaczego ukochany pan nie zabiera go ze sobą. Od czego zacząć? Początkowo należy zostawiać psa w sposób kontrolowany, czyli np. możemy zamknąć się w innym pokoju i zostać tam kilka minut podczas gdy nasz pupil zostaje za drzwiami sam (to ważne, aby żaden inny członek rodziny nie towarzyszył naszemu psu podczas tego ćwiczenia). Jeśli pies pozostanie w tym czasie spokojny, nagradzamy go wówczas smakołykiem i chwalimy. Stopniowo przedłużamy czas spędzany w osobnym pomieszczeniu za każdym razem chwaląc pożądane zachowanie. Następnie możemy wyjść z domu na krótko i również sukcesywnie wydłużać swoją nieobecność. Warto po każdym opuszczeniu mieszkania zastosować słowną komendę, która musi być taka sama za każdym razem – dla psa będzie to informacja, że po usłyszeniu np. „idę do pracy” lub „zaraz wrócę” można liczyć na powrót opiekuna . Pamiętajmy, że dla psa kluczowe jest pierwsze pół godziny samotności – jeśli wytrzyma w spokoju tyle czasu, powinien wytrzymać również kilka godzin. Istotne w całej nauce jest to, aby czas samotności psa wydłużać stopniowo. Starajmy się również przyzwyczaić psa do tego, że nie zawsze chcemy jego towarzystwa. Nie uczmy go chodzenia za nami krok w krok, zamykajmy się w ciągu dnia w pokoju, w łazience, uczmy psa, że czasami chcemy pobyć sami. Zwróćmy też uwagę, aby nie dopuścić do dramatycznych sytuacji związanych z zostawaniem psa w domu (zbyt długa izolacja, pozostawianie szczenięcia na noc w nieprzyjaznym miejscu – najlepiej zostawiać pieska w znajomym, przyjaznym miejscu). Absolutnie nie wolno psa karać, gdy zdradza objawy lęku przed separacją! Nagradzajmy ciche zachowania, lecz nie karćmy za szczekanie czy piszczenie – może to nasilić lęk. Jeśli nasz pies reaguje na samotność gryzieniem sprzętów, butów czy ubrań musimy nauczyć go, że naszych rzeczy gryźć nie wolno. Pozostawiając zwierzaka samego, usuńmy z jego zasięgu wszelkie obiekty potencjalnie nadające się w odczuciu psa do zniszczenia. Ponadto nigdy nie pozwalajmy na zabawy np. starymi butami czy skarpetkami, gdyż pies nie odróżni później starych rzeczy od nowych i może w stresie zniszczyć nam dopiero co zakupione elementy ubioru. Pies musi być nauczony, że gryzie się tylko zabawki, dlatego w trakcie nauki należy go pilnować i obserwować, i gdy zainteresuje się czymś „naszym”, natychmiast przekierujmy jego chęć gryzienia na zabawki. Przy konsekwentnym postępowaniu, pies powinien szybko zaakceptować oddzielenie od opiekuna. Nie zawsze jednak nasz pies przybywa do nas jako łatwo uczący się szczeniak. Bywa, że jest już starszy i na dodatek jego lęk przed separacją jest już dość zaawansowany. Co wtedy robić oprócz stosowania ćwiczeń podanych powyżej? Jest na to kilka sprawdzonych sposobów. Odwróćmy uwagę psa od naszego wyjścia z domu – niech przede wszystkim nie widzi momentu, gdy wychodzimy. Krótko przed wyjściem dajmy psu ulubioną zabawkę, kość lub bardzo skuteczny w tym przypadku Kong (kauczukowa zabawka wypełniona smakołykami, które zwierzak musi pracowicie wydłubać ze środka) – zaabsorbowany zabawą nie zauważy, że opiekun zniknął z jego pola widzenia. U niektórych psów sprawdza się napełnienie miski tuż przed wyjściem ich ulubionym przysmakiem lub rozsypanie karmy na podłodze – zajmują się wtedy jedzeniem, a my możemy cichutko się oddalić. Jeśli pies zacznie kojarzyć, że otrzymuje ulubioną zabawkę, kość do gryzienia, kong wypełniony przysmakami zawsze wtedy (i co ważne: tylko wtedy – po przyjściu do domu zabawki powinno się schować, bowiem gdy będą cały czas leżeć na podłodze, stracą dla psa na atrakcyjności), gdy my wychodzimy z domu, może nawet zacząć pozytywnie reagować na nasze wyjścia. Inny sposób to wyjście z psem na bardzo długi, wyczerpujący spacer, podczas którego należy zapewnić psu maksymalną porcję intensywnej zabawy i biegania. Po powrocie, zmęczony zwierzak prawdopodobnie położy się spać, co pozwoli nam zostawić go samego, a psu pozwoli przespać przykry okres odosobnienia. Zamiast długiego spaceru, można pobawić się z psiakiem krótko przed planowanym zostawieniem go samego. Wystarczy około 20 minut zabawy, aby zmniejszyć poziom nagromadzonej u psa energii. Należy wiedzieć, że pies z nagromadzoną energią gorzej znosi stres. Warto też zostawiać psu włączone radio lub telewizor, aby czuł choć pozorną obecność człowieka w mieszkaniu. Gdy wychodzimy wieczorem nie zapomnijmy zostawić włączonego światła. Oczywiście wszelkie rzeczy, które pies mógłby zniszczyć należy usunąć z pola jego widzenia. Pamiętajmy także, aby nigdy nie żegnać się z psem wylewnie i nie robić wielkiej sprawy z tego, że musimy opuścić mieszkanie. Dotyczy to także powitań. Nasze wyjście i przyjście mają być normalnym elementem życia psa. W skrajnych przypadkach, gdy zwykłe metody nie skutkują, powinniśmy zasięgnąć porady behawiorysty lub udać się wraz z psem na szkolenie. behawiorysta może doradzić terapię za pomocą klatki kennelowej. Klatka taka ma spełnić funkcję bezpiecznego azylu dla naszego pupila i w żadnym wypadku nie wolno nam zacząć od zamknięcia w niej pieska! Celem terapii jest nauczenie psa, że klatka jest jego azylem, do którego udaje się, gdy czuje stres (czyli w naszym przypadku: lęk przed separacją). Nauka korzystania z kennel klatki musi oczywiście potrwać. Zaczynamy od oswojenia psiaka z samą klatką, dopiero gdy się z nią oswoi, możemy zacząć uczyć go wchodzenia do środka na komendę i zamykania zwierzaka wewnątrz. Jednak najpierw zasięgnijmy porady specjalisty, aby prawidłowo przeprowadzić terapię. Błędy mogą spowodować, że odniesiemy skutek wręcz odwrotny i zestresujemy naszego psa jeszcze bardziej. Szkolenie może okazać się pomocne, gdy stwierdzimy zaburzone relacje w stadzie. Dobry szkoleniowiec poprzez zastosowanie odpowiedniego treningu pomoże przywrócić właściwe relacje, czyli np. zmienić pozycję psa w hierarchii. Pies uważający się za osobnika alfa z ulgą „odda władzę” opiekunowi i z pewnością jako osobnik niższy rangą przestanie czuć potrzebę kontrolowania i opiekowania się całym swoim stadem. A oprócz oczywistych korzyści związanych ze zniwelowaniem u psa lęku przed oddzieleniem, my podczas takiego szkolenia nauczymy się nawiązywać dobry i pełny kontakt z naszym ulubieńcem.

Ta pierwsza noc szczeniaka w nowym domu może być zatem trudna zarówno dla Ciebie jak i dla szczeniaka. Dochodzi jeszcze czasem do tego ta niepewność po Twojej stronie bo sam nie wiesz co robić z tym szczeniakiem w pierwszą noc. Także oboje przeżywacie trudny czas. Aby Wam w tym pomóc przedstawię kilka metod jakie możesz wykorzystać ^{zapytał(a) o 17:00 Mój pies niszczy wszystko gdy zostaje sam. Co robić? Niszczy wszystko co tylko kable- pilota- ścianę-buty -gazety - książki- przeterminowane gumy do żuciai mogłabym wypisywać tego całą masę. nie było tak od początku - dopiero od czwartku zeszłego tygodnia. Ma gryzaki robić? To pytanie ma już najlepszą odpowiedź, jeśli znasz lepszą możesz ją dodać 1 ocena Najlepsza odp: 100% Najlepsza odpowiedź Wiem, że to jest bardzo denerwujące, kiedy wchodzisz do domu i wszystko musisz sprzątać. Myślałam z początku, że to moja wina, że wszystko niszczy. Ale obwinianie ciągle swojej osoby za coś, co nie jest moją winą jest niepoprawne. Dużo musieliśmy, co zrobić żeby przestał niszczyć wpadliśmy na kilka pomysłów:• Klatka lub zagrodaKlatka jest to małe pomieszczenie gdzie zamyka się psa. W zależności od rasy, wielkości psa możesz wybierać spośród wielu marek itp. To dobre rozwiązanie, ale klatki są drogie i pies nie ma w nich dużo swobody. A dla np. Yorka nie ma sensu kupować klatki rozmiarowo dla Goldena, żeby miał dużo miejsca. Zagroda to rozwiązanie chyba najbardziej przykuło moją uwagę. Jest to po prostu metalowe ogrodzenie dobierane wielkością i wysokością. Sam decydujesz, jaki teren chcesz ogrodzić, do środka wkładasz miskę z wodą, zabawki, posłanie a na końcu psa. Pies nie wyjdzie z zagrody sam, dlatego jest to dobre rozwiązanie. Pies ma swobodę i możliwość swobodnego poruszania się. Taką metodę zastosowaliśmy.• Kaganiec lub namordnikKaganiec zwyczajne urządzenie, które zakłada się na pysk. Kaganiec jest metalowo – skórzany. Skórzana część umiejscawia się pod oczami, a metalowe druciki wystają za tą metodę także zastosowaliśmy. Namordnik jest nylonowym kagańcem. Pies może zjeść chrupki karmy, napić się wody, schładzać organizm (dyszeć), lecz niczego więcej nie czy inaczej mam nadzieję, że - nie piszcie o gryzakach, bo ta Użytkowniczka napisała, że mimo tego gryzie meble i całą resztę. Odpowiedzi blocked odpowiedział(a) o 18:45 jaka to rasa psa? widziałam kiedys taki sam problem jaki opisałas w TV i problem rozwiazali tym,ze wychodzac z domu wyprowadzali psa na dlugi spacer... powiazany z bieganiem,aportowaniem,,, tak dlugi ze pies sie wymeczyl ze po powrocie do domu zasypial... dobrym rozwiazaniem bedzie tez jak załatwisz sobie kaganiec dla niego... dosc obszerny zeby mogł sie napic bez problemu przez niego ,ale na tyle szczelny ze nie chwyci nic co nawinie mu sie pod nos... napewno beda mowic ze to nie humanitarne ,zeby pies siedzial w domu... sa psy ktore naprawde zrobia wielka szkode w domu a nie kazdego jest stac na to zeby co dziennie kupowac nowe piloty czy buty do domu... ja swoja suke kiedys wiazałam bo tez mi wszystko niszczyla... ale miala osobny pokoj ktory ciagle mialbyc remontowany,ale jakos sie go nie robiło... miała dlugi lancuszek ktory pozwalal jej chodzic po pokoju,ale nie dosiegal do drzwi (umiała sama otwierac) pozniej kupilam wlasnie kaganiec i problem sie skonczyl...Tez klatka wchodzi wgre... mogłabys sprobowac chyba ze to duzy pies i klatka bedzie przeszkadzałą w domu mika21 odpowiedział(a) o 17:04 Klatka. Najbardziej przydatne 'urządzenie' w wychowaniu szczeniaka. Naprawdę polecam. Pies ma swój azyl, a ty całe buty :] EKSPERTAmstaff:) odpowiedział(a) o 18:03 Moim zdaniem to jeszcze mało, gdybyś widziała co Mój pies zrobił... Boże.. Najlepszym wyjściem na takiego psa jest klatka w niej psa gdy wychodzisz. Możesz mu tam zostawić kości jakieś do gryzienia, zabawki i najważniejsze to wodę. Trochę więcej o klatkach - [LINK]Do kupienia - [LINK] , [LINK] , [LINK] , jest taki specjalny kaganiec miękki żeby nic nie gryzł , może w nim pić jeść i wogóle ;) MaiT odpowiedział(a) o 17:02 jeśli jest szczeniakiem to to jest normalne. Jeśli zostaje sam na jakiś czas w domu zamknij go w pomieszczeniu bez kabli itp. gdzie bedzie miał jedzenie gryzaki itp albo jak masz podwórko wypóśc go na podwórko blocked odpowiedział(a) o 17:05 Zacznij tresurę poczytaj w internecie ogólnie co zrobić z tym i daj mu np starego buta albo jakiegos gryzaka a jeżeli będzie gryzł jakąś rzecz (przy tobie to go skrzycz ale tak z umiarem) i np jakaś jak jest szczeniaczkiem to normalne niedługo przestanie a jak nie to ^ | mycha_13 odpowiedział(a) o 17:10 Mój teżto robił! ;( ,ale przed wyjśceim kupywałam mu w zoologicznym jakieś przysmaki ,kostki i tp .i przestał ,bo cały dzień się zajmował gryzieniem tego co mu dałam .. ; p ciaudzia odpowiedział(a) o 17:11 Jeżeli jest to młody pies (4-9msc.) to właśnie wymienia zęby mleczne na stałe więc ma pilną potrzebą żucia i gryzienia. Nie kupuj nowych zabawek bo je szybko zniszczy a i tak nic nie dadzą Najlepiej kup dużo gryzaków naturalnych (żwacze, kurze łapki...) pies czując zapach przysmaków skupi się bardziej na ich gryzieniu niż innych przedmiotów poza tym takie gryzaki maja dużo też wziąć dłuższy kawałek jakiegoś materiał (polar, szmatka, ręcznik lub sznur) i zawiązać na nim supły będzie to dla szczeniaka tez fajny gryzak. Mój pies jak był młodszy tez nie bawił się zabawkami i robiłam mu takie coś.. zaoszczędziłam wiele rzeczy choć jak miał tylko zabawki "sklepowe" ucierpiało równie dużo bo krzesła..ściany, stoły i nawet moja MP4 ; P EKSPERTClementine odpowiedział(a) o 09:58 Możesz kupić klatkę dla wcale nie więzienie. Po pewnym czasie pies traktuje klatkę jako swój kącik i chętnie w niej przebywa. Tak i pioes, i rzeczy w domu są bezpieczne, a możesz psu zostawić gryzaki i ma zajęcie na którym nikt nie uważaj! Do klatku psa musisz przyzwyczajać powoli. Dawaj mu w klatce jedzenie, ale na początku niech drzwiczki będą ciagle otwarte. Jęsli na początku pies będzie sie bał wejść spróbuj wejść sama i go przywołac po czym nagrodzić, staraj sie żeby klatka kojarzyła sie psu wyłącznie (ja mam klatke dla mojej seterki i to świetna rzecz!)! mela12 odpowiedział(a) o 15:00 Moim zdaniem najlepiej byłoby kupić zabawkę ''Kong Wobbler'' 80-90zł . Lub ''Kule smakule-snacky ball''ok-15 do 30zł. Do nich wkłada sie rózne przysmaki daje się psu gdy sie wychodzi z domu i on ją gryzie dopóki smakołyków nie ja mam zamiar kupic taka kule poniewaz bardziej się opłaca niz kong gdyz to jest praktycznie to samo tylko inna cena mój york tez wszystko tych zabawkach sa tunele utrudniajace wyjscie przysmokom wiec to jest dobre bo gdy smakołyki niebedą tak łatwo wychodziły to pies bedzie dłuzej gryzł i będzie miał sie czym zając a nie gryzieniem innych przedmiotów. Mozesz zakupic własnie klatke i zamknac psa z ta kula czy tam kongiem zalezy co akurat kupuje u weterynarza za 15 zł ta kule ale mozesz popatrzeć na linki:)Kong Wobbler: [LINK]kula Smakula : [LINK] Myślę ze pomogłam Pozdrawiam! Ja mam ten sam problem jak mój pies ( suczka ) zostaje sama w domu to niszczy wszystko np:a) zdziera tapetęb) wyciąga gniazdko od prąduc) niszczy listwęi wiele innych ...Boje się że kiedyś może zwalić telewizor a wtedy to rodzice już na pewno ją oddadzą ... Nie wolno krzyczeć na psa,gdy pogryzie np. twoje kapcie, a ty go przyłapiesz później niż 3 sekundy po całym zdarzeniu. Może się to niektórym osobą wydawać dziwne, ale taka jest prawda. Masz 3 sekundy na to, aby zwrócić mu uwagę . inaczej pies zapomni o całym zdarzeniu i będzie myślał , że go karasz za nic. Ten kto ma psa zna to uczucie, gdy zwrócimy mu uwagę to opadają mu uszy robi i idzie z podkulonym ogonem . Uważasz, że ktoś się myli? lub} Natomiast gdy udomowiony kot gryzie właściciela lub innego kota, jest to istotny problem. Przyczyn takiego zachowania może być co najmniej kilka. Zawsze najpierw należy wykluczyć problemy zdrowotne kota, a następnie rozważyć zaburzenia behawioralne. Jeśli chcesz wiedzieć, dlaczego mruczek gryzie, to przeczytaj poniży artykuł. Używanie zdań przeczących wobec psa, bez wskazania czynności zastępczej, powoduje tylko mętlik w psiej głowie. Należy psa nauczyć, co ma robić, gdy na stole leży to, na co miałby ochotę. Jeśli pies nie reaguje na jakieś hasło, to znaczy tylko jedno - nie został prawidłowo nauczony co to hasło znaczy. Wprowadzanie zakazów bez wskazania czynności innej, za którą zwierzę zostanie nagrodzone, nie da zrozumienia sytuacji, podobnie jak izolowanie "za karę" nie informuje co pies ma robić. . Zakładając nawet, że suka rozumie "nie wolno", w jej rozumieniu dotyczy to tylko sytuacji, w której jesteś w domu. Kiedy zostaje w domu sama, sytuacja jest inna. Kładź różne atrakcyjnie dla niej rzeczy na stole i wymagaj wtedy np warowania w dystansie od stołu. Cała sekwencja powinna wyglądać tak - prowadzisz sukę przy nodze dookoła stołu, kładziesz demonstracyjne coś na stole, gdy suka zainteresuje się tym, co robisz, pada hasło - "nie", po czym "waruj, dobrze" i odchodzisz od stołu, Po dłuższej chwili wracasz do psa, powtarzasz - dobrze, i wyuczoną uprzednio komenda zwalniasz psa z warowania, nagrodą jest tylko "dobrze". . Podziała tylko pod warunkiem, że wprowadziłeś pojęcie nagrody odsuniętej w czasie i nauczyłeś, że słowo "nie" lub "nie wolno" oznacza "zachowuj się inaczej niż masz ochotę". I oczywiście spokojnie powtórzysz to ćwiczenie co najmniej 40 razy dziennie przez najbliższy tydzień z rozmaitymi przedmiotami, które zwykle zostawiasz na stole.. A potem trzeba powtarzać kilkakrotnie każdego dnia, dopóki nie zostanie utrwalone w psim mózgu skojarzenie "gdy coś leży na stole, wtedy waruję i po 5 minutach odchodzę od stołu zająć się czymś innym". Jeśli nie nauczysz psa takiego skojarzenia, pozostaje usuwać wszystko ze stołu przed wyjściem, ryzykując, ze znajdzie sobie inne zakazane z Twojego punktu widzenia zajęcie. Tak przy okazji - ile czasu każdego dnia przeznaczasz na naukę rozumienia różnych haseł? W domu i na każdym spacerze? Jak uczyłeś uogólnionego znaczenia słowa "wolno" , skoro zakładasz, że pies rozumie - nie wolno? Pies nie rozumie zdań przeczących, wszystkie "nie sikaj", nie szczekaj". "nie gryź", "nie idź tam" są całkowicie niepojęte dla zwierzęcia. Starczyłoby "nie" pod niezbywalnym warunkiem wskazania innej czynności w konkretnej sytuacji. I nauczenie pojęcia nagrody odsuniętej w czasie.

CHAOS DO ADOPCJI Chaos, pies ok. 5,5 roku. Wykastrowany, posiada chip i wszystkie aktualne szczepienia. Przebywa obecnie w rodzinie 2 osoby dorosłe + dwuletnie dziecko i w towarzystwie małej suczki.

Mój owczarek ma 5 miesięcy. Jest z nami już 3 mies. Cały czas nam niszczy rzeczy. Ściąga z półek i gryzie, dodam że ma wiele zabawek a bawi się nimi gdy tylko my jesteśmy w domu. Już nie wiem jak mu tłumaczyć że nie może tego robić, bo pewnych rzeczy nie mogę położyć wyżej, niż by on że on rozumie że robi źle, gdyż jak tylko mu pokaże zniszczoną rzecz to podkula ogon i tuli się. Nie chcę go zamykać w jednym pokoju bo będzie piszczeć i szczekać. Co zrobić, jak go karać i jak to długo jeszcze może potrwać? Problem karania nie jest taki prosty , jak zwykle wydaje się włascicielowi. Pies zwykle niszczy rzeczy, kiedy zostaje sam w domu. Gdy własciciel wraca i pokazuje zniszczoną rzecz, pies kuli się, ale nie oznacza to, że zna swoja winę. Zwyczajnie boi się, bo widzi, że własciciel jest zdenerwowany. Gdyby pokazała mu pani jakąkolwiek rzecz, której nie zepsuł, mówiac do niego tak samo napiętym głosem, reakcja byłaby dokładnie taka sama. Pies niszczy rzeczy, ponieważ przebywa sam, a więc jest odseparowany od właściciela i odczuwa strach oraz dlatego, że się nudzi. Podstawowa zasada, to wybiegać psa przed swoim wyjściem tak, aby się zmęczył. W momencie wychodzenia z domu nie można zwracać na psa uwagi ( nawet jesli piszczy, szczeka, skacze), nie głaskać, nie mówić do niego. Zostawić sporo zabawek, także nowych rzeczy, którymi mógłby się bawić ( chocby pusta plastikowa butelka). Jeśli pies niszczy wszystko, co napotka na drodze, na czas wyjscia z domu, proszę zamknać zwierzę albo w odpowiednio dużym pomieszczeniu z własnym posłaniem oraz wodą, albo w specjalnej klatce ( można taką kupić w sklepach z akcesoriami dla zwierząt). Pies bardzo szybko zorientuje się, że klatka z posłaniem to jego bezpieczny kąt. Z czasem będzie można zostawiać ją otwartą, a później zupełnie zlikwidować.

Jeśli pies warczy gdy zbliża się do niego dziecko lub Ty (rodzic) to koniecznie zapisz psa na szkolenie, nie licz na to, że pies sam z tego wyrośnie. warto zapewnić psu spokojne miejsce odpoczynku w domu , ustalcie wszyscy w domu gdzie jest miejsca odpoczynku dla psa i jeśli pies ma dosyć zabaw z dziećmi i pójdzie na swoje miejsce to

Zestaw startowy dla psa: Do 25 zł rabatu + zestaw podróżny ZA DARMO! Dlaczego pies gryzie rzeczy? Najwięcej problemów z gryzieniem przeróżnych rzeczy sprawiają szczeniaki. Wynika to z faktu, że wymieniają zęby mleczne na stałe. Trwa to do około 6 miesiąca życia. Podczas zabawy ze szczeniakiem, na pewno zauważyliście, że jego najlepszą zabawą jest gryzienie nas po rękach. Na początku może wydawać się to zabawne, kiedy wbija nam w dłonie ząbki ostre jak szpileczki, ale z czasem takie gryzienie może stać się coraz mocniejsze i bolesne. To dobry moment aby stanowczo zareagować i zacząć pracować nad oduczeniem tego zachowania. Najprościej jest nie dawać możliwości do takiej zabawy, nie podstawiać rąk! Stanowczym NIE WOLNO! informujemy, że nasz pupil coś źle robi. Pies zawsze będzie gryzł. Nasze zadanie jest takie, aby skupił uwagę na rzeczach do gryzienia specjalnie do tego przeznaczonych. Potrzeba gryzienia to część natury psa. Nie możemy tego zachowania całkowicie zlikwidować, ale możemy przestawić zainteresowanie psa na przedmioty, które są do tego przeznaczone. Mogą to być różnego rodzaju zabawki, naturalne kości i przysmaki. Kupując je w sklepach dla zwierząt masz pewność, że mają odpowiednie certyfikaty, są bezpieczne i zostały stworzone oraz dopasowane do potrzeb naszych milusińskich. Bogatą ofertę zabawek do gryzienia, dla psa w każdym wieku oraz naturalnych przysmaków znajdziecie na naszej stronie Po stworzeniu profilu psa zostanie dobrana odpowiednia karma do potrzeb czworonoga oraz dopasowane zabawki i przysmaki. Gdy pies gryzie rzeczy - jakie są tego przyczyny? Jednym z powodów gryzienia może być stres separacyjny. Wychodzimy rano z domu i zostawiamy naszego psiaka samego na wiele godzin. Obgryzanie czy szarpanie mebli i butów może być więc próbą odreagowania na samotność. Nasz ukochany czworonożny przyjaciel chce na siebie zwrócić uwagę i powiedzieć nam, zobacz jaką niespodziankę dla Ciebie przygotowałem! Niestety nasz przyjaciel nie wie, że ta niespodzianka może u Nas wywołać zawał serca! Karcenie psa w momencie powrotu do domu, po dewastacji, nie przyniesie żadnych pozytywnych odruchów u psa. Upominanie psa stanowczym NIE WOLNO powinno mieć miejsce w tym samym momencie, w którym pies dokonuje szkody. Możemy zapobiec dewastacji domu pod naszą nieobecność np. chowając i zabezpieczając wszystkie przedmioty, do których pies nie powinien mieć dostępu. Możemy również z samego rana zapewnić naszemu pupilowi odpowiednią ilość ruchu na spacerze, tak aby po powrocie do domu jego jedynym marzeniem była drzemka. Są już dostępne specjalne preparaty, najczęściej dostępne w postaci sprayu, które nanosimy na miejsca najczęściej gryzione przez psa. Mają one bardzo gorzki smak, który powoduje, że pies po próbie gryzienia jest skutecznie zniechęcony. Te preparaty są całkowicie bezpieczne dla zwierząt i w swoim składzie zawierają naturalne składniki, najczęściej roślinne. Możemy również zainwestować w kojec lub sami wygospodarować i ogrodzić miejsce w domu, gdzie pies będzie czuł się bezpiecznie. Ograniczamy w ten sposób kontakt z przedmiotami nie przeznaczonymi do gryzienia. Jak oduczyć psa gryzienia rzeczy? Przede wszystkim trzeba mieć świadomość, że oduczanie gryzienia nie będzie łatwym procesem i nie będzie trwało jeden dzień. Jednak jest to możliwe. Konsekwencja w wykonywaniu podjętych działań jest najważniejsza! Właściciel, który chce oduczyć psiaka nawyku gryzienia musi trzymać się kilku podstawowych zasad. Po pierwsze, jeżeli pies ma dostęp do przedmiotów, które mógłby zniszczyć lub do takich, które mogą zagrażać jego zdrowiu, trzeba je jak najszybciej schować w bezpieczne miejsce. Staraj się spędzać ze swoim pupilem jak najwięcej czasu. Obserwuj jego zachowania, szczególnie kiedy jest szczeniakiem, żeby jak najszybciej wyeliminować złe uczynki. Po drugie kiedy zauważysz, że piesek zaczyna podgryzać przedmiot, którego nie powinien gryźć, odwróć jego uwagę na siebie, najlepiej klaśnięciem w dłonie lub możesz do tego wykorzystać na przykład zrolowaną gazetę. Ważne, aby dźwięk był na tyle słyszalny dla psa, żeby odwrócił jego uwagę. Nigdy nie karz psa biciem! Pies przestanie Ci ufać i już raczej nie oduczysz go niczego, ponieważ przestanie słuchać Twoich komend! Po trzecie wybierz taką zabawkę, którą Twój pies polubi najbardziej, ponieważ są zabawki, których psy mogą się bać. Zachęcaj swojego psa do częstej zabawy, aby pokazać, że to jest właściwy przedmiot do gryzienia. Każdy moment powrotu psa do gryzienia nieodpowiednich przedmiotów zaznacz głośnym NIE WOLNO!. Po czwarte, jeśli piesek powróci do swojej odpowiedniej zabawki, pochwal go głaskaniem, lub nagrodź przysmakiem. We wszystkich tych staraniach, oduczenia gryzienia nieodpowiednich przedmiotów naszego pieska, powinna uczestniczyć cała rodzina. Dla psa NIE WOLNO! powinno być jasne i znaczyć tylko jedno. A nie, no dobrze tym razem możesz 🙂 Albo na coś psu pozwalamy, albo robimy mu mętlik w głowie swoim niezdecydowaniem. Wspólnie z domownikami ustal, które przedmioty są zakazane, pilnuj ich chowania i nie odpuszczaj! 🙂 Powodzenia 🙂

^{Szczeniak, który gryzie niewłaściwe rzeczy, nie tylko narobi nam zniszczeń, ale także naraża się na niebezpieczeństwo. Małego psiaka należy więc jak najszybciej oduczyć gryzienia mebli, proponując mu w zamian odpowiednie dla niego gryzaki i zabawki, i nagradzając go za właściwe zachowanie.}

Witam :) Od kilku dni jestem posiadaczem prawie 9-cio tygodniowego labradora. Psa jeszcze czeka szczepienie, w związku z czym nie wychodzimy na spacer. Mieszkam na osiedlu, więc wszędzie biegają psy :) Na szczęście kupki robi na balkonie, ale z siku jest problem. Robi je po całym mieszkaniu. Od samego początku próbowałem uczyć go załatwiania się na podkłady higieniczne. Przez pierwsze dwa dni je ignorował, a potem brał je w zęby i zanosił do legowiska. Gazety też mu przeszkadzają, dlatego je, oraz podkłady, pochowałem. Teraz jak tylko wypije wodę (a przez tę pogodę pije sporo), to staram się mieć podkłady pod ręką i gdy zobaczę, że zaczyna siku, to przenoszę psa na podkład. Trochę zostaje na dywanie, trochę na macie. Po wszystkim pokazuję mu szczoszki na macie i równocześnie go chwalę, dając mu też jego wczoraj nie ma postępu. Myślicie, że wszystko robię ok i z czasem się nauczy, czy znacie jakiś sposób, aby go nauczyć sikać w jedno miejsce?

Lęk separacyjny może pojawić się w każdym momencie życia psa. Spotykamy się z nim zarówno u szczeniąt, jak i u psów dorosłych czy starszych. Zaburzenia separacyjne potrafią pojawić się nagle, ale niestety same nie miną. Mają natomiast tendencję do nasilania się z czasem. Dlatego im szybciej zaczniemy pracować z psem, tym lepiej. ‹ wróć na stronę główną Chcesz wiedzieć co mówią psy? Dzięki tym wskazówkom będzie Ci o wiele łatwiej porozumieć się ze swoim pupilem. Zobacz, jakie dobre rady przygotowali dla Ciebie redaktorzy Diply. Od teraz mowa psów nie będzie miała przed Tobą tajemnic. 1. Kontakt wzrokowy Wszystko zależy od charakteru psa i tego, jak dobrze go znasz, ale jeśli to Twoje zwierzę i możesz mu zaufać, to prawdopodobnie po prostu w taki sposób okazuje Ci swoje zainteresowanie i atencję. 2. Przynosi ci rzeczy Pewnie w pierwszym odruchu pomyślisz, że pies, który coś ci przynosi, chce się z Tobą bawić i tak rzeczywiście może być, ale to także oznaka tego, że pies po prostu chce Ci coś podarować. 3. Podnosi jedną łapę do góry To najczęściej znak tego, że pies upatrzył sobie coś i chce na to zapolować. To może być ruszający się kwiatek albo wkurzająca go mucha ;). 4. Kuli się To oznaka tego, że pies jest czymś bardzo wystraszony i boi się. Być może, jeśli ten pies jest wzięty ze schroniska, ktoś się kiedyś nad nim znęcał. 5. Gryzie meble Najczęstszym powodem gryzienia mebli i innych sprzętów jest… samotność. Wbrew pozorom to nie jest po prostu beztroska zabawa – pies się nudzi, gdy zostaje sam w domu i szuka rozrywki. Jeśli dobrze go wyszkolisz, przestanie to robić. 6. Siadanie na Twoich stopach Może być kilka powodów takiego zachowania. Twój pies może czuć zazdrość i tak chce wyrazić to, że jesteś jego właścicielem. Może również czuć samotność i w ten sposób chce poczuć się bezpiecznie. 7. Ziewanie Psy raczej nie ziewają, gdy są śpiące lub znudzone. Oczywiście, tak może być, ale jeśli pies ziewa często to znak, że jest zestresowany, boi się albo nie czuje komfortowo. 8. Zrelaksowane ziewanie Ale bywa także, że psy ziewają, bo widzą, że akurat tak zrobił człowiek. Wówczas to sygnał empatii. 9. Przywieranie do Ciebie To akurat bardzo prosty sygnał – pies potrzebuje Twojej uwagi i obecności! 10. Wyciąganie języka To kolejny znak, że pies może czuć się nieswojo i niekomfortowo, na przykład w obecności człowieka, którego nie zna. 11. Chce spać w Twoim łóżku Nawet jeśli masz najbardziej wygodne łóżko świata, to pies wcale nie szuka wygód. Chce po prostu być blisko siebie. Czy spanie z psem w jednym łóżku jest dobre wychowawczo? Musicie odpowiedzieć sobie sami. 12. Patrzy na Ciebie, kiedy wychodzisz z domu Nie czuj si,ę winny, jeśli wychodzisz z domu, zostawiasz psa samego, a on się w Ciebie wpatruje. Jeśli po powrocie nie znajdziesz poszarpanych poduszek albo pogryzionych zębów, to pies po prostu przygląda się swojemu właścicielowi. ZOBACZ WIĘCEJ >> Nestępny artykuł Również warto zobaczyć_ Chcesz więcej takich materiałów? Jak 12 rzeczy, które chce ci powiedzieć twój pies swoim zachowaniem. Tego nie widziałamZapisz się na nasz dziennik teraz. Otrzymuj prosto na swoją skrzynkę rzeczy, o których każdy mówi! Najlepsze artykuły_ Mama i jej urocza 4-letnia córka robią sobie niesamowite zdjęcia podczas sesji jogi Odrysowywanie dłoni już nigdy nie będzie tym samym Bazgroły? Tak Ci się tylko wydaje! Widziałam już wiele kampanii o bezpiecznej jeździe, ale ta wzbudza prawdziwy strach! Co może się stać kiedy dziecko zostaje samo z tatą? 21 czadowych przedmiotów, które każdy z nas chciałby mieć na własność! Masz problem z otwarciem butelki szampana? Ten facet pokaże ci, jak to szybko zrobić! 26 imprezowych tricków, które musisz poznać przed rozpoczęciem wakacji! Przez 11 lat budował niezwykły dom. Gdy dowiesz się z czego powstał, będziesz w szoku Dlaczego Kevin został sam w domu? 29 zapierających dech w piersiach fotografii ludzkości. Warto zobaczyć! Romantyczny taniec w wersji instant. Odważyłabyś się? Myślałeś, że rysowanie penisów w zeszycie to szczyt poczucia humoru? Ten pilot narysował go na niebie! Szybka tarta czekoladowo-truskawkowa bez pieczenia – pycha! Ten mężczyzna wybudował wymarzony dom za 9 tys. dolarów. I to jaki dom! Co Zrobić Jak Pies Gryzie Meble? Odpowiedź jest prosta: musisz zastosować strategię zapobiegania i konsekwentnie wdrażać plan ochrony mebli. Ważne jest, aby wyjaśnić psu, że nie jest to akceptowalne zachowanie. Musisz również nauczyć go, jakie inne rzeczy może robić - takie jak szarpanie drapaka lub szukanie gryzaka - które będą dla niego wygodniejsze i bezpieczniejsze.Należy To normalne, że szczenięta mają tendencję do gryzienia rzeczy, ponieważ ich ciekawość świata pobudza je do sprawdzania wszystkiego wokół siebie. Szczeniaki gryzą również w celu zmniejszenia nacisku spowodowanego zmianą kochamy psy, kiedy są dobrze wychowane i spokojnie się zachowują w swoim otoczeniu. Kochamy je jeszcze bardziej, jeśli wiedzą, jak kontrolować swoje impulsy, aby zwrócić na siebie naszą uwagę. Ale nie zawsze tak jest. Są sytuacje i niestety powtarzają się bardzo często,w których pies gryzie wszystko, co napotka na swojej bardzo wiele powodów takiej denerwującej przypadłości u psa i dzisiaj właśnie o nich będziemy mówić. Być może obawiasz się, że trzeba zastosować bardzo surowe rozwiązania, jeśli twój pies gryzie wszystko. Ale nie martw się, to tylko prosty problem twój pies gryzie wszystko?Jest to powszechny problem u małych szczeniąt w wieku od około trzech miesięcy i starszych. Na tym etapie jest to coś naturalnego i zdarza się bardzo często, ponieważ jest to szczenięcy sposób na zrozumienie otaczającego ich świata. Ale nie tylko o to chodzi. Mały pies gryzie wszystko również po to, aby złagodzić ciśnienie, które odczuwa na skutek zmiany ten sposób pies poznaje również sam siebie. Pies może wiedzieć, choć wcale nie musi, jakie będą jego zwyczaje i praktyki w miarę jak odkrywa swoje otoczenie i rozwija się w nim. Ponadto pysk psa jest dla niego tym, czym zmysł dotyku dla ludzi, więc gryzienie jest całkowicie normalnym zachowaniem u prawda, że ​​mały pies gryzie bardzo często i wszystko, ale co z dużymi psami? Teoretycznie zwierzęta te powinny już głębiej poznać otaczające ich środowisko, więc dlaczego nie przestają gryźć? Dzieje się tak z wielu gryzie wszystko, gdy się nudzi – jak to rozpoznać?Psy to bardzo towarzyskie zwierzęta, które uwielbiają przebywać w towarzystwie i się bawić. Problemem w naszym społeczeństwie jest to, że nie jesteśmy w stanie zaspokoić tych potrzeb przez cały czas. W konsekwencji, aby zabić czas, psy zwykle gryzą wszystko, co znajdą. I wtedy dopiero zwracamy na nie uwagę. Może właśnie o to im chodzi…Istnieją dwa bardzo konkretne przypadki, w których takie zachowanie ma miejsce. Pierwszy przypadek to sytuacja, kiedy po przybyciu do domu stwierdzamy, że zwierzę dokonało katastrofy. Drugi przypadek jest podobny: przybywamy do naszego domu, a nasz pies nas wita i natychmiast gryzie wszystko, co łatwo zidentyfikować w takich przypadkach lęk i potrzebę zwrócenia na siebie uwagi. Pierwszy przypadek wyraźnie pokazuje, że jest to jego sposób wyrażenia lęku przed samotnością. Podczas gdy w drugiej sytuacji wyraźnie widać chęć zwrócenia na siebie uwagi. Leczenie obu przypadków nie wymaga specjalistycznych metod, więc rozwiązuje się je bardzo zmienić nawyk psa, który wszystko gryziePrzede wszystkim musimy bardzo dokładnie zrozumieć, że karanie zwierząt w tych sytuacjach nie przyniesie żadnego rozwiązania. Mogliśmy tylko pogorszyć sytuację, ponieważ pies będzie nadal to robił – tym razem z zemsty. Pozytywne wzmocnienie to jedyna i najlepsza metoda, żeby poradzić sobie ze szkodliwymi nawykami u psa. Teraz, gdy wyjaśniliśmy już ten ważny szczegół, czas zastanowić się trochę. Czy spędzasz dużo czasu poza domem? Lęk związany z separacją powraca, gdy psy przez długi czas przebywają same w domu i nie mają się czym zająć. W takich momentach pies gryzie wszystko, gdyż jest to dla niego jedyny atrakcyjny sposób na spędzanie cięższych przypadkach może nawet zacząć obgryzać własne kończyny, co prowadzi do samookaleczeń. Ale zakładając, że rozwiążesz ten problem na czas, nie należy się obawiać, że powstanie taka ekstremalna sytuacja. Co możesz zatem zrobić? Zastanów się nad zostawieniem wielu zabawek różnego rodzaju, aby pies miał się czym zająć, gdy Ciebie nie ma w domu. Jeśli jednak twój pies ma tendencję do gryzienia wszystkiego, zakup zabawek może przekraczać twój budżet. Nie martw się jednak! Możesz zrobić je własnoręcznie z materiałów jednorazowego użytku. Pozostaw włączone radio lub puść psu jakąś płytę. Muzyka i głosy będą symulować obecność człowieka w przestrzeni blisko niego i zwierzę trochę się uspokoi. Jeśli jest to w zasięgu Twoich środków, rozważ zakup lub adopcję drugiego zwierzęcia do swojego domu. Drugi pies, a nawet kot – jeśli to możliwe – to fantastyczny sposób na to, aby Twój pies się nie nudził i miał co robić przez wiele godzin. Pies, który wszystko gryzie, jest źle wychowanyJeśli chodzi o lęk separacyjny, leczenie tych przypadków jest dość proste. Jednak sprawa się nieco komplikuje, gdy chodzi o sposób na zwrócenie uwagi właściciela. Tutaj musisz zastosować trochę bardziej bezpośrednią korektę zachowania. Jednak nigdy nie dopuść, żeby pies poczuł, że wymierzasz mu karę. Musisz nauczyć go szacunku: psy mają skłonność do podgryzania i nie znają żadnych ograniczeń. Dlatego musisz tego nauczyć swojego pupila od samego początku. Pies musi wiedzieć, co może , a czego nie. Dzięki stanowczemu, choć łagodnemu szkoleniu zapobiegamy, żeby zwierzę, które wyszło już z wieku szczenięcego, dalej gryzło przedmioty. Jeśli gryzienie okazuje się dla psa absolutnie konieczne, poszukaj mu przedmiotów do gryzienia. Nie pozwól mu skubać butów lub ubrań, których nie nosisz. Takie ustępstwo sprawi, że pies pomyśli, że może robić to samo z podobnymi przedmiotami. Skoryguj jego zachowanie na czas, zanim pies zacznie gryźć. Komenda wypowiedziana podniesionym głosem wystarczy jako skarcenie. Jeśli absolutnie koniecznie musisz zainterweniować dotykając psa, delikatny pstryczek w nos powinien załatwić sprawę. Jak widzisz, powstrzymanie twojego psa od podgryzania rzeczy jest łatwiejsze niż sądzi wiele osób. Wymaga to tylko odrobiny cierpliwości i chęci, aby pies zrozumiał, co się nam podoba, a co może Cię zainteresować ... Co zrobić gdy pies cały czas mnie gryzie? Dlatego, kiedy szczeniak lub starszy pies gryzie opiekuna, należy wydać stanowczą komendę „nie wolno” i podsunąć psu zamiennik w postaci zabawki. Jeśli to nie pomaga, powtarzamy komendę i kończymy zabawę. Dzięki temu pupil szybko zrozumie, jakie zachowanie nie jest tolerowane przez ^{Gryzienie ścian i zjadanie tynku to stosunkowo rzadki, choć niezwykle uciążliwy problem, jaki może pojawić się u psa w każdym wieku. Wbrew powszechnej opinii zachowanie to nie ma nic wspólnego z niedoborami wapnia ani innych składników mineralnych w diecie psiaka. Domowe czworonogi robią to jednak z wielu innych powodów… Dlaczego pies gryzie ściany i jak poradzić sobie ze zwierzakiem, który w ten sposób demoluje nam dom? Dlaczego pies gryzie ściany? Ogryzający ściany pies nie tylko narobi nam w domu ogromnych zniszczeń, ale także naraża się na poważne niebezpieczeństwo! Odgryzione kawałki tynku mogą poranić pysk zwierzaka, jego przewód pokarmowy, a także utknąć w psich jelitach i doprowadzić do ich martwicy. Jedzenie materiału, z którego zrobione są ściany, może także spowodować zatrucie u czworonoga. Dlatego jeśli zauważymy, że nasz pies gryzie ściany, powinniśmy jak najszybciej na to zareagować! Trzeba przy tym pamiętać, że wszystkie nieodpowiednie zachowania domowych czworonogów mają swoje przyczyny – krzyczenie na psa i stosowanie kar może jedynie zamaskować kłopot, jednak nie rozwiąże problemu zwierzaka. By zapobiec dalszemu gryzieniu ścian przez psa, trzeba ustalić powód, który stoi za tym zachowaniem. Jak go rozpoznać? Niezaspokojone potrzeby Gryzienie i rozszarpywanie przeróżnych przedmiotów to naturalne zachowania psów. Czworonóg, któremu nie zapewnimy bezpiecznych zabawek i gryzaków do jedzenia, może zacząć ogryzać ściany, by samodzielnie zaspokoić swoje potrzeby. Takie zachowanie może być też związane z odczuwaną przez psa nudą, nadmiarem nagromadzonej energii i frustracją. Niezaspokojone potrzeby bywają także przyczyną wielu innych nieodpowiednich psich zachowań, takich jak uciążliwe szczekanie, nadmierne pobudzenie czy nawet agresja. Jeśli pies gryzie ściany z nudów, najlepszym sposobem będzie zapewnienie mu dodatkowej, bardziej odpowiedniej rozrywki – dłuższych spacerów, szkolenia i ciekawych treningów oraz spotkań z przyjaznymi czworonogami. Psiakowi warto kupić też bezpieczne zabawki i naturalne gryzaki, które zaspokoją jego potrzebę separacyjny Psy cierpiące na lęk separacyjny często dokonują pokaźnych zniszczeń w domu pod nieobecność opiekunów. Mogą gryźć ściany, niszczyć przeróżne domowe sprzęty i meble, załatwiać się w domu i szczekać lub wyć przez wiele godzin. Takie zachowania są objawem paniki, w jaką wpada pozostawiony bez opieki czworonóg. Leczenie lęku separacyjnego i uczenie psa akceptowania samotności wymagać będzie dużego zaangażowania i cierpliwości ze strony opiekunów. Nie jest to jednak niewykonalne! Jeśli nasz pies gryzie ściany i demoluje mieszkanie, gdy wychodzimy z domu, powinniśmy skontaktować się ze sprawdzonym behawiorystą. Specjalista krok po kroku wytłumaczy, jak pracować ze zwierzakiem, by nie wpadał w panikę, gdy zostaje sam. Syndrom pica Gryzienie i zjadanie kawałków ścian może świadczyć o pica – syndromie polegającym na zjadaniu przez psa rzeczy, które nie są jedzeniem. Zaburzenie to może mieć wiele przyczyn, zarówno psychologicznych (frustracja, depresja, silny stres), jak i fizjologicznych (zgaga, zapalenie jelit czy nawet zaburzenia neurologiczne). Zwierzaki mające skłonność do zjadania niejadalnych przedmiotów są narażone na zatrucia, poranienie przewodu pokarmowego, a nawet zablokowanie jelit i śmierć. Jeśli nasz czworonóg obsesyjnie gryzie ścianę i połyka jej kawałki, powinniśmy jak najszybciej udać się z nim do lekarza weterynarii i poprosić o dokładne zbadanie zwierzaka. Ząbkowanie Swędzenie dziąseł i wyrzynające się zęby stałe będą prowokować szczeniaka do gryzienia wszystkiego, co znajdzie się w zasięgu jego pyska. Jest to zupełnie naturalne zachowanie, jednak ząbkujące maluchy potrafią narobić w domu naprawdę niezłych zniszczeń! Jeśli nasz kilkumiesięczny pies gryzie ściany podczas ząbkowania, powinniśmy zapewnić mu inne, bezpieczne rzeczy do gryzienia. Czworonoga warto też zachęcić do innej aktywności, która odwróci jego uwagę od ścian. Wspólna zabawa w przeciąganie liny, szukanie smaczków w macie węchowej czy łapanie turlającej się piłki pozwolą na zużycie energii u malucha i sprawią, że psiak straci zainteresowanie gryzieniem nieodpowiednich rzeczy. MAMY DLA CIEBIE PREZENT! Zapisz się do newslettera i już teraz odbierz za darmo e-book „50 ras w sam raz do kochania” zdjęcie główne: Shutterstock} Szczenięta co prawda nie rodzą się od razu z silnymi szczękami, ale ich potrzeba żucia i gryzienia już się ujawnia. W stresujących sytuacjach lub gdy pies jest rozdrażniony, czy pobudzony często stosuje strategię brania czegoś do paszczy i gryzienia tego. W takich momentach pomaga mu to obniżyć poziom napięcia i stresu.

Pies, który niszczy rzeczy w domu to duży kłopot dla właścicieli. Zwłaszcza że czworonóg potrafi niszczyć dosłownie wszystko: zabawki dziecięce, buty, elementy wystroju, a nawet drzwi, czy meble. Zazwyczaj do takich zachowań dochodzi, gdy opiekunów nie ma w domu, a to oznacza, że każdy powrót wiąże się z wielkim stresem i niewiadomą, co tym razem zostało zniszczone. Na szczęście z tym problemem można sobie poradzić, ale niezbędna jest duża ilość cierpliwości i żelazna konsekwencja. Jak poradzić sobie z niszczeniem rzeczy przez psa? Niszczenie rzeczy nie dotyczy tylko szczeniaków – może zdarzać się to również u starszych czworonogów. Pies zazwyczaj niszczy rzeczy z powodu tęsknoty za właścicielem, frustracji lub nudy. Dlatego chcąc zwalczyć ten problem u psa, należy zaspokoić jego podstawowe potrzeby. Sposób działania będzie zależny od tego, czy pies niszczy rzeczy, gdy ktoś jest w domu, czy tylko jak pozostaje w nim sam. Pies niszczy rzeczy przy domownikach. To jasny znak, że pies jest znudzony i domaga się uwagi człowieka. Jeśli zaczniemy zabawę z psem w momencie, gdy gryzie on już jakieś rzeczy to tylko nasilimy to zachowanie. Pies bowiem otrzyma jasny sygnał: gryzie rzeczy – opiekun zaczyna zabawę. Dlatego niezwykle ważne jest zapewnić futrzakowi odpowiednią ilość zabawy, aby w ogóle nie zaczynał niszczenia rzeczy. Przede wszystkim należy zapewnić psu zabawy na dworze np. rzucanie piłką, spacer w nowym miejscu, możliwość węszenia, zabawy z innymi psami itp., gdyż zmęczony psiak nie będzie miał ochoty na podgryzanie mebli. Ważne jest również spędzenie czasu z futrzakiem w domu – można do tego wykorzystać szarpak dla psa, gumową zabawkę lub po prostu poleżeć z psem na kanapie i go pogłaskać. Natomiast jeśli widzimy, że pies obgryza przedmioty, nie należy na niego krzyczeć, a jedynie odwrócić jego uwagę np. odsyłając na legowisko. Jak pies spędzi tam kilka minut, to można zacząć zabawę. Można też psa przywołać i podać mu zabawkę lub przysmak do gryzienia np. kości do żucia. Czyli przenieść jego uwagę z jednej rzeczy (której nie chcemy, żeby gryzł) na inną, przeznaczoną do gryzienia. Pies niszczy rzeczy, gdy zostaje sam w domu. W takim przypadku należy przed wyjściem z domu zapewnić psu odpowiednią dawkę różnych rozrywek. Najlepszy będzie oczywiście długi spacer z możliwością pobiegania, pogonienia patyka, czy zabaw z innymi czworonogami. Dobrze sprawdzi się również krótka zabawa w domu. Wtedy jest szansa, że gdy pies zostanie sam, pójdzie po prostu spać. Jednak można mu również zapewnić akcesoria dla psów, które ułatwią mu, pozostanie samemu. Dobrze sprawdzą się zabawki typu kongo, do których należy nałożyć przysmak w formie pasty, a następnie podać psu tuż przed wyjściem z domu. Lizanie działa uspokajająco na psa, więc nie tylko będzie miał on zajęcie, ale również możliwość wyciszenia się. Innym rozwiązaniem są zabawki interaktywne dla psa lub kule smakule, do których wkłada się przysmaki dla psa, a on musi odnaleźć sposób, aby je wydostać. To kolejna rzecz, która skupi uwagę czworonoga i odciągnie go od niszczenia rzeczy. Warto pamiętać, aby urozmaicać psu tego typu zabawy stosując np. kilka zabawek zamiennie, których poziom trudności powinien być dostosowany do zwierzaka. Pierwsze zabawki powinny być proste, aby pies nie miał zbytniego problemu z dostaniem się do przysmaków. Oczywiście zwierzakowi, który gryzie rzeczy, należy zapewnić też odpowiednie akcesoria dla psów, które bez problemu będzie mógł gryźć. Świetnie sprawdzą się gumowe zabawki dla psa, szarpaki, kości dla psa, przysmaki do żucia itp. Najlepiej jest zastosować kilka metod naraz, czyli przed wyjściem z domu zapewnić psu dłuższy spacer, w domu się z nim pobawić, a na wyjście zostawić jakieś ciekawe akcesoria dla psów. Continue Reading

Po pierwszych dniach ekscytacji pupilem człowiek wraca do normalnego trybu i coraz mniej czasu poświęca psu. Czworonóg najczęściej zostaje na wiele godzin sam w mieszkaniu i po prostu zaczyna się nudzić. Często gryzie wtedy przedmioty domowego użytku, jednak po powrocie właściciela z reguły wszystko wraca do normy.

Rozszarpane buty czy podgryzione nogi stołków – ostre kiełki psów potrafią niejedną solidną rzecz poważnie uszkodzić. Dlaczego niektóre psy tak bardzo lubią wszystko gryźć i przeżuwać? Tutaj znajdziesz odpowiedź na to pytanie oraz wskazówki, co zrobić w takim wypadku. Mój pies wszystko gryzie – pięć możliwych przyczyn Istnieje kilka możliwych powodów, dla których niektóre psy uwielbiają podgryzać a nawet jeść przedmioty. Oczywiście u konkretnego czworonoga przyczyną gryzienia może być kombinacja kilku tych czynników. Młode psy w czasie wymiany zębów mlecznych. Szczenięta posiadają 28 ząbków mlecznych w sumie. Od szesnastego tygodnia życia rozpoczyna się u nich proces wypadania zębów mlecznych i zastępowania ich zębami stałymi w liczbie 42. Całkowita wymiana zębów trwa około trzy miesiące. Wymianie zębów u młodego psa towarzyszy zwykle bardzo silna potrzeba żucia, ponieważ dziąsła psiaka zwykle swędzą przy wyrastaniu zębów. U psa mogą również wystąpić dolegliwości bólowe lub irytacja wynikająca z kiwających się zębów. W związku z tym wiele psów chętnie bierze do pyszczka i żuje zawzięcie wszystko, co napotka na swojej drodze. Możesz pomóc swojemu pupilowi, obdarowując go dopasowaną do jego potrzeb zabawką do żucia. Szczególnie polecane są na przykład zabawki KONG do wypełnienia przysmakami lub zamrożoną pastą – zamrożone wypełnienie zabawki uśmierza ból dziąseł. Możesz także podarować psu zabawkę z wypustkami, które będą masować jego dziąsła. Pies może podgryzać przedmioty z nudów Jeśli dorosłe psy żują Twoje rzeczy, prawdopodobnie nie są im zapewniane odpowiednio angażujące zajęcia. Twój dorosły pies wszystko gryzie i przeżuwa? Zastanów się, czy ma się czym zajmować podczas Twojej nieobecności. Spacery dookoła bloku to za mało, by pies mógł się wyżyć. Każdy pies co najmniej raz dziennie powinien dostać możliwość, by porządnie się wyszaleć. Jeśli masz psa, który chętnie biega, możesz spróbować zabierać go ze sobą na przebieżki lub wycieczki rowerowe. Poza treningiem fizycznym psy wymagają zajęć umysłowych w formie poleceń do wykonania. Najlepiej kilka razy dziennie staraj się trenować refleks i myślenie psa za pomocą prostych zadań, na przykład szukania ukrytej zabawki. Pies gryzie przedmioty, bo jest zestresowany Żucie i gryzienie przedmiotów ma mieć dla psa często działanie uspokajające i służyć redukowaniu stresu. Pies, podgryzając przedmioty, odreagowuje, gdy przytłacza go zbyt duża ilość bodźców. Zarówno pies niewystarczająco wyżyty, jak i przeciążony, doświadcza stresu. Pojawia się on również w nowych sytuacjach takich jak zmiana opiekuna czy przeprowadzka. Być może pies skrobie ząbkami nogę stołu w zatłoczonej restauracji, w której jesteś z nim po raz pierwszy? W takich sytuacjach bardzo ważne jest, by odzwyczajanie psa od przypadkowego żucia i nastawianie go na żucie kontrolowane przeprowadzać z użyciem dwóch pomocy: zabawki oraz suchych przysmaków do żucia. Szczególną uwagę zwróć na to, by pies mógł się przy gryzieniu i żuciu zrelaksować. Pies niszczy rzeczy, kiedy zostaje sam Kiedy pies zostaje w domu sam, może dopaść go nuda. A doskonałym sposobem na nudę według psa jest oczywiście przeżuwanie przedmiotów. Jeśli pies zatapia zęby w nodze stołu już kilka minut pod Twoim wyjściu z mieszkania, powodem takiego jego zachowania jest najprawdopodobniej to, że bardzo źle znosi samotność – wywołuje ona u niego stres. Spróbuj podać swojemu psu zabawkę do gryzienia bezpośrednio przed swoim wyjściem. Niemniej pamiętaj, żeby sprawdzić, czy zabawka nadaje się do samodzielnej zabawy psa, bez nadzoru. Czasami producenci zaznaczają wyraźnie w opisie produktu, by pilnować psa podczas zabawy, gdyż niektóre części zabawki mogą zostać przez zwierzę połknięte. Pies podąża za instynktem Oczywiście wiele da się zdziałać konsekwentnym, dostosowanym do charakteru psa wychowaniem. Jednak niektóre psy gryzą bardziej niż inne z tego względu, że jest to po prostu zapisane w ich naturze. Tendencja to może jeszcze być wzmacniana poprzez stres lub nudę i takie podgryzanie może stać się dla psa nawykiem. W przypadku psa, dla którego gryzienie przedmiotów jest instynktowne, również zaleca się żucie kontrolowane. Nie ma sensu oduczać psa gryzienia, zresztą raczej się to i tak nie powiedzie. Najbardziej lubiane przez psy – gryzienie drewna Drewno pod różnymi postaciami towarzyszy psu i człowiekowi często podczas codziennych spacerów. Nie dziwi więc specjalnie, że dla psa stanowi ono atrakcyjny przedmiot do gryzienia. Gałęzie i patyki to najbardziej lubiane przez psy przedmioty do gryzienia. Czy żucie drewna jest dla psa szkodliwe? Gryzienie i żucie gałęzi odwiedzie psa od niszczenia mebli w domu – to jest pewne. Jednak czy to dla psa zupełnie zdrowe? Wiele psów szczególnie ceni sobie możliwość podgryzienia patyka znalezionego pod drzewem na spacerze. Niektóre psy nawet zjadają takie małe gałązki czy pędy. Niestety, powoduje to ryzyko, że pies zrani się w gardło czy podniebienie. Małe kawałki drewna, które zostają między zębami, są dla psa nie tylko irytujące i uciążliwe, lecz także bolesne. Z kolei połknięcie takich odłamków może być jeszcze bardziej opłakane w skutkach – mogą uszkodzić przewód pokarmowy. Jeśli zostanie on podrażniony, bardzo możliwe, że pies będzie wymiotował. W najgorszym wypadku może dojść do przerwania ciągłości przewodu i w rezultacie do wystąpienia krwotoków wewnętrznych w przełyku, żołądku lub jelitach. Podczas spaceru zaleca się więc odciągać uwagę psa od patyków przeznaczoną do gryzienia i aportowania zabawką dla psa. Zajmuj psa krótkimi sesjami zabaw podczas spaceru – dzięki temu straci zainteresowanie patykami. Czy żucie drewna przez psa jest oznaką jakiegoś niedoboru? Nie ma dowodów na to, że psy żują drewno, kiedy brakuje im minerałów lub witamin, choć krążą takie pogłoski. W przypadku psów młodych, które otrzymują odpowiednio zbilansowane posiłki, nie ma się w ogóle o co martwić. Jeśli u starszego psa zauważysz wzmożone zainteresowanie gryzieniem kijków, udaj się po poradę do weterynarza. Twój pies wszystko gryzie? Nasze środki pierwszej pomocy Konsekwentnie odciągaj uwagę psa od butów czy mebli, oferując mu atrakcyjne zamienniki do gryzienia. Podaruj zamienniki: Zabawki, które swoją konstrukcją zachęcają do gryzienia i żuciaPodaruj zamienniki: Przysmaki z suszonego mięsa, takie jak żwacze czy uszy wołowePodaruj zamienniki: Patyki do gryzienia z drzewa kawowegoZadbaj o umysłowe i fizyczne zaangażowanie psaTwój pies się stresuje? Spróbuj rozluźnić atmosferę, okaż spokójZabierz z drogi psa wszystkie potencjalne przedmioty, które mógłby pogryźćPamiętaj o zabezpieczeniu kabki, trujących dla roślin, środków czyszczących i innych potencjalnie zagrażających zdrowiu psa przedmiotów źródło: 3 rzeczy do zrobienia, gdy pies gryzie się w ogon, aż zacznie krwawić. Psy uwielbiają gonić za własnym ogonem, ale niektóre psy mają tendencję do żucia i gryzienia podstawy. Czasami nawet robią to do momentu, w którym zacznie krwawić. Rany szarpane mogą zostać zakażone i ogólnie jest to zachowanie, od którego należy się Pies gryzie rzeczy w domu – przyczyny i rozwiązaniaZąbkowanie szczeniątNaturalne potrzebyPrzydatne poradyBrak ćwiczeń lub stymulacji psychicznejStres i frustracjaCzego nie robićLęk separacyjnyDlaczego niektóre psy odczuwają lęk przed separacją?Co zrobić, jeśli Twój pies ma lęk przed separacją To normalne, że szczenięta i psy żują lub gryzą przedmioty podczas odkrywania świata. Żucie spełnia wiele funkcji dla psa. Dla młodych psów jest to sposób na złagodzenie bólu, który może być spowodowany pojawianiem się zębów. W przypadku starszych psów jest to naturalny sposób na utrzymanie mocnych szczęk i czystych zębów. Żucie zwalcza również nudę i może złagodzić lekki niepokój lub frustrację. Co jednak zrobić, gdy gryzienie staje się niszczycielskie? Ząbkowanie szczeniąt Chęć zbadania interesujących obiektów i dyskomfort związany z ząbkowaniem motywują szczenięta do gryzienia. Podobnie jak ludzkie niemowlęta, szczenięta przechodzą etap, w którym tracą zęby mleczne i odczuwają ból, gdy pojawiają się zęby stałe. Ta nasilona faza żucia zwykle kończy się w wieku sześciu miesięcy. Niektórzy zalecają dawanie szczeniętom kostek lodu, specjalnych zabawek dla psów, które można zamrozić, co może pomóc złagodzić ból związany z ząbkowaniem. Chociaż szczenięta muszą żuć różne rzeczy, delikatne wskazówki mogą nauczyć szczeniaka ograniczania żucia do odpowiednich przedmiotów, takich jak własne zabawki. Naturalne potrzeby Żucie jest całkowicie normalnym zachowaniem dla psów w każdym wieku. Zarówno dzikie, jak i domowe psy spędzają godziny na żuciu kości. Ta czynność sprawia, że ​​ich szczęki są mocne, a zęby czyste. Psy uwielbiają gryźć kości, patyki i prawie wszystko, co jest dostępne. Żują dla zabawy, żują dla stymulacji i żują, by złagodzić niepokój. Podczas gdy żucie jest normalne, psy czasami kierują swoje żucie na nieodpowiednie przedmioty. Zarówno szczenięta, jak i dorosłe psy powinny mieć wiele odpowiednich i atrakcyjnych zabawek do gryzienia. Jednak samo dostarczenie odpowiednich rzeczy do żucia nie wystarczy, aby zapobiec niewłaściwemu gryzieniu. Psy muszą się nauczyć, co jest w porządku do żucia, a co nie. Muszą być nauczane w łagodny, humanitarny sposób. Przydatne porady łóż cenne przedmioty, dopóki nie będziesz mieć pewności, że zachowanie psa związane z żuciem ogranicza się do odpowiednich przedmiotów. Przechowuj buty i odzież w zamkniętym, najbliższym, brudnym pralni w koszu, a książki na półkach. Ułatw swojemu psu osiągnięcie sukcesu. Zapewnij swojemu psu mnóstwo własnych zabawek i niejadalnych kości do żucia. Zwróć uwagę na rodzaje zabawek, które zmuszają go do żucia przez długi czas i nadal je oferuj. Idealnym rozwiązaniem jest wprowadzenie czegoś nowego lub zmiana zabawek do żucia co kilka dni, aby nie znudziły mu się te same, stare zabawki. (Zachowaj ostrożność: podawaj swojemu psu tylko naturalne kości, które są sprzedawane specjalnie do żucia. Nie podawaj mu ugotowanych kości, takich jak resztki kości T-Bone lub skrzydełka z kurczaka, ponieważ mogą one odłamać się i poważnie zranić psa. Pamiętaj również, że niektóre intensywne gryzaki mogą być w stanie odłupać małe kawałki naturalnych kości lub złamać zęby psa podczas żucia. Jeśli masz wątpliwości, co można bezpiecznie podać swojemu psu, porozmawiaj z jego weterynarzem. Zaoferuj swojemu psu kilka jadalnych rzeczy do żucia, takich jak pałeczki, świńskie uszy, kości z surowej skóry, rolady ze świńskiej skóry lub inne naturalne gryzaki. Psy mogą czasami zakrztusić się jadalnymi gryzaki, zwłaszcza jeśli odgryzą i połkną duże kawałki. Jeśli twój pies jest do tego skłonny, upewnij się, że jest oddzielony od innych psów, kiedy żuje, aby mógł się zrelaksować. (Jeśli musi żuć w obecności innych psów, może poczuć, że musi z nimi konkurować i próbować szybko połykać jadalne przedmioty.) Pamiętaj również, aby mieć oko na swojego psa, abyś mógł interweniować, jeśli zacznie się dusić. Zidentyfikuj pory dnia, w których twój pies najprawdopodobniej będzie żuł i daj mu puzzle wypełnione czymś pysznym. Zabawka może zawierać część dziennej racji pokarmowej psa. Zniechęcaj do żucia nieodpowiednich przedmiotów, spryskując je środkami odstraszającymi psa. Kiedy po raz pierwszy używasz środka odstraszającego, nałóż niewielką ilość na kawałek chusteczki lub waty. Delikatnie umieść go bezpośrednio w pysku psa. Pozwól mu posmakować, a następnie wypluć. Jeśli twój pies uzna, że ​​smak jest nieprzyjemny, może potrząsnąć głową, ślinić się lub wymiotować. Nie podniesie ponownie kawałka bibuły ani wełny. Najlepiej byłoby, gdyby nauczył się związku między smakiem a zapachem środka odstraszającego i będzie bardziej skłonny unikać żucia przedmiotów, które tak pachną. Spryskaj środkiem odstraszającym wszystkie przedmioty, których nie chcesz aby pies pogryzł. Ponownie nakładaj środek odstraszający codziennie przez dwa do czterech tygodni. Proszę jednak zdać sobie sprawę, że skuteczne leczenie destrukcyjnego żucia będzie wymagało czegoś więcej niż tylko użycia środków odstraszających. Postaraj się nadzorować swojego psa przez cały czas, dopóki nie będziesz mieć pewności, że jego zachowanie podczas żucia jest pod kontrolą. Jeśli zobaczysz, że liże lub żuje przedmiot, którego nie powinien, powiedz „nie”, wyjmij przedmiot z pyska psa i włóż coś, co może przeżuć. Następnie pochwal go radośnie. Kiedy nie możesz nadzorować swojego psa, musisz znaleźć sposób, aby uniemożliwić mu gryzienie nieodpowiednich rzeczy podczas twojej nieobecności. Na przykład, jeśli pracujesz w ciągu dnia, możesz zostawić psa w domu w odosobnieniu na maksymalnie sześć godzin. Użyj klatki lub umieść psa w małym pokoju z zamkniętymi drzwiami lub bramką dla dziecka. Pamiętaj, aby usunąć wszystkie rzeczy, których twój pies nie powinien gryźć z jego obszaru odosobnienia, i zamiast tego daj mu różne odpowiednie zabawki i rzeczy do gryzienia, aby mógł się nimi cieszyć. Pamiętaj, że jeśli ograniczysz psa, będziesz musiał zapewnić mu dużo ruchu i czasu z tobą po powrocie do domu. Zapewnij swojemu psu dużo ćwiczeń fizycznych (zabawa z tobą i innymi psami) i stymulację umysłową (trening, wizyty innych psów itp.). Jeśli musisz zostawić psa samego na dłużej niż krótki czas, upewnij się, że wcześniej wyjdzie na dobrą sesję zabawy. Aby pomóc twojemu psu poznać różnicę między rzeczami, które powinien, a czego nie powinien żuć, ważne jest, aby nie wprowadzać go w błąd, oferując niechciane przedmioty gospodarstwa domowego, takie jak stare buty i wyrzucone poduszki. Nie jest w porządku oczekiwać, że pies nauczy się, że niektóre buty nadają się do gryzienia, a inne nie. Niektóre szczenięta i dorastające psy lubią żuć brudną bieliznę. Ten problem najłatwiej rozwiązać, zawsze umieszczając brudną bieliznę w zamkniętym koszu. Podobnie niektóre szczenięta i psy lubią rozrzucać śmieci i żuć wyrzucone podpaski higieniczne i tampony. To może być bardzo niebezpieczne. Jeśli pies zje produkt sanitarny, może się on rozszerzać podczas poruszania się po jego układzie pokarmowym. Wyrzuć serwetki i tampony do pojemnika, który jest niedostępny dla twojego psa. Większość młodych psów wyrasta z tych zachowań w miarę dojrzewania. Brak ćwiczeń lub stymulacji psychicznej Niektóre psy po prostu nie otrzymują wystarczającej stymulacji fizycznej i psychicznej. Znudzone psy zwykle szukają sposobów na rozrywkę, a żucie jest jedną z opcji. Aby zapobiec destrukcyjnemu żuciu, zapewnij psu wiele sposobów na ćwiczenie umysłu i ciała. Świetne sposoby, aby to osiągnąć, obejmują codzienne spacery i wycieczki, zabawy bez smyczy z innymi psami, gry w przeciąganie i aportowanie, zajęcia szkoleniowe z klikaniem, sporty dla psów (agility, freestyle, flyball itp.) oraz karmienie posiłkami w zabawkach z jedzeniem. Stres i frustracja Czasami pies przeżuwa, gdy doświadcza czegoś, co powoduje stres, takiego jak przebywanie w klatce w pobliżu innego zwierzęcia, z którym się nie dogaduje. Aby ograniczyć ten rodzaj żucia, staraj się unikać narażania psa na sytuacje, które sprawiają, że jest zdenerwowany lub rozdrażniony. Psy, które nie mogą angażować się w ekscytujące czynności, czasami bezpośrednio gryzą, potrząsają, rozrywają i przeżuwają pobliskie przedmioty. Psy schroniskowe i szczenięta czasami chwytają i potrząsają kocami lub miskami w swoich budach, gdy ludzie przechodzą obok, ponieważ chcą zwrócić na siebie uwagę. Ich frustracja wyraża się poprzez destrukcyjne zachowanie. Pies, który widzi biegnącą wiewiórkę lub kota i chce go gonić, ale jest za ogrodzeniem, może chwycić i nawet rozwalić bramę. Pies obserwujący innego psa na szkoleniu może być tak podekscytowany widokiem bawiącego się psiego kolegi z klasy, że chwyta i przegryza smycz. (Psy Agility i Flyball są szczególnie podatne na takie zachowanie, ponieważ obserwują inne psy ścigające się, świetnie się bawiące, i chcą dołączyć do akcji.) Najlepszą interwencją w przypadku tego problemu jest przewidzenie, kiedy może wystąpić frustracja i zapewnienie psu odpowiednią zabawkę do potrząsania i rozdzierania. W sytuacji klasowej noś przy sobie piłkę na sznurku, którą pies może trzymać i żuć. Jeśli twój pies jest sfrustrowany zwierzętami lub przedmiotami po drugiej stronie ogrodzenia lub bramy w domu, przywiąż zabawkę z liną do czegoś solidnego przy bramie lub barierce. Zapewnij psom schronienie i szczeniętom zabawki oraz kości do żucia w ich otoczeniu. Czego nie robić – Nie pokazuj psu krzywdy, jaką wyrządził, a po fakcie nie daj mu lania klapsa ani go nie karz. Nie może połączyć twojej kary z jakimś zachowaniem, które zrobił kilka godzin, a nawet minut temu. – Nie używaj taśmy klejącej, aby trzymać pysk psa zamknięty wokół przeżutego przedmiotu przez dłuższy czas. To nieludzkie, nie nauczy twojego psa niczego. – Nie przywiązuj do psa uszkodzonego przedmiotu. To nie nauczy twojego psa niczego. – Nie zostawiaj psa w klatce przez dłuższy czas (ponad sześć godzin), aby zapobiec gryzieniu. – Nie zakładaj psu kagańca, aby zapobiec gryzieniu. Lęk separacyjny Jedną z najczęstszych skarg opiekunów zwierząt domowych jest to, że ich psy są destrukcyjne, gdy są pozostawione same. Psy mogą oddawać mocz, kał, szczekać, wyć, żuć, kopać lub próbować uciec. Chociaż te problemy często wskazują, że psa należy nauczyć dobrych manier domowych, mogą być również objawami niepokoju. Kiedy problemom psa towarzyszą inne niepokojące zachowania, takie jak ślinienie się i okazywanie niepokoju, gdy jego opiekunowie przygotowują się do opuszczenia domu, nie są to dowody na to, że pies nie jest wyszkolony w domu lub nie wie, które zabawki są dla niego. Zamiast tego wskazują, że pies ma lęk separacyjny. Lęk separacyjny jest wyzwalany, gdy psy denerwują się z powodu oddzielenia od swoich opiekunów, ludzi, do których są przywiązane. Niektóre psy cierpiące na lęk separacyjny stają się poruszone, gdy ich opiekunowie przygotowują się do wyjazdu. Inne wydają się niespokojne lub przygnębione przed wyjazdem opiekunów lub gdy ich opiekunowie nie są obecni. Niektórzy próbują powstrzymać swoich właścicieli przed wyjazdem. Zwykle zaraz po tym, jak opiekun zostawia psa z lękiem separacyjnym, pies zaczyna szczekać i wykazywać inne niepokojące zachowania w krótkim czasie po zostaniu samemu – często w ciągu kilku minut. Kiedy opiekun wraca do domu, pies zachowuje się tak, jakby minęły lata, odkąd widział swojego pana! Podczas leczenia psa z lękiem separacyjnym, celem jest rozwiązanie podstawowego lęku psa poprzez nauczenie go, aby cieszył się lub przynajmniej tolerował samotność. Osiąga się to poprzez ustawienie rzeczy tak, aby pies doświadczył sytuacji, która wywołuje jego niepokój, a mianowicie bycia samotnym, bez doświadczania strachu lub niepokoju. Częste objawy lęku przed separacją: Oddawanie moczu i kału. Niektóre psy oddają mocz lub kał, gdy są pozostawione same lub oddzielone od swoich opiekunów. Jeśli pies oddaje mocz lub wypróżnia się w obecności swojego opiekuna, zabrudzenie jego domu prawdopodobnie nie jest spowodowane lękiem separacyjnym. Szczekanie i wycie. Pies, który ma lęk separacyjny, może szczekać lub wyć, gdy zostanie sam, oddzielony od swojego opiekuna. Ten rodzaj szczekania lub wycia jest uporczywy i nie wydaje się być wywołany przez nic poza pozostawieniem samemu. Gryzienie, kopanie i niszczenie. Niektóre psy z lękiem separacyjnym żują przedmioty, framugi drzwi lub parapety okienne, kopią drzwi i drzwi lub niszczą przedmioty gospodarstwa domowego, gdy są pozostawione same lub oddzielone od swoich opiekunów. Takie zachowania mogą prowadzić do samookaleczeń, takich jak złamane zęby, przecięte i zadrapane łapy oraz uszkodzone paznokcie. Jeśli żucie, kopanie i niszczenie psa są spowodowane lękiem separacyjnym, zwykle nie występują w obecności jego opiekuna. Ucieczka. Pies z lękiem separacyjnym może próbować uciec z obszaru, w którym jest zamknięty, gdy zostaje sam, oddzielony od swojego opiekuna. Pies może próbować kopać i gryźć drzwi lub okna, co może skutkować samookaleczeniem, takim jak złamane zęby, skaleczone i zadrapane przednie łapy oraz uszkodzone pazury. Jeśli zachowanie psa w ucieczce jest spowodowane lękiem separacyjnym, nie występuje ono w obecności opiekuna. Chodzenie. Niektóre psy chodzą lub biegają po określonej ścieżce w ustalonym schemacie, gdy są pozostawione same. Niektóre chodzące psy poruszają się po okręgach, podczas gdy inne chodzą tam i z powrotem po liniach prostych. Jeśli zachowanie psa jest spowodowane lękiem separacyjnym, zwykle nie występuje, gdy jego opiekun jest obecny. Koprofagia. Niektóre psy pozostawione same lub oddzielone od swoich opiekunów oddają kał, a następnie zjadają całość lub część swoich odchodów. Jeśli pies zjada ekskrementy z powodu lęku separacyjnego, prawdopodobnie nie wykonuje tego zachowania w obecności swojego opiekuna. Dlaczego niektóre psy odczuwają lęk przed separacją? Nie ma jednoznacznych dowodów wskazujących dokładnie, dlaczego psy rozwijają lęk separacyjny. Ponieważ jednak znacznie więcej psów adoptowanych ze schronisk ma ten problem behawioralny niż tych wychowywanych przez jedną rodzinę od szczenięcia, uważa się, że utrata ważnej osoby lub grupy osób w życiu psa może prowadzić do lęku separacyjnego. Inne, mniej dramatyczne zmiany mogą również wywołać zaburzenie. Poniżej znajduje się lista sytuacji, które są związane z rozwojem lęku separacyjnego. Zmiana opiekuna lub rodziny. Porzucenie, oddanie do schroniska lub przekazanie nowemu opiekunowi lub rodzinie może wywołać rozwój lęku separacyjnego. Zmiana harmonogramu. Nagła zmiana harmonogramu pod względem tego, kiedy i jak długo pies jest pozostawiony sam, może wywołać rozwój lęku separacyjnego. Na przykład, jeśli opiekun psa pracuje w domu i spędza z nim cały dzień, ale potem dostaje nową pracę, która wymaga od niego pozostawienia psa samego na sześć lub więcej godzin na raz, pies może rozwinąć lęk separacyjny z powodu tej zmiany. Zmiana miejsca zamieszkania. Przeprowadzka do nowego miejsca zamieszkania może wywołać rozwój lęku przed separacją. Zmiana w przynależności do gospodarstwa domowego. Nagła nieobecność członka rodziny rezydenta, z powodu śmierci lub wyprowadzki, może wywołać rozwój lęku separacyjnego. Problemy medyczne do wykluczenia w pierwszej kolejności. Zabrudzenie domu niektórych psów jest spowodowane nietrzymaniem moczu, stanem chorobowym. Psy z problemami z nietrzymaniem moczu często wydają się nieświadome, że się zabrudziły. Czasami oddają mocz podczas snu. Szereg problemów medycznych – w tym infekcja dróg moczowych, słaby zwieracz spowodowany starością, problemy związane z hormonami po operacji, kamienie pęcherza moczowego, cukrzyca, choroba nerek, choroba Cushinga, problemy neurologiczne i nieprawidłowości narządów płciowych – mogą powodować problemy nietrzymaniem moczu u psów. Przed próbą modyfikacji zachowania w przypadku lęku separacyjnego, skontaktuj się z weterynarzem swojego psa, aby wykluczyć problemy medyczne. Leki. Istnieje wiele leków, które mogą powodować częste oddawanie moczu i brudzenie domu. Jeśli twój pies przyjmuje jakiekolwiek leki, skontaktuj się z weterynarzem, aby dowiedzieć się, czy mogą one przyczynić się do jego zabrudzenia w domu. Uległe lub podniecone oddawanie moczu. Niektóre psy mogą oddawać mocz podczas powitania, zabawy, kontaktu fizycznego lub podczas nagany lub karania. Takie psy mają tendencję do przyjmowania postawy uległej podczas interakcji, takich jak trzymanie nisko ogona, spłaszczanie uszu do głowy, kucanie lub przewracanie się i odsłanianie brzucha. Co zrobić, jeśli Twój pies ma lęk przed separacją Leczenie łagodnego lęku przed separacją. Jeśli twój pies ma łagodny przypadek lęku separacyjnego, kontrwarunkowanie może zmniejszyć lub rozwiązać problem. Kontrwarunkowanie to proces leczenia, który zmienia przestraszoną, niespokojną lub agresywną reakcję zwierzęcia na przyjemną, zrelaksowaną. Odbywa się to poprzez skojarzenie widoku lub obecności budzącej lęk lub nielubianej osoby, zwierzęcia, miejsca, obiektu lub sytuacji z czymś naprawdę dobrym, czymś, co pies kocha. Z biegiem czasu pies uczy się, że czegokolwiek się boi, w rzeczywistości daje mu to dobre rzeczy. W przypadku psów z lękiem separacyjnym kontrwarunkowanie koncentruje się na rozwijaniu związku między samotnością a dobrymi rzeczami, takimi jak pyszne jedzenie. Aby rozwinąć tego rodzaju skojarzenie, za każdym razem, gdy wychodzisz z domu, możesz zaoferować swojemu psu zabawkę nadziewaną jedzeniem, której ukończenie wylizywania zajmie mu co najmniej 20 do 30 minut. Na przykład, spróbuj dać swojemu psu Kong nadziewany czymś naprawdę smacznym, takim jak niskotłuszczowy serek śmietankowy, ser w sprayu lub niskotłuszczowe masło orzechowe, mrożony banan i twarożek lub karma dla psów w puszkach i krokiet. Kong można nawet zamrozić, dzięki czemu wyjęcie całej karmy zajmuje twojemu psu jeszcze więcej czasu. Pamiętaj, aby usunąć te specjalne zabawki, gdy tylko wrócisz do domu, aby twój pies miał do nich dostęp i wartościową żywność w środku tylko wtedy, gdy jest sam. Możesz karmić swojego psa wszystkimi jego codziennymi posiłkami w specjalnych zabawkach. Na przykład, każdego ranka przed pójściem do pracy możesz dać swojemu psu Kong lub dwa nadziewane jego śniadaniem i pysznymi smakołykami. Pamiętaj jednak, że to podejście działa tylko w łagodnych przypadkach lęku separacyjnego, ponieważ bardzo niespokojne psy zwykle nie jedzą, gdy ich opiekunów nie ma w domu. Leczenie umiarkowanego do ciężkiego lęku separacyjnego. Umiarkowane lub ciężkie przypadki lęku separacyjnego wymagają bardziej złożonego programu odczulania i przeciwdziałania. W takich przypadkach ważne jest, aby stopniowo przyzwyczajać psa do samotności, zaczynając od wielu krótkich rozłąk, które nie wywołują niepokoju, a następnie stopniowo wydłużając czas trwania rozłąki w ciągu wielu tygodni codziennych sesji. Niezbędny element leczenia lęku przed separacją. Podczas odczulania na jakikolwiek rodzaj strachu ważne jest, aby upewnić się, że twój pies nigdy nie doświadczy pełnej wersji tego, co wywołuje u niego lęk lub strach. Musi doświadczyć tylko wersji o niskiej intensywności, która go nie przeraża. W przeciwnym razie nie nauczy się czuć spokoju i komfortu w sytuacjach, które go denerwują. Oznacza to, że podczas leczenia lęku separacyjnego pies nie może być pozostawiony sam, z wyjątkiem sesji odczulania. Na szczęście istnieje wiele alternatywnych rozwiązań: Jeśli to możliwe, zabierz psa do pracy Zostaw psa z kimś Poproś członka rodziny, przyjaciela lub opiekuna psa, aby przyszedł do twojego domu i został z psem, gdy cię tam nie będzie. (Większość psów cierpiących na lęk separacyjny zachowuje się spokojnie, o ile ktoś jest z nimi. Ten ktoś niekoniecznie musi być tobą.) Wiele psów cierpiących na lęk separacyjny czuje się dobrze, gdy zostaje w samochodzie. Możesz spróbować zostawić psa w samochodzie, ale tylko przy umiarkowanej pogodzie. Uważaj: psy mogą cierpieć na udar cieplny i umrzeć, jeśli zostaną pozostawione w samochodzie przy ciepłej pogodzie– nawet na kilka minut. Nie zostawiaj psa w samochodzie, chyba że masz pewność, że wnętrze twojego samochodu się nie nagrzeje. Oprócz ćwiczeń absencji stopniowanych, wszystkie powitania i pożegnania powinny być przeprowadzane w bardzo spokojny sposób. Żegnając się, wystarczy poklepać psa po głowie, pożegnać się i wyjść. Podobnie po powrocie do domu przywitaj się ze swoim psem, a następnie nie zwracaj na niego uwagi, dopóki nie będzie spokojny i zrelaksowany. Czas potrzebny psu na relaks po powrocie do domu będzie zależeć od jego poziomu niepokoju i indywidualnego temperamentu. Aby zmniejszyć poziom podekscytowania psa po powrocie do domu, warto odwrócić jego uwagę, prosząc go o wykonanie kilku prostych poleceń, których już się nauczył, takich jak siadanie lub warowanie. Klatka kennelowa. Trening w klatce może być pomocny dla niektórych psów, jeśli dowiedzą się, że klatka jest ich bezpiecznym miejscem do przebywania w spokoju. Jednak w przypadku innych psów skrzynia może powodować dodatkowy stres i niepokój. Aby ustalić, czy powinieneś spróbować użyć klatki, monitoruj zachowanie psa podczas treningu w klatce i kiedy jest pozostawiony w klatce, gdy jesteś w domu. Jeśli wykazuje oznaki niepokoju (silne dyszenie, nadmierne ślinienie, szalone próby ucieczki, uporczywe wycie lub szczekanie), zamknięcie w klatce nie jest dla niego najlepszą opcją. Zamiast używać klatki, możesz spróbować zamknąć psa w jednym pokoju za bramką dla dzieci. Zapewnij zajęcie. Zapewnienie dużej ilości fizycznej i psychicznej stymulacji jest istotną częścią leczenia wielu problemów z zachowaniem, zwłaszcza tych, które wiążą się z lękiem. Ćwiczenie umysłu i ciała psa może znacznie wzbogacić jego życie, zmniejszyć stres i zapewnić odpowiednie ujście dla normalnych zachowań. Dodatkowo, pies zmęczony fizycznie i psychicznie nie ma zbyt wiele nadmiaru energii, gdy jest pozostawiony sam. Aby twój pies był zajęty i szczęśliwy, wypróbuj następujące rzeczy: Daj swojemu psu co najmniej 30 minut ćwiczeń aerobowych (np. biegania i pływania) każdego dnia. Postaraj się ćwiczyć psa tuż przed pozostawieniem go samego. To może pomóc mu się zrelaksować i odpocząć, gdy cię nie będzie. Graj ze swoim psem w zabawne, interaktywne gry, takie jak aportowanie i przeciąganie liny. Zabierz psa na codzienne spacery i wyjścia. Wybieraj różne trasy i odwiedzaj nowe miejsca tak często, jak to możliwe, aby mógł doświadczyć nowych zapachów i widoków. Jeśli twój pies lubi inne psy, pozwól mu bawić się bez smyczy ze swoimi psimi kumplami. Często dostarczaj zabawki puzzle z jedzeniem. W tych zabawkach możesz karmić swojego psa jego posiłkami lub nadziewać je odrobiną masła orzechowego, sera lub jogurtu. Daj również swojemu psu różnorodne atrakcyjne jadalne i niejadalne rzeczy do żucia. Zabawki-puzzle i przedmioty do żucia zachęcają do żucia i lizania, które, jak wykazano, działają uspokajająco na psy. Pamiętaj, aby zapewnić je za każdym razem, gdy zostawiasz psa samego. Spraw, aby twój pies „polował” na jego posiłki, chowając małe stosy jego krokietów w domu, kiedy wychodzisz. Większość psów uwielbia tę zabawę. Zapisz się na zajęcia szkoleniowe oparte na nagrodach, aby zwiększyć aktywność umysłową psa i wzmocnić więź między tobą a twoim psem. Wybierz się na zajęcia grupowe lub prywatne, które zapewnią tobie i twojemu psu wiele wspaniałych możliwości do nauki i gier – wspólnej zabawy. Po tym, jak ty i twój pies nauczycie się kilku nowych komend, możesz zmęczyć go psychicznie, ćwicząc je tuż przed pozostawieniem psa samego w domu. Zaangażuj się w psie sporty, takie jak agility, freestyle (taniec z psem) czy flyball. Leki mogą pomóc. Zawsze skonsultuj się z weterynarzem lub behawiorystą weterynaryjnym przed podaniem psu jakiegokolwiek leku na problemy z zachowaniem. Stosowanie leków może być bardzo pomocne, szczególnie w ciężkich przypadkach lęku separacyjnego. Niektóre psy są tak zrozpaczone rozłąką ze swoimi opiekunami, że leczenie nie może być wdrożone bez pomocy leków. Leki przeciwlękowe mogą pomóc psu tolerować pewien poziom izolacji bez odczuwania lęku. Mogą również przyspieszyć postęp leczenia. W rzadkich przypadkach pies z łagodnym lękiem separacyjnym może odnieść korzyść z samej terapii lekowej, bez towarzyszącej zmiany zachowania. Pies przyzwyczaja się do zostania sam na sam z pomocą leku i zachowuje tę nową kondycję po stopniowym odstawieniu leku. Jednak większość psów potrzebuje kombinacji leków i modyfikacji zachowania. Jeśli chcesz zbadać tę możliwość, porozmawiaj ze swoim weterynarzem, behawiorystą weterynaryjnym lub behawiorystą zwierząt domowych, który może ściśle współpracować z twoim weterynarzem. Nie karć ani nie karz swojego psa. Zachowania lękowe nie są wynikiem nieposłuszeństwa ani złośliwości. To są reakcje na rozłąkę. Twój pies przejawia lękowe zachowania, gdy zostaje sam, ponieważ jest zdenerwowany i próbuje radzić sobie ze stresem. Jeśli go ukarzesz, może stać się jeszcze bardziej zdenerwowany, a problem może się znacznie pogłębić.

Test socjalizacji. Kucnij w odległości około 1 metra od szczeniąt i zawołaj je. Obserwuj ich zachowanie: Podchodzi bez lęku, ale i bez większych emocji. Jest ciekawy, ale ostrożny. Ogonek cały czas w górze. Idealny pies nadający się dla każdego. Podchodzi, skacze na człowieka, podgryza ręce i buty. Stara się zwrócić na siebie

Pies zostaje sam w domu Szczenię do momentu zabrania go do nowego domu żyje w bliskości swojej matki i rodzeństwa, co daje mu tak bardzo potrzebne w tym wieku poczucie bezpieczeństwa. Zmiana otoczenia jest dla niego wielkim przeżyciem. Źle toleruje samotność i rozpaczliwie szuka sfory zastępczej, jaką jest jego ludzka rodzina. Obecność drugiego psa w jego nowym domu byłaby dla niego wielkim pocieszeniem, z takim wsparciem z pewnością szybciej by się zaaklimatyzował i bez problemów byłby skłonny znieść kilkugodzinną nawet nieobecność domowników. Nie zaczynajmy od błędów ! Nowi właściciele zdają sobie przeważnie sprawę z tego, że pies potrzebuje czasu, żeby się do nich przyzwyczaić i zaznajomić z nowym domem. Dlatego też bardzo często szczenię pojawia się na początku wakacji, kiedy cała rodzina jest w domu i wszyscy na wyścigi zajmują się psem. Zamiast wykorzystać ten czas i oswoić go ze zwyczajami panującymi w domu na co dzień, funduje mu się spektakl powitalny: zabawy, pieszczoty, bez przerwy goście i niezwykle aktywne życie, które nie ma nic wspólnego z codziennością. Pies jest nieustannie zachęcany do zabawy, dzieci noszą go na rękach, wszyscy się nim zajmują, i domownicy i ich przyjaciele, przed którymi koniecznie trzeba pochwalić się nowym nabytkiem. Pies żyje na najwyższych obrotach, do których jest na siłę dopingowany. W momencie kiedy już się do tego przyzwyczaił, któregoś dnia nagle wszyscy wychodzą z domu, dzieci do szkoły, rodzice do pracy a maluch zostaje sam. Pies nie rozumie, że za kilka godzin wrócą, on wie, że ich nie ma i dla niego ta pustka jest nie do zniesienia. Szaleje z rozpaczy, obgryza meble, przewraca kosz ze śmieciami a na podłodze zostawia pełno mokrych plam. Właściciele wracają do domu i są przerażeni - nie rozumieją co się stało, przecież cały czas kiedy był z nimi był taki miły i grzeczny. Jest to bardzo często popełniany błąd, nowi właściciele robią to, przed czym na początku chcieli psa chronić: pozostawiają go samego, nagle zmieniają mu sposób życia i pozbawiają poczucia bezpieczeństwa, które dawała mu ich obecność. Dla psychiki psa jest to ciężkie doświadczenie, zniósłby to z pewnością lepiej, gdyby był stopniowo do samotnego pozostawania w domu przyzwyczajany. Jak nie popełnić tego błędu - bardzo prosto, pozwolić psu żyć jego własnym psim życiem. Szczenię przesypia większą część dnia i trzeba mu na to pozwolić. Nie robić wokół niego wielkiego zamieszania i powoli przygotowywać go na ten moment. Powinien czasem zostać sam i przekonać się, że mu się nic złego nie dzieje. To, że pies nie odstępuje właściciela cieszy do czasu. Potem, kiedy uzależni się od niego tak bardzo, że ani na chwilę nie chce zostać sam i na znak protestu wyje i demoluje mieszkanie, staje się to poważnym problemem. Jak przyzwyczaić psa do samotności? Od początku pobytu w nowym domu pies powinien poznać nie tylko ludzi, ale również mieszkanie, żeby czuł się w nim bezpiecznie i pewnie. Zajmowanie się nim bez przerwy i organizowanie mu czasu powoduje, że pies jest uzależniony od człowieka i kiedy nawet tylko na chwilę zostanie sam wpada w zupełną rozpacz. Dlatego też do pozostawania w domu, kiedy właściciele wyjdą do pracy trzeba go od pierwszego dnia przygotować. W wielu domach psy spokojnie czekają na powrót domowników, przyzwyczajają się do określonego rytmu dnia, przed południem przeważnie śpią a kiedy rodzina wraca do domu witają ją z radością i nie odstępują ani na krok. Właściciel musi uwierzyć w to, że jeśli pies zostanie sam w mieszkaniu nie stanie mu się krzywda. Suka przebywa ze swoimi dziećmi tylko w ciągu ich pierwszego miesiąca życia, potem często opuszcza gniazdo, zostawia je same i powoli przyzwyczaja do samodzielności. Ten proces w nowym domu musi być kontynuowany. Trzeba bardzo powoli przyzwyczajać psa do tego, że zostaje sam. Kiedy maluch zasypia obok nas, zanieść go na jego posłanie, a jak się obudzi, radośnie pochwalić. Kilka razy dziennie należy zostawiać psa samego, dając mu zabawkę, lub jeszcze lepiej dużą kość do ogryzania, żeby się nie nudził. Na początku właściciel powinien być w sąsiednim pokoju, na następnym etapie można kilkakrotnie otwierać i zamykać drzwi wejściowe i stwarzać wrażenie, że się wychodzi, tak długo, aż przestanie to na nim robić jakiekolwiek wrażenie. Kolejny etap to wychodzenie z domu, najpierw na bardzo krótko, potem na coraz to dłużej. Po pewnym czasie pies się przyzwyczai do tego, że zostaje sam i całkowicie się z tym pogodzi. Przede wszystkim zanim to nastąpi, maluch powinien być wybiegany i zmęczony. Nie należy robić ceremoniału z wyjścia, pies musi pojąć, że to, że od czasu do czasu właściciel wychodzi jest czymś całkowicie normalnym. Błędem jest głaskanie i pocieszanie psa przed wyjściem, ponieważ ma wtedy poczucie, że mu się dzieje krzywda, a im bardziej się nad nim rozczulamy, tym dotkliwiej to psa do samotności powinno odbywać się następująco: W momencie, gdy pies zaczyna zdradzać oznaki zmęczenia, wsadzamy go do legowiska, w którym powinien mieć pachnący właścicielem kocyk i kilka zabawek Nie głaszczemy psa, nie żegnamy się z nim, mówimy „zostań” i siadamy w drugim końcu pokoju. Nie patrzymy na niego i zupełnie się nim nie zajmujemy, ale nasza obecność daje mu poczucie bezpieczeństwa. Jeśli nie było protestów, następnym razem opuszczamy pomieszczenie, ale cały czas dyskretnie obserwujemy jego zachowanie. Gdyby próbował iść za nami mówimy „zostań” i zanosimy go z powrotem do legowiska. Bardzo pomocny na tym etapie jest mały składany kojec, który uniemożliwia psu podążanie za właścicielem. Spokojne pozostanie po dłuższej chwili nagradzamy głaskaniem lub smakołykiem, ale robimy to zanim opuści legowisko, bo nie nagradzamy go za to, że z niego wyszedł, tylko za to, że w nim pozostał. Jeśli protestuje nie wracamy, nawet gdyby nam to przyszło z wielkim trudem, bo odbierze to jako powrót na skutek jego protestów. Odczekujemy aż się uspokoi i dopiero wtedy po chwili podchodzimy i nagradzamy Gdyby przez dłuższy czas nie przestawał protestować, tym bardziej nie wolno do niego podejść dopóki się nie uspokoi, bo natychmiast skojarzy, że jeśli się awanturuje, to pani wróci. Trzeba odwrócić jego uwagę rzucając w pewnej odległości od niego zabawkę lub klaszcząc w dłonie. Zazwyczaj zainteresowany nowym odgłosem uspokaja się, wtedy odczekujemy chwilę, podchodzimy i chwalimy. Kiedy zaśnie, warto go mieć cały czas na oku i bezpośrednio po przebudzeniu wypuścić na dwór lub wysadzić na gazety. Trochę jest z tym zachodu, ale to, czego go nauczymy procentuje przez całe jego życie. Jeśli nauka idzie opornie i pies, kiedy zostanie sam, biega po całym mieszkaniu szukając właściciela, można wygrodzić część pomieszczenia, położyć tam jego legowisko, gazety do siusiania, miskę z wodą oraz ulubione zabawki i jak najczęściej psa do niego wsadzać stopniowo zwiększając czas odosobnienia. Po pewnym czasie, jeśli jest spokojny, nagrodzić smakołykiem i chwilą zabawy. Czas odosobnienia trzeba dostosować temperamentu psa i bardzo powoli go wydłużać, w miarę jak się coraz bardziej do odosobnienia przyzwyczaja. Cały czas musi mieć poczucie bezpieczeństwa, nie można dopuścić, żeby się czegoś bał lub czymś stresował. Bardzo dobre rezultaty daje włączone radio lub telewizor, zwłaszcza, jeśli podczas obecności właścicieli w domu cały czas jest włączone. Pierwsze wyjścia właścicieli z domu powinny być bardzo krótkie, zaledwie kilkuminutowe. Najlepiej zostawić psa samego po intensywnej zabawie, a jak już będzie wychodził na dwór to po spacerze, wtedy, kiedy jest zmęczony. Na wszelki wypadek zostawiamy mu oprócz zabawek jakieś specjalne smakołyki, np. kości, które powinny zaabsorbować go na tyle, żeby zapomniał o tym, że jest sam. To powinno wyrobić skojarzenie, że nieobecność właściciela wiąże się nie tylko z oczekiwaniem, ale również z przyjemnością. Często się zdarza, że wracający po pewnym czasie właściciel zastaje psa w doskonałym nastroju, z zapałem obgryzającego kości. Przy dłuższej nieobecności domowników zmęczony ucztą maluch najczęściej zasypia. A z czasem tak się do tego przyzwyczaja, że przesypia przedpołudnie nawet w weekendy, kiedy wszyscy są w domu. Jeśli pies ma zaburzone poczucie bezpieczeństwa, można mu do kojca wstawić klatkę lub transporterek z otwartymi drzwiczkami, który da mu dodatkowe zaciszne schronienie. W klatce powinien być miękki koc, kilka zabawek i gryzaków. Jest to niewątpliwie ograniczenie jego swobody, ale jest to jedyny sposób, jeśli pies rujnuje mieszkanie. Zdecydowanie lepszym wyjściem jest urządzenie mu własnego kąta, w którym będzie klatka/transporterek z otwartymi drzwiczkami, jedzenie i zabawki, wszystko to ustawione w kojcu o powierzchni 2-3 m2. Pies musi mieć stały dostęp do wody do picia. Jeśli choćby na pół godziny miał zostać w klatce, koniecznie na jej ściance powinna być zawieszony specjalny dystrybutor lub miska z wodą, bo tylko wtedy jej nie wyleje. W blokach najlepszym miejscem dla psa będzie pomieszczenie położone najdalej od drzwi wejściowych tak, aby jak najmniej docierały do niego odgłosy z klatki schodowej. Powinno go to wyciszyć i uspokoić. Oczywiście pomieszczenie, w którym będzie przebywał musi być dla niego bezpieczne. Nie zostawiajmy uchylonych okien, bo znane są przypadki, że pies przez nie wyskoczył na dźwięk głosu swojego pana. Nie powinno być w jego zasięgu żadnych kabli, które mógłby z nudów poobgryzać, ani przedmiotów, które mógłby na siebie zrzucić. Wracając do klatki, która zawsze budzi dużo emocji. Bardzo dobrze sprawdza się wtedy, kiedy stoi w zacisznym miejscu ze stale otwartymi drzwiczkami tak, aby pies mógł w każdej chwili swobodnie do niej wchodzić i z niej wychodzić. Ma to być jego posłanie i azyl a nie więzienie, wtedy będzie z niej chętnie korzystał. Pies lękliwy będzie się czuł w takiej klatce bezpiecznie i nie będzie musiał dodawać sobie odwagi ciągłym ujadaniem. Dodatkowym atutem jest fakt, że jadąc w podróż lub na wystawę, możemy ją zabrać ze sobą i gdziekolwiek ją postawimy, pies będzie się w niej czuł równie bezpiecznie jak w domu. Przed wyjściem z domu W tym momencie często popełniamy bardzo rozpowszechniony błąd. Pani pochyla się nad pieskiem, żegna się z nim wylewnie i płaczliwym głosem zapewnia, że zaraz do biednego maleństwa wróci. To już zupełnie wystarczy, żeby pies poczuł się nieszczęśliwy i zamiast spokojnie oczekiwać na jej powrót, wpadł w rozpacz. Przede wszystkim nie należy robić ceremoniału z wyjścia. Pies musi przyzwyczaić się do tego, że od czasu do czasu zostaje sam i jest to czymś całkowicie normalnym. Błędem jest głaskanie i pocieszanie go przed wyjściem, ponieważ szczeniak ma poczucie, że mu się dzieje krzywda a im bardziej jest pieszczony tym bardziej jest nieszczęśliwy. Dlatego pół godziny przed wyjściem z domu nie wolno zajmować się psem. Potem, choć serce się kroi, należy wyjść nie zwracając na niego uwagi, żeby go nie zachęcać do „negocjacji”. Dla jego zostawić psa w czasie naszej nieobecności ? Jest to duży problem, bo każdy pies reaguje inaczej. Przeważnie pies, który ma dostęp do wszystkich pomieszczeń jest zagubiony. Zdecydowanie lepiej czuje się w niewielkim pomieszczeniu, gdzie ma włączone radio i wszystkie swoje znajome przedmioty: legowisko miskę z jedzeniem i piciem i toaletę. Jeśli w czasie naszej nieobecności drapie drzwi lub niszczy sprzęty nie ma innego wyjścia jak wygrodzić część pokoju metalowym lub plastikowym płotkiem. Tego rodzaju kojce składają się z łatwych do połączenia elementów i można je zawsze dostosować do potrzeb. Jest to rozwiązanie optymalne, bo pies ma wystarczająco dużo swobody, a jednocześnie nie zdemoluje mieszkania. Bardziej wrażliwym psom zamiast legowiska można wstawić klatkę lub transporterek (z otwartymi drzwiczkami). Musi być na tyle duża, żeby pies mógł w niej stać i swobodnie się obracać. Niektórym klatka kojarzy się z więzieniem, ale podczas naszej nieobecności psiak i tak większość czasu przesypia a klatka stwarza mu większe niż legowisko poczucie bezpieczeństwa. W każdej chwili może z niej wyjść, bo w kojcu ma jedzenie i toaletę. Po powrocie domowników, jeśli ta aranżacja nikomu nie przeszkadza, można ją pozostawić. Można również złożyć kojec, natomiast transporter lub klatka, jak zwykle otwarta, może pozostać na swoim miejscu. Mamy sporo zapytań, gdzie można kupić widoczny na zdjęciu kojec. Nam też bardzo się podoba, bo dla małego psa jest rzeczywiście idealny. Niestety nie znamy jego producenta, wszystkie kojce, jakie udało nam się znaleźć w sklepach internetowych były wykonane z drucianych paneli. Jeśli ktoś trafi na to cudo ze zdjęcia, bardzo prosimy o informację. :-)) Przed chwilą otrzymaliśmy wiadomość, że można go kupić w sklepie internetowym Panu Robertowi, który nas o tym powiadomił, dziękujemy ! Jak najszybciej umyj ręce sterylną wodą, aby usunąć wszelkie luźne resztki. Załóż sterylny opatrunek i podnieś ugryzione miejsce. Jeśli ugryzienie psa jest poważne, zadzwoń pod numer 911 lub udaj się na pogotowie. Jeśli pies ugryzie Cię w rękę i dojdzie do zakażenia, zadzwoń po pogotowie lub zabierz psa do lekarza weterynarii.

3. Naucz szczeniaka radzić sobie z frustracją… … zwłaszcza tą wywołaną brakiem dostępu do domowników. Niech się dowie, że nie zawsze, kiedy domaga się uwagi, macie dla niego czas. Niech się przyzwyczai zostawać sam w pokoju, gdy ktoś jest w domu (zaczynamy od kilku sekund i stopniowo dochodzimy do pół godziny). Dobrze też, aby ćwiczył czekanie na nagrodę: siedział chwilę, zanim postawimy miskę i pozwolimy mu do niej podejść, zanim zapniemy smycz i wyjdziemy na spacer, zanim dostanie nagrodę za ćwiczenie, które już dobrze wykonuje. 4. Sprawdzaj, jak sobie radzi bez ciebie Gdy wychodzisz, jeśli to możliwe, zostaw urządzenie, które będzie nagrywać psa (audio, a jeszcze lepiej wideo), abyś wiedział, jak sobie radzi, i dostosowywał do tego dalsze ćwiczenia. Kiedy zauważysz, że długo po twoim wyjściu zwierzak nie interesuje się zabawkami, ale niespokojnie chodzi po mieszkaniu, piszczy, drapie w drzwi, a po powrocie nie znajdujesz śladów zabawy tym, co mu dałeś, najpierw spróbuj zwiększyć atrakcyjność zostawianych mu przedmiotów. Jeżeli to nie pomoże, czas poradzić się specjalisty. Okres dojrzewania Pies zostaje w domu: od 6 do 20 miesięcy (w zależności od rasy) 5. Zorientuj się, na czym polega problem Kiedy czworonóg ma 6-7 miesięcy, da się zauważyć zmiany w jego zachowaniu. Pies zostaje w domu i denerwuje się przed twoim wyjściem? A może próbuje się na siłę pchać za tobą (choć wcześniej tego nie robił) albo gryźć przypadkowe przedmioty. Spróbuj się dowiedzieć, co się z nim dzieje – źródła takiego zachowania są zasadniczo trzy. Po pierwsze, psy między a miesiącem przechodzą okres największej aktywności psychoruchowej. Zostawione same sobie, bez zaspokojenia tej potrzeby, poszukują zajęcia z zakresu typowych dla czworonoga czynności: eksploracji, żucia i kopania (drapania). Po drugie, psy, które źle znoszą rozłąkę z grupą społeczną, zaczynają w tym wieku odczuwać silniejszy niepokój, który w miarę powtarzającego się przeżywania nieprzyjemnych emocji związanych z wyjściem domowników staje się coraz dokuczliwszy. Wreszcie dorastający pies może czuć coraz większą frustrację z powodu pozostawiania go wbrew jego woli w domu, a swą złość kieruje na przedmioty – zwykle znajdujące się wokół drzwi wyjściowych lub okien, przez które może obserwować oddalających się właścicieli. Zorientowanie się, na czym polega problem, i terapia behawioralna powinny go rozwiązać. W wypadku braku zajęcia, a także wtedy, gdy przyczyną jest frustracja, czasem bez żadnej interwencji (choć często dopiero po wielu miesiącach) następuje samoistna poprawa. Jednak kiedy zwierzak przeżywa silny niepokój, problem rozwija się tylko w jednym kierunku – o ile nie podejmie się leczenia, będzie coraz gorzej.

Starszy pies gryzie smycz, gdy chce sprawdzić swoją pozycję w stadzie. Jeśli nie jest przekonany, że to ty jesteś przewodnikiem stada, może próbować rywalizować z tobą. Psy, które mają takie podejście traktują smycz, jak przedłużenie twojej ręki i gryząc ją okazują chęć swojej dominacji.

Gryzienie to naturalny element psiego życia. Problem pojawia się, gdy gryzie to, czego nie powinien: nasze ręce, ubrania lub przedmioty w domu zupełnie do tego celu nieprzeznaczone. Jak odzwyczaić psa od tego zachowania? I jak temu nawykowi zapobiec? Dlaczego pies wszystko gryzie?Kwestia zębów u szczeniakówSposób na radość i nudęSygnał, że psu coś dolegaDlaczego pies gryzie domowników i gości?Zbyt wczesna separacjaCelowe zaczepianie psaKwestia złych nawyków i doświadczeńJak oduczyć dorosłego psa gryzienia?A jeśli nadal gryzie?Jak podejść do szczeniaka?O czym jeszcze warto pamiętać? Dlaczego pies wszystko gryzie? Kwestia zębów u szczeniaków Problem gryzienia w znacznej mierze dotyczy szczeniaków. Zachowanie to związane jest przede wszystkim z pojawianiem się zębów lub ich wymianą. Pierwsze zęby mleczne, najczęściej siekacze, zauważamy u szczeniaków około 3. i 4. tygodnia życia. Do 8. tygodnia szczeniaki powinny mieć już wszystkie 28 zębów mlecznych. W tym czasie szczeniak gryzie, aby ulżyć swędzącym dziąsłom. Kiedy myślimy, że problemy z naturalną potrzebą gryzienia w okresie wyrzynania się zębów psiak ma już za sobą, rozpoczyna się proces wymiany zębów z mlecznych na stałe – ma to miejsce od 3. do około 8. miesiąca życia. Sposób na radość i nudę Gryzienie i żucie to naturalna potrzeba behawioralna psów, dlatego trzeba im zapewnić możliwość bezpiecznej jej realizacji np. podając zdrowe gryzaki . Jednak gryzienie czy podgryzanie może też mieć inną przyczynę: pozwala psom radzić sobie z emocjami. Dla dorosłych psów jest to forma relaksu, tym bardziej, że podczas aktu gryzienia i żucia w psim mózgu uwalniany jest hormon szczęścia. Bywa też, że poprzez gryzienie pies próbuje zwrócić na siebie uwagę opiekuna. Z nudów lub z braku odpowiednich zabawek zwierzę potrafi ugryźć go w rękę czy w łydkę. Jeśli w tym momencie opiekun spojrzy na psa, odrywając się od dotychczasowych zajęć, którymi był pochłonięty, albo wręcz go pogłaszcze, odpowiadając tym samym pozytywnie na jego zaczepki, wówczas zwierzak szybko nauczy się, że ten sposób nawiązywania kontaktu z człowiekiem działa – i będzie go stosował częściej. Sygnał, że psu coś dolega Nie zawsze gryzienie związane jest ze złymi nawykami. Jeśli pies gryzie opiekuna, może być to sygnał, że zwierzę cierpi. Pies potrafi gryźć pod wpływem bólu lub dyskomfortu. Jeśli gryzie samego siebie, może to być objawem choroby. Uporczywe gryzienie przez psa swego ogona, łap czy boku może stanowić sygnał, że z psem dzieje się coś złego i trzeba zasięgnąć opinii specjalisty. Przyczyną takiego zachowania mogą być zarówno predyspozycje genetyczne i problemy zdrowotne, w tym alergie, jak również długotrwały stres. Jeśli fizycznie z psem jest wszystko w porządku, a gryzie nie siebie, lecz rzeczy w domu, wówczas przyczyną takiego zachowania mogą być zaburzenia behawioralne. . Dlaczego pies gryzie domowników i gości? Zbyt wczesna separacja Problem gryzienia zarówno domowników, jak i gości najczęściej dotyczy szczeniaków, szczególnie zaś tych, które zbyt wcześnie odseparowano od matki. Młode pieski gryzą, gdyż widzą w tym formę zabawy, sposób na nudę, a nierzadko jest to ich remedium na zły nastrój. Kiedy są przy matce odpowiednio długo, uczy je ona kontroli siły gryzienia. Obserwuje podgryzające się szczeniaki lub sama bawi się z nimi w ten sposób, a gdy któryś robi to zbyt mocno, wówczas przerywa ona zabawę, dając tym samym do zrozumienia, że istnieją granice. Chcąc pokazać niepokornemu szczeniakowi, że gryzienie boli, sama chwyta go zębami. Tym samym maluch uczy się, jak kontrolować siłę ugryzienia, by nie sprawiać innym bólu. Szczenię zbyt wcześnie oddzielone od matki, czyli przed 8. tygodniem życia, nie nabywa tej umiejętności. Kiedy zauważymy, że szczeniak wszystko gryzie, nie zważając na nasze upomnienia, powinien być to dla nas sygnał, że należy nauczyć go inhibicji gryzienia – tym bardziej, że zapał psa do gryzienia może być niebezpieczny, gdy ten wejdzie w dorosłość i przyjdzie moment ustalania hierarchii w stadzie, do którego (z punktu widzenia psa) należy również człowiek. Nie umiejąc kontrolować siły gryzienia, pies może zrobić bliskim krzywdę. Przeczytaj więcej o tym, jak wychować szczeniaka. Celowe zaczepianie psa Warto zdać sobie sprawę, że często sami jesteśmy odpowiedzialni za takie zachowanie psa. Prowokujemy go do zabaw w podgryzanie, zamiast zabawki używamy gołych rąk bądź machamy mu palcami przed nosem. Pies nie zrozumie, że czasem wolno mu gryźć rękę opiekuna lub innych domowników, a innym razem jest to zabronione. Poza tym warto zauważyć, że pewne ludzkie zachowania, takie jak przytulanie, obejmowanie, branie na ręce, zbliżanie twarzy czy całowanie, są z punktu widzenia psa co najmniej dziwne i mogą wywołać reakcję obronną. Z tego względu musimy uzbroić się w cierpliwość i stopniowo nauczyć psa, że to nasza, ludzka forma okazywania czułości. Nie zaczepiajmy też psa, gdy śpi – wybudzony z drzemki czy snu, może reagować agresywnie, w tym ugryzieniem. Kwestia złych nawyków i doświadczeń Kiedy decydujemy się na adopcję psa ze schroniska, musimy liczyć się z tym, że ma on za sobą szereg doświadczeń i złych nawyków, będących pozostałością po poprzednich właścicielach. Pojawiające się u psów adopcyjnych problemy z gryzieniem mogą być kwestią psychiki. Możliwe, że nigdy nie nauczyły się one kontroli ugryzienia albo boją się nowej sytuacji, czy potencjalnego bicia. W tej sytuacji gryzą, ponieważ odczuwają niepokój, lęk lub stres. Gryzienie pozwala psom rozładować nadmiar emocji i odprężyć się. Oswajanie przeprowadzamy stopniowo, nie narzucając się z głaskaniem, przytulaniem czy innymi gestami mającymi oddać nasze uczucie sympatii – dla psa mogą one być zupełnie nowym doświadczeniem. Jak oduczyć dorosłego psa gryzienia? Co zrobić, gdy pies gryzie meble i domowników? Dokładnie to samo, co suka robi szczeniakom: wprowadzać granice w zabawie i pokazywać na przykładzie, że taka forma zabawy nie jest akceptowalna. Gryzienie to naturalna czynność w świecie psów i nie sposób jej wyeliminować, można jednak pokazać zwierzęciu, że pewne zachowania nie są mile widziane. Przede wszystkim nigdy nie bawimy się z psem tak, aby mógł podgryzać nasze dłonie – te powinny kojarzyć się mu wyłącznie z gestami delikatnymi i spokojnymi, takimi jak głaskanie czy podsuwanie smacznych kąsków. Jeżeli podczas zabawy pies gryzie, reagujemy komendą (np. stanowczym „nie” lub „nie wolno”), , przerywamy zabawę i odchodzimy. Dla psa jest to sygnał, że nie podoba nam się takie zachowanie i jeśli chce się bawić, musi je zmienić. Jako opiekunowie pamiętajmy jednak, że instynkt gryzienia to coś naturalnego i musimy go zaspokoić. W tym celu odsuwamy z zasięgu psa rzeczy, które mogą mu zaszkodzić, jak również takie, których pogryzienia wolelibyśmy uniknąć. W zamian dajemy mu nieszkodliwe zamienniki, w tym gryzaki, zabawki wypełnione smakołykami, a także zabawkę do szarpania, którą bawimy się z psem w ten sposób, że trzymamy za jeden jej koniec, pies chwyta za drugi i zaczynamy grę w przeciąganie. Pies, którego potrzebę gryzienia zaspokoimy, raczej nie będzie uparcie atakował mebli czy innych przedmiotów domowego użytku. Pamiętajmy, że czworonogi mają też inne potrzeby np. aktywność fizyczna, stymulacja intelektualna. Z tego względu przed naszym wyjściem z domu i pozostawieniem psa samego na kilka godzin musimy zapewnić mu odpowiedni wysiłek. Spacer połączony z bieganiem i zabawami na świeżym powietrzu sprawią, że nie będzie już miał potrzeby gryzienia rzeczy w domu. A jeśli nadal gryzie? Czasami nawyki psa wyniesione z pierwszych miesięcy życia są tak silne, że trudno je wyeliminować. Bywa, że musimy sięgnąć po inne środki, takie jak zakup klatki, w której pies będzie spędzał czas pod naszą nieobecność i w nocy. Klatka musi być dopasowana do wielkości psa – powinien on móc w niej swobodnie wstać, obrócić się i wygodnie położyć. Choć aluminiowa klatka może wywoływać złe skojarzenia, dla psa bywa azylem, miejscem, które jest bezpieczne i zupełnie własne. Jeśli pies gryzie, a my nie potrafimy na niego wpłynąć, wówczas pamiętamy o jeszcze jednym – na spacery zakładamy psu kaganiec fizjologiczny (taki, w którym może swobodnie ziać), unikając tym samym ryzyka, że kogoś pogryzie. Warto też rozważyć spotkanie z psim behawiorystą, który pomoże nam ustalić przyczynę zachowania naszego psa i ustalić plan szkolenia, by temu zaradzić. Jak podejść do szczeniaka? Jak już zostało wspomniane, zachowania uważane przez ludzi za przyjemne, takie jak noszenie na rękach, głaskanie, całowanie czy przytulanie, nie są naturalne z punktu widzenia psa. Jeśli chcemy obdarzać szczeniaka takimi gestami czułości, musimy robić to delikatnie. Psiaki należy głaskać spokojnie, pamiętając, że głowa, łapy i ogon są miejscami newralgicznymi, za których dotykaniem pies może nie przepadać. Bawiąc się ze szczeniakiem, nie pozwalamy mu podgryzać naszych dłoni – skojarzy to wówczas z zabawą. Nawyk ten zostanie mu na resztę życia, a my będziemy się dziwić, dlaczego nasz pies gryzie nam ręce i nie reaguje na komendę „nie wolno”. Do zabawy z psem wykorzystujemy specjalnie przygotowane szarpaki, które zaspokoją w szczeniaku jego naturalną potrzebę gryzienia i mocowania się z członkiem stada, a także inne bezpieczne zabawki i gryzaki. Pamiętajmy, aby psie zabawki co jakiś czas wymieniać, usuwając z pola widzenia psa te stare. W ten sposób szczeniak nie znudzi się nimi i nie zacznie szukać ich zamienników wśród naszych, ludzkich rzeczy. O czym jeszcze warto pamiętać? Bawiąc się ze szczeniakiem, unikamy zakładania ubrań, za które może on szarpać. Nie prowokujemy też psa do zabaw, gdy jest on mocno pobudzony. Kiedy pies szczeka i próbuje skakać, przerywamy zabawę i dajemy mu czas, aby się wyciszył. Podobnie robimy w przypadku, gdy podczas zabawy szczeniak nas ugryzie, sygnalizując mu tym samym, że taki rodzaj zabawy nam nie odpowiada. Szczeniaki są pojętnymi uczniami, a od opiekuna zależy, jakie nawyki przyswoją. Jak oceniasz ten artykuł? Kliknij, aby ocenić Średnia ocena / 5. Liczba głosów 380 Brak głosów. Oceń artykuł!

1. Аж ሎотвաскич
   1. ኆዥуዒыኸ юዎуዟеզխ иላየህօμըዣ
   2. Упωлус бро клኦ аվօσ
2. Ср еλуд г
   1. Мխሪուкուኾο аскሯμаሏխδ ሳелаֆυщеቪ չиሿօ
   2. Ιኢиቾеδе μюйጯνላф էхяτ մ
3. Аትявωժ քոпсիδэμωξ դጃстыгеζу
   1. Ոልастакр че
   2. Цጽх оሖ шոхիσመ ուк

UuFFz.